Informacje Katolickiej Agencji Informacyjnej

Subskrybuje zawartość
Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej
Zaktualizowano: 1 godzina 22 min. temu

Rzeszów: konferencja prasowa o pedofilii

pt., 08/03/2019 - 10:57
„Chcę podkreślić, że w diecezji rzeszowskiej nie było, nie ma i nie będzie żadnego ukrywania czy też ochraniania duchownych dopuszczających się przestępstw seksualnych” – mówił ks. Piotr Steczkowski, kanclerz kurii diecezjalnej w Rzeszowie, na konferencji prasowej na temat ochrony małoletnich przed nadużyciami seksualnymi osób duchownych oraz postępowania wobec grzechu i przestępstwa pedofilii w praktyce diecezji rzeszowskiej.

Konferencję z udziałem mediów lokalnych i ogólnopolskich otworzył ks. Tomasz Nowak, rzecznik prasowy Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie. „Choć Kościół od dłuższego czasu prowadzi coraz bardziej intensywną walkę z pedofilią w myśl zasady zero tolerancji dla pedofilii w Kościele, można odnieść wrażenie, że ten głos jest traktowany z przymrużeniem oka, jakby intencje tych działań były nieszczere. Przybliżając działania diecezji rzeszowskiej, chcemy pokazać autentyczne zaangażowanie w rozwiązanie problemu pedofilii” – powiedział rzecznik.

Wystąpienie ks. Piotra Steczkowskiego było skoncentrowane na działaniach diecezji rzeszowskiej zapobiegających pedofilii i chroniących dobro dzieci i młodzieży. „Po pierwsze, należało zorganizować formy instytucjonalnej reakcji na konkretne przypadki przestępstw seksualnych popełnionych przez duchownych oraz pomocy ofiarom” – tłumaczył kanclerz informując, że bp Jan Wątroba w maju 2015 r. powołał delegata do spraw wykorzystania seksualnego osób małoletnich przez duchownych, którym jest ks. Janusz Sądel (wszelkie dane kontaktowe do niego znajdują się na internetowej stronie diecezji). Pytany czy do delegata zgłosiły się osoby poszkodowane przez duchownych powiedział, że do tej pory zgłosiły się trzy osoby, a każda sprawa została przekazana państwowym organom ścigania.

Zainteresowanie dziennikarzy wzbudził zespół do spraw pomocy ofiarom nadużyć seksualnych złożony z świeckich specjalistów. „Są to psychologowie, psychiatra, seksuolog oraz adwokaci. Każdy pokrzywdzony może skorzystać z ich pomocy. (…) To jest także realizacja wskazań papieskich, aby szerzej angażować wiernych świeckich, zwłaszcza posiadających wiedzę specjalistyczną i dlatego mogących służyć fachową pomocą. Służy to także transparentności działań Kościoła” – tłumaczył ks. Steczkowski.

Ważnym wymiarem zapobiegania pedofilii w Kościele jest formacja przyszłych kapłanów w seminarium duchownym. Program Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie zawiera szereg elementów pomagających odpowiednio przygotować kandydatów do święceń kapłańskich. „Chcę zwrócić uwagę na badania psychologiczne prowadzone przez specjalistów i dające obraz osobowości kandydata oraz na dodatkowe sesje poświęcone tematyce nadużyć seksualnych prowadzone we współpracy z Centrum Ochrony Dziecka przy Akademii „Ignatianum” w Krakowie oraz z Wydziałem Prewencji Komendy Wojewódzkiej Policji w Rzeszowie” – mówił duchowny.

Nawiązując do raportu Fundacji „Nie lękajcie się” dziennikarze pytali, czy bp Wątroba zamierza podjąć kroki prawne wobec zarzucenia mu łamania prawa państwowego i kościelnego. Kanclerz powiedział, że zawarte w raporcie opinie, które sugerują, że biskup chronił pedofilów oraz insynuacje, że narusza prawo państwowe i kościelne, a także że nie stosuje w diecezji zaleceń papieża Franciszka są niesprawiedliwe, nieprawdziwe i krzywdzące, jednak do tej pory biskup nie zdecydował się na pozew cywilny. Dziennikarze pytali również o zawarty w raporcie przypadek ks. Romana Jurczaka i dekret pozasądowy podpisany przez bp. Jana Wątrobę. W dekrecie znajdują się słowa o wątpliwej winie i odstąpieniu od dodatkowej kary kanonicznej (na ten temat szeroko pisały media w październiku 2018 r., oskarżając bp. Wątrobę o lekceważenie wyroku sądu państwowego). „Chcę podkreślić, że stwierdzenie o winie dotyczy procesu kanonicznego. Ten proces był bardzo trudny, ponieważ nie zgłosił się żaden świadek oskarżenia, nie zgłosiła się żadna osoba pokrzywdzona z tych osób, które występowały w procesie karnym. W związku z tym to wyrażenie odnosi się tylko i wyłącznie do ustaleń procesu kanonicznego. A ten proces nie mógł ustalić w sposób jednoznaczny winy księdza Jurczaka dlatego, że on zaprzeczał wszystkiemu, a nie było żadnych świadków oskarżenia, nie było dostępu do akt sądowych, bo cały proces był utajniony, łącznie z uzasadnieniem wyroku. Biskup odstąpił od wymierzenia dodatkowej kary uznając, że pozbawienie go urzędu proboszcza, zakaz pracy duszpasterskiej z zezwoleniem jedynie na odprawianie Mszy św. jest wystraszającą karą” – wyjaśnił ks. Steczkowski.

Na pytanie o odszkodowanie dla ofiar kanclerz odpowiedział, że do tej pory żadna z ofiar nie zwróciła się z takim oczekiwaniem ,ale też kuria nie wychodziła wobec nich z taką inicjatywą.

Kanclerz przypomniał na konferencji, że decyzją polskich biskupów każdy pierwszy piątek Wielkiego Postu jest Dniem Modlitwy i Pokuty za grzechy wykorzystywania seksualnego osób małoletnich. Dla mieszkańców Rzeszowa taką okazją będzie nabożeństwo Drogi Krzyżowej ulicami Rzeszowa. „Biskup rzeszowski prosi, apeluje do wszystkich wiernych diecezjan o duchowe włączenie w tę powszechną modlitwę mającą na celu wynagrodzić Bogu za wszelkie grzechy nieczyste, a zwłaszcza za grzech ciężki pedofilii” – mówił ks. Steczkowski.

„Na zakończenie chcę podkreślić, że w diecezji rzeszowskiej nie było, nie ma i nie będzie żadnego ukrywania czy też ochraniania duchownych dopuszczających się przestępstw seksualnych. Każdy przypadek jest i będzie traktowany ściśle według przepisów państwowego prawa karnego i według prawa kanonicznego, zawsze z poszanowaniem prawdy, dyskrecji i godności człowieka” – powiedział kanclerz.

Dziennikarze obecni na konferencji otrzymali „Wytyczne w sprawie ochrony małoletnich w praktyce wychowawczej diecezji rzeszowskiej”. Blisko osiemdziesięciu stronicowy dokument, który powstał w 2017 r. zawiera kompendium wiedzy w odniesieniu do wszelkich aspektów ochrony małoletnich w Kościele. Został wydany w formie książkowej i przekazany każdemu kapłanowi oraz wszystkim instytucjom diecezjalnym.

Abp Jędraszewski na Wielki Post: nie wolno Bogu stawiać żadnych warunków

pt., 08/03/2019 - 10:56
Metropolita krakowski skierował do wiernych list pasterski na Wielki Post. – Nie wolno stawiać Bogu żadnych warunków. Mamy po prostu całkowicie Mu zaufać i w poddaniu się Jego woli przyjmować wszelkie cierpienia i próby – pisze abp Marek Jędraszewski.

Hierarcha wskazuje na początku, że z racji trwającego w Polsce programu duszpasterskiego pod hasłem „W mocy Bożego Ducha”, w tegorocznym Wielkim Poście istotne jest pochylenie się nad postawą Chrystusa, który „przez czterdzieści dni przebywał w Duchu Świętym na pustyni”.

Następnie odnosi się do kolejnych pokus, na jakie szatan wystawia Jezusa. Mówiąc o pierwszej z nich, związanej z głodem, arcybiskup przypomina, że Chrystus odpowiada szatanowi, że „nie samym chlebem żyje człowiek”. – Aby osiągnąć pełnię swego człowieczeństwa, musi on żyć przede wszystkim wartościami duchowymi, związanymi z tym, co jest prawdziwe, dobre i piękne, i co zbliża go do Boga – podkreśla.

Kontynuując ten wątek, metropolita krakowski przestrzega rodziców, wychowawców i dzieci przed współczesną kulturą, która daje wiele propozycji wyłącznie materialnych i kłamliwie obiecujących zaspokojenie wszystkich pragnień. Zachęca przy tym do odkrywania tego, że człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boga i zaznacza, że miejscem, gdzie może on na nowo otworzyć się na wyższe pragnienia jest m.in. szkolna katecheza.

– Nie wolno nam jej pojmować jako coś mało ważnego w porównaniu z innymi szkolnymi przedmiotami, jako coś, co możemy lekceważyć i z czego bez większych strat możemy się wycofać. Przykładanie odpowiednio dużej wagi do szkolnej katechezy jest naszym poważnym obowiązkiem – wyjaśnia.

Odwołując się do drugiej pokusy związanej z władzą nad całym światem, abp Jędraszewski ukazuje osobę Sługi Bożego Jánosa Esterházy’ego, na którego rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego zgodę wyraziła Stolica Apostolska. Przypomina krótko historię jego życia, m.in. bronienie Żydów czy wspieranie prześladowanych Słowaków i Czechów podczas II wojny światowej, a także oddawanie swojego cierpienia Bogu w czasie wieloletniego więzienia za mówienie głośno o zbrodniach popełnionych przez Niemców w Auschwitz i przez Sowietów w Katyniu.

– Swoim życiem w pełni pokazał, co znaczy – wobec totalitarnych potęg dwudziestego wieku – heroicznie oddawać pokłon Panu Bogu i tylko Jemu samemu do końca wiernie służyć. Przykład jego życia pozostaje dla nas niezmiernie aktualny, zwłaszcza gdy obecnie ważą się losy chrześcijańskiej Europy – podsumowuje.

Nawiązując do trzeciej pokusy szatana, mającej wystawić Boga na próbę, metropolita mówi jasno, że nie wolno tego nigdy robić. – Mamy po prostu całkowicie Mu zaufać i w poddaniu się Jego woli przyjmować wszelkie cierpienia i próby – podkreśla, dodając, że szczególnym miejscem takiego zaufania jest szpital i dlatego pielgrzymowanie po kościołach stacyjnych zostanie w tym roku ubogacone o wszystkie krakowskie kaplice szpitalne. – Niech Wielki Poniedziałek stanie się w nich – zarówno dla pacjentów, jak i całego personelu medycznego – dniem łaski, czasem całkowitego zawierzenia się Miłosiernemu Bogu – czytamy w liście.

– „W mocy Bożego Ducha” podejmijmy wielkopostne dzieło naszego nawrócenia. Niech ten święty czas będzie przeniknięty naszą modlitwą, wewnętrznym wyciszeniem i umartwieniem. Na wzór Chrystusa, pełnego Ducha Świętego, w naszym sposobie myślenia i postępowania przywracajmy właściwe miejsce samemu Bogu – kończy list abp Jędraszewski, udzielając diecezjanom pasterskiego błogosławieństwa.

Bp Guzdek przewodniczył Mszy św. w intencji ofiar wykorzystania seksualnego w Kościele

pt., 08/03/2019 - 10:54
Biskup polowy Józef Guzdek przewodniczył Mszy św. w katedrze polowej Wojska Polskiego w intencji ofiar wykorzystania seksualnego w Kościele. Pierwszy piątek Wielkiego Postu jest przeżywany w polskim Kościele jako dzień postu i modlitwy wynagradzającej za grzech wykorzystania seksualnego dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych.

W homilii bp Guzdek przypomniał słowa papieża Franciszka wygłoszone na zakończenie watykańskiego spotkania nt. ochrony małoletnich w Kościele, w którym Ojciec Święty nakreślił szeroką panoramę plagi nadużyć seksualnych wobec nieletnich. „Miejscem przemocy były i niestety wciąż są domy rodzinne, środowiska sąsiedzkie, szkolne, sportowe, a także – co trzeba z bólem przyznać – środowisko kościelne” – przywołał słowa papieża bp Guzdek.

W swoim przemówieniu – przypomniał bp Guzdek – papież Franciszek zaapelował też „o kompleksową walkę przeciwko wykorzystywaniu małoletnich w dziedzinie seksualnej, a także w innych dziedzinach, ze strony wszystkich władz i poszczególnych osób, ponieważ mamy tu do czynienia z ohydnymi przestępstwami, które powinny być wymazane z powierzchni ziemi”.

Biskup polowy podkreślił, że „powszechność tej plagi nie umniejsza jej potworności w obrębie Kościoła”. Jego zdaniem „osoby konsekrowane, duchowni wybrani przez Boga, aby prowadzić dusze do zbawienia, które dopuściły się przestępstw wobec nieletnich, powinny mieć większą świadomość winy”, przywołał słowa Jezusa: „Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza” (Mt 18,6) – powiedział. Dodał, że kto „ma większą świadomość, ten ponosi większą odpowiedzialność”.

Ordynariusz wojskowy podkreślił, że identyfikuje się w pełni z bezkompromisową postawą papieża Franciszka w walce z każdym przypadkiem wykorzystania. – Mam nadzieję i ufam gorąco, że wszyscy kapelani w Ordynariacie Polowym przyjęli i w pełni zaakceptowali zasadę „zero tolerancji” dla krzywdzenia nieletnich. Dzięki wielu szkoleniom w zakresie prewencji i udzielania pomocy ofiarom przemocy seksualnej wobec nieletnich księża kapelani mają odpowiednią wiedzę i motywację, by pójść drogą wynikającą wprost z przyjęcia Ewangelii. Wszyscy, zarówno duchowni jak i świeccy, musimy podjąć wszelkie środki praktyczne, które podpowiada nam zdrowy rozsądek oraz wskazania Kościoła, aby chronić „maluczkich”. Nie wolno chronić dorosłych kosztem dzieci – zaapelował.

Bp Guzdek podziękował kapelanom, „którzy pozostają wierni zobowiązaniom wynikającym z przyjętych święceń kapłańskich”. – Dziękuję za waszą odpowiedzialną, pełną poświęcenia posługę duszpasterską żołnierzom służącym w kraju i poza jego granicami oraz ich rodzinom. Razem z wami odczuwam wstyd i ból z tego powodu, że jeden z naszych współbraci dopuścił się przed ponad siedmioma laty czynów niegodnych człowieka, chrześcijanina, a tym bardziej kapłana. Został on wydalony ze stanu duchownego i skazany prawomocnym wyrokiem sądu – powiedział. Wyraził także wdzięczność wiernym, „którzy dostrzegają i doceniają pełną oddania posługę wojskowych duszpasterzy oraz wspierają ich dobrą radą i modlitwą”.

Eucharystię koncelebrowało liczne grono kapelanów Ordynariatu Polowego.

Dziś jeszcze w katedrze polowej Wojska Polskiego o godz. 17.30 sprawowane będzie przez ks. płk. SG Zbigniewa Kępę, duszpasterza osób pokrzywdzonych i zranionych przestępstwem, nabożeństwo Drogi Krzyżowej w intencji pokutnej za grzech wykorzystania dzieci i młodzieży. Po niej ks. Jan Dohnalik, delegat biskupa polowego WP ds. ochrony dzieci i młodzieży odprawi Mszę św. w intencji wszystkich, którzy troszczą się o ochronę dzieci i młodzieży w Kościele i społeczeństwie. Msze św. i nabożeństwa sprawowane będą także w innych kościołach Ordynariatu Polowego.

Skazany kard. Barbarin zapowiedział złożenie rezygnacji

pt., 08/03/2019 - 10:53
Kardynał Philipp Barbarin, skazany przez sąd w Lyonie na karę 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu za nie doniesienie o molestowaniu seksualnym, jakiego dopuścił się duchowny jego diecezji wobec osób małoletnich zapowiedział, że w najbliższych dniach uda się do Rzymu, by złożyć na ręce Ojca Swiętego swoją rezygnację – podała agencja I-Media.

Oto słowa kard. Barbarin: “Przyjmuję do wiadomości decyzję trybunału. Niezależnie od mojej opinii osobistej pragnę przede wszystkim wyrazić współczucie dla ofiar i zapewnić o mojej modlitwie w intencji ich rodzin. Postanowiłem udać się do Ojca Świętego, aby złożyć jemu moją dymisję. Przyjmie mnie w najbliższych dniach”.

Philippe Barbarin (ur. 17 października 1950 w Rabacie, Maroko), arcybiskup metropolita Lyonu, kardynał, prymas Galii. Studiował na Sorbonie, w Instytucie Katolickim. Obronił doktorat z filozofii i uzyskał kościelny licencjat z teologii. 17 grudnia 1977 przyjął święcenia kapłańskie. Został inkardynowany do diecezji Créteil; pełnił tam funkcje duszpasterskie oraz wykładał w seminarium. W latach osiemdziesiątych wraz z grupą młodzieży uczestniczył w pielgrzymce krakowskiej na Jasną Górę. Znany był ze swojej sympatii do Polski i Jana Pawła II. Później pracował na Madagaskarze. 1 października 1998 został mianowany biskupem Moulins. 16 lipca 2002 został przeniesiony na arcybiskupstwo Lyonu. W październiku 2003 odebrał z rąk Jana Pawła II nominację kardynalską. Znany jest ze swej stanowczej obrony prawd wiary katolickiej.

Kraków: warsztaty katolickich śpiewów eucharystycznych z renesansowego Amsterdamu

pt., 08/03/2019 - 10:46
W dniach 14-17 marca w klasztorze oo. dominikanów w Krakowie odbędą się warsztaty muzyki polifonicznej i chorałowej, śpiewanej 500 lat temu w Amsterdamie ku czci Najświętszego Sakramentu. Poprowadzi je słynny francuski śpiewak, organista i historyk muzyki, Marcel Pérès. “Muzyka z tego kodeksu prawie nie była śpiewana, bo prześladowania zaczęły się wkrótce po jego sporządzeniu. I czekała aż do naszych czasów, aby mogła w końcu zabrzmieć” – mówi francusku muzyk.

Renesansowy, bogato ilustrowany manuskrypt zawierający te śpiewy, tzw. kodeks Occo, jest jedyną rzeczą, jaka ocalała ze zburzonego przez protestantów amsterdamskiego sanktuarium Cudu Eucharystycznego. Świat muzyczny i liturgiczny może się nim cieszyć zaledwie od kilkudziesięciu lat, gdyż przez cztery stulecia był ukrywany przez kolejne pokolenia rodziny, która go uratowała przed zniszczeniem.

– Muzyka z tego kodeksu prawie nie była śpiewana, bo prześladowania zaczęły się wkrótce po jego sporządzeniu. I czekała aż do naszych czasów, aby mogła w końcu zabrzmieć. Teraz, dzięki nam, może się to stać. To prawdziwe skarby; niektóre z tych utworów zachowały się tylko w tym jednym manuskrypcie – mówi Marcel Pérès.

Francuski artysta od wielu lat marzył o wykonaniu tych utworów w Amsterdamie podczas obchodów rocznicy Cudu Eucharystycznego. Pragnął, by były one na powrót śpiewane w kontekście liturgicznym, na chwałę Bożą. Teraz uważa, że dzięki udziałowi polskich śpiewaków realizacja tej idei będzie możliwa już w przyszłym roku.

– Marcel Pérès bardzo lubi współpracować z polskimi śpiewakami, zarówno zawodowcami, jak i amatorami – mówi dr Dominika Krupińska ze Stowarzyszenia Brandsma, które razem z Dominikańskim Ośrodkiem Liturgicznym organizuje krakowskie warsztaty. – Nasze warsztaty są otwarte dla każdego, wystarczy chęć zaśpiewania tej wyjątkowej muzyki. Jest to też świetna okazja do doskonalenia techniki śpiewu. Można wziąć udział tylko w tej jednej, marcowej edycji, bez deklarowania dalszego udziału w projekcie. Serdecznie zapraszamy – zachęca dr Krupińska.

Warsztaty będą trwać od 14 do 17 marca. Konieczna jest wcześniejsza rejestracja przy użyciu formularza internetowego: https://liturgia.dominikanie.pl/zapisy/warsztaty/occo/

Więcej informacji: http://www.liturgia.dominikanie.pl/warsztaty_kodeks_occo,82.html

Kraków: bierzmowani wspierają chrześcijan prześladowanych w Ziemi Świętej

pt., 08/03/2019 - 10:42
Blisko 350 młodych przyjęło sakrament bierzmowania w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w krakowskich Mistrzejowicach. Rodzice bierzmowanych ofiarowali im krzyże wykonane w chrześcijańskich warsztatach w Ziemi Świętej.

Szafarzem sakramentu był bp Damian Muskus OFM, który w homilii podkreślał, że dla chrześcijan w ojczyźnie Jezusa świadectwo wiary wiąże się z narażeniem życia i prześladowaniami. „Kiedy będziecie mieli wątpliwości, czy warto poprzez wyznanie wiary narażać się na śmiech otoczenia, pomyślcie o młodych chrześcijanach z Ziemi Świętej, którzy dla was wykonali te krzyże. Pomyślcie o tych, którzy nie są wyśmiewani z powodu swojej wiary. Oni są z jej powodu prześladowani” – mówił do młodych ludzi.

Rodzice bierzmowanych zakupili krzyże z drzewa oliwnego dzięki Stowarzyszeniu Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Jak przyznają, sami stawiają sobie pytanie o to, jak wygląda ich świadectwo wiary. „Mam teraz postanowienie, by być odważniejszym niż dotychczas” – stwierdził Piotr Jasiński. Jego żona Małgorzata opowiadała, że nie zdawała sobie sprawy z tego, jak żyją chrześcijanie w Ziemi Świętej, dopóki nie pojechała na pielgrzymkę. „Warto jeździć do Ziemi Świętej i warto kupować pamiątki od tamtejszych chrześcijan, bo dzięki temu można im pomóc się utrzymać i dać im wsparcie” – przekonywała.

Dla młodych ludzi krzyżyki są cennym przypomnieniem o wartości wiary. „Powstały w świętym miejscu, gdzie żył Jezus, ale przyznawanie się do Niego jest tam bohaterstwem. Tamtejsi chrześcijanie zasługują na nasz szacunek i wsparcie” – tłumaczyła Gabrysia Guśtak.

Bp Muskus wyjaśniał młodym w homilii, że chrześcijanie w ojczyźnie Jezusa i w wielu miejscach na świecie nie mogą „spokojnie żyć, pracować, uczyć się. Są wypędzani, a niektórzy tracą życie dlatego, że są chrześcijanami”. „Każdy z nich, tak jak wy, ma swoje wielkie i małe marzenia i plany. Różnica jest taka, że oni nie są pewni kolejnego dnia i nie czują się bezpiecznie. Być może żadne z ich marzeń nigdy nie będzie zrealizowane” – mówił o losach ich rówieśników.

„Sakrament bierzmowania nie jest równoważny z aktem kanonizacji. Będzie wielkim umocnieniem na drodze do świętości. Nie wyniesie was jednak automatycznie na ołtarze” – podkreślał ponadto, dodając, że choć dzięki bierzmowaniu młodzi nie staną się od razu świętymi, to jednak z pewnością będą „świetnymi kandydatami na świętych”, bo Bóg pragnie, by świętość była wspólnym dziełem Jego i człowieka.

„Zranieni w Kościele” – powstała infolinia dla osób skrzywdzonych przemocą seksualną w Kościele

pt., 08/03/2019 - 10:21
Powstała Inicjatywa „Zranieni w Kościele”, czyli telefon wsparcia skierowany do osób skrzywdzonych przemocą seksualną w Kościele. Została powołana do życia wspólnie przez Klub Inteligencji Katolickiej w Warszawie, Laboratorium „Więzi” oraz Fundację Pomocy Psychologicznej Pracownia Dialogu. – Zachęcamy pokrzywdzonych do opowiedzenia o swoich doświadczeniach ludziom wyznającym wiarę, która im samym była lub nadal jest bliska – wyjaśnia Zbigniew Nosowski, dyrektor programowy Laboratorium „Więzi”.

Inicjatywa „Zranieni w Kościele” to telefon wsparcia i katolickie środowisko wsparcia dla osób dotkniętych przemocą seksualną w Kościele. – Do kontaktu telefonicznego zapraszamy przede wszystkim osoby, które same doświadczyły wykorzystywania seksualnego, oraz ich najbliższych – tłumaczy Jakub Kiersnowski, prezes KIK Warszawa. – Nasze wsparcie proponujemy również wszystkim, dla których czyny ludzi Kościoła stały się zgorszeniem i przyczyną utraty zaufania do całej wspólnoty wiary.

Inicjatywę „Zranieni w Kościele” tworzą świeccy katolicy zatroskani o bliźnich skrzywdzonych przez przedstawicieli Kościoła. – Czujemy się odpowiedzialni za osoby zranione we wspólnocie wiary i za nasz Kościół. Dlatego chcemy zrobić co w naszej mocy, aby pomóc pokrzywdzonym. Znamy takie osoby, patrzyliśmy im w oczy, słuchaliśmy ich dramatycznych historii. Staramy się więc wyjść naprzeciw ich potrzebom – komentuje Zbigniew Nosowski, dyrektor programowy Laboratorium „Więzi”.

– W szczególny sposób otwieramy się na wspieranie osób, które chciałyby otrzymać pomoc od członków Kościoła katolickiego, ale niereprezentujących jego instytucji. Zachęcamy pokrzywdzonych do opowiedzenia o swoich doświadczeniach ludziom wyznającym wiarę, która im samym była lub nadal jest bliska – dodaje.

wykaz inicjatyw Dziś cała Polska modli się za grzechy wykorzystywania małoletnich

Nosowski podkreśla, że inicjatorzy działają na własną odpowiedzialność, ale o Inicjatywie “Zranieni w Kościele” zostali poinformowani biskupi obu warszawskich diecezji oraz niektórzy inni biskupi, którzy przyjęli jej powstanie z życzliwością.

Inicjatorzy podkreślają, że celem inicjatywy jest wysłuchanie pokrzywdzonych oraz udzielenie im informacji o możliwościach otrzymania pomocy prawnej, psychologicznej i duchowej. Inicjatywa powstała we współpracy ze specjalistycznymi instytucjami: Centrum Ochrony Dziecka przy Akademii Ignatianum, Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę, Fundacją Stop Przedawnieniu oraz z wybranymi psychologami, terapeutami, duszpasterzami i prawnikami.

– Telefon odbierać będą przygotowani do tego specjaliści: psychologowie i psychoterapeuci – mówi Barbara Smolińska, prezes Fundacji Pomocy Psychologicznej Pracownia Dialogu. Rozmowy prowadzone będą anonimowo, bezpłatnie, cierpliwie i dyskretnie. – Zależy nam, żeby kontakt telefoniczny był wsparciem do dalszego działania. Wszystkim, którzy będą tego potrzebowali, będziemy umożliwiali osobisty kontakt z zaufanymi specjalistami: psychologami, prawnikami, duszpasterzami – dodaje.

Inicjatorzy projektu podkreślają, że w razie potrzeby są gotowi pomóc osobom pokrzywdzonym także w zgłoszeniu przestępstwa do właściwych instytucji kościelnych i państwowych. – Mamy nadzieję, że dzięki naszej inicjatywie kolejne osoby skrzywdzone przemocą seksualną w Kościele znajdą odpowiednią dla siebie pomoc i wsparcie – podsumowuje Kiersnowski.

Telefon 800 280 900 będzie czynny w każdy wtorek w godz. 19.00–22.00.

Więcej informacji w opisie Inicjatywy dołączonym do komunikatu oraz na stronie internetowej Inicjatywy: www.zranieni.info

Powstał Ruch 4 Marca w sprzeciwie wobec warszawskiej Deklaracji LGBT+

pt., 08/03/2019 - 10:17
Dążenie do wycofania się miasta Warszawy z deklaracji promującej środowiska homoseksualne oraz opartąej na tym edukacji seksualnej w szkołach zapowiada powołany w tym tygodniu Ruch 4 Marca. Inicjatywa zachęca m.in. do podpisywania w internecie “Karty Wolności” – petycji skierowanej do rodziców o poparcie powstrzymania wdrażania postanowień Karty LGBT+.

Jak przypomina Fundacja Mamy i Taty, której członkowie tworzą trzon Ruchu 4 Marca, władze Warszawy przyjęły niedawno Kartę LGBT+, czyli program, który ma być realizowany w szkołach, urzędach oraz przedsiębiorstwach prywatnych i państwowych. Karta ta wprowadza rekomendacje, według których dzieci już od najmłodszych lat mają podlegać działaniom wywołującym ogromne wątpliwości.

Zgodnie z zapisami Karty LGBT+, która jest oficjalnym dokumentem władz stolicy, w każdej szkole ma się znaleźć “latarnik” promotor mniejszości seksualnych. W programie nauczania pojawi się “nowoczesna edukacja seksualna” zgodna z zaleceniami WHO – informuje Fundacja Mamy i Taty.

Dokument dokładnie opisuje zasady stosowania edukacji seksualnego w każdej grupie wiekowej. Dla dzieci w wieku 0-4 lat zaplanowano naukę masturbacji, a dla 6-latków naukę o środkach antykoncepcyjnych. Z kolei 9-latki dzieci mają być uczone jak praktycznie stosować prezerwatywy.

wykaz inicjatyw Dziś cała Polska modli się za grzechy wykorzystywania małoletnich

Karta zobowiązuje też przedsiębiorców, aby w swoich miejscach pracy promowali mniejszości seksualne.

“Karta LGBT+ narusza nasze podstawowe poczucie bezpieczeństwa i wolności. W opinii prawników wdrożenie jej wytycznych może też prowadzić do naruszenia szeregu postanowień Konstytucji RP. Apelujemy do rodziców o czujność i ostrożność w posyłaniu dzieci na zajęcia o silnym nacechowaniu ideologicznym” – czytamy w “Karcie Wolności”.

“Nie pozwólmy, aby skrajnie zideologizowana grupa przejęła wychowania naszych dzieci i zawłaszczyła nasze firmy. Apelujemy do polityków i mediów wszystkich stron: powstrzymajcie to szaleństwo! Nie milczcie, gdy w grę o przyszłość i zdrowie naszych dzieci wchodzą radykalni ideolodzy” – napisano w petycji, którą można podpisać online i wysłać na stronie Fundacji Mamy i Taty – http://www.mamaitata.org.pl/petycje/rodzice-rodzicom-karta-wolnosci

Celem Ruchu 4 Marca (nazwa pochodzi od dnia uruchomienia inicjatywy) jest – jak czytamy na stronie R4M – “obrona dzieci, urzędników publicznych i przedsiębiorców przed skutkami ewentualnego wprowadzania w życie wytycznych prezydenta Rafała Trzaskowskiego zawartych podpisanej 18. lutego 2019 roku Deklaracji LGBT+”.

Ruch 4 Marca dąży do wycofania się Miasta St. Warszawa z Deklaracji oraz do zablokowania analogicznych inicjatyw w innych polskich miastach.

“Nasze główne narzędzia to zapał i energia ludzi, którzy oddolnie tworzą sieć stowarzyszeń, mających na celu obronę dzieci i młodzieży przed demoralizację, urzędników przed naciskami politycznymi, przedsiębiorców przed ograniczaniem swobody gospodarczej i obywateli przed ograniczaniem wolności słowa i sumienia oraz swobody wyrażania własnych poglądów” – brzmi jeden z punktów programowych Ruchu.

Inicjatywa ma dotyczyć największych miast w Polsce: od Warszawy, Poznania i Gdańska, przez Kraków, Katowice, Wrocław i Łódź. Kto może do niej dołączyć? “Zapraszamy wszystkich, niezależnie od poglądów politycznych, którzy zaniepokojeni są naruszaniem praw rodziców, przedsiębiorców i urzędników publicznych. Swój apel kierujemy przede wszystkim do rodziców” – apeluje Ruch.

Ruch 4 Marca składa się z sieci niezależnych stowarzyszeń wspieranych przez koordynatora krajowego. Fundacja Mamy i Taty dostarcza wiedzy eksperckiej oraz wsparcia prawnego dla lokalnych stowarzyszeń i ich członków.

Więcej informacji o Ruchu 4 Marca na stronie: www.ruch4marca.pl

Sami zdemontujemy pomnik ks. Jankowskiego

pt., 08/03/2019 - 10:10
Po dzisiejszej decyzji radnych Gdańska o usunięciu pomnika ks. Henryka Jankowskiego i pozbawieniu go honorowego obywatelstwa miasta, Zarząd Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność” postanowił, że sam zajmie się demontażem momunentu. Zostanie on rozebrany w piątek. – Nie jesteśmy w stanie go ochraniać i może być zniszczony, bo miasto Gdańsk nie chroni pomników przed bandytami – oświadczył szef Zarządu gdańskiej „Solidarność” Krzysztof Dośla, będący także przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Pomnika.

Radni Gdańska na czwartkowej sesji zagłosowali za odebraniem ks. Henrykowi Jankowskiemu honorowego obywatelstwa miasta oraz usunięciem jego pomnika i imienia duchownego ze skweru, na którym stoi monument. Dzisiejsze decyzje radnych związane były z oskarżeniami zmarłego w 2010 r. kapłana o wykorzystywanie seksualne dzieci.

“Sami zdemontujemy pomnik, żeby ktoś inny go nie zniszczył. Nie jesteśmy w stanie ochraniać pomnika, a jest niemal pewnym, że przy takiej przychylności władz miasta jego zniszczenie to tylko kwestia czasu” – poinformował Krzysztof Dośla.

Miejsce przeniesienia pomnika na razie nie jest jeszcze znane.

Uniwersytet Hebrajski zaprezentował 110 rękopisów Einsteina

pt., 08/03/2019 - 10:00
Z okazji przypadającej 14 marca 140. rocznicy urodzin Alberta Einsteina Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie zaprezentował zbiór 110 rękopisów tego żydowskiego fizyka, laureata Nagrody Nobla. Pokazano je publicznie po raz pierwszy 5 marca i włączono je do uniwersyteckiego archiwum Alberta Einsteina, zawierającego 80 tys. różnych eksponatów, poinformował izraelski dziennik „Haaretz”. Dodał, że wcześniej znajdowały się one w prywatnych zbiorach w USA.

Według dziennika większość rękopisów z lat 1944-48 stanowią listy do przyjaciół, rozważania wokół matematyki oraz wyjaśnianie podstawowych zasad fizycznych dotyczących bomby atomowej i reaktorów jądrowych. Są tam także nieopublikowane dotychczas prace uczonego, uważane do tej pory za zaginione, jak również jego list z 1935 roku do syna – Hansa Alberta. Einstein wyraża w nim zaniepokojenie groźbą wojny oraz niebezpiecznymi zbrojeniami Niemiec w dwa lata po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów.

Fizyk teoretyczny Albert Einstein urodził się 14 marca w 1879 w mieście Ulm w Niemczech, a zmarł 18 kwietnia 1955 w Princeton (USA). Jest twórcą szczególnej teorii względności i autorem wynikającej z niej równoważności masy i energii, sformułowanej słynnym wzorem E = mc². W 1921 otrzymał Nagrodęy Nobla w dziedzinie fizyki za „wkład do fizyki teoretycznej, zwłaszcza opis prawa efektu fotoelektrycznego”.

Dziś cała Polska modli się za grzechy wykorzystywania małoletnich

pt., 08/03/2019 - 06:07
W pierwszy Piątek Wielkiego Potu, 8 marca, obchodzony będzie z inicjatywy Episkopatu dzień modlitwy i pokuty wynagradzającej za wykorzystywanie małoletnich. Diecezje, zakony oraz zgromadzenia organizują nabożeństwa pokutne w katedrach, sanktuariach oraz kościołach parafialnych.

Ta inicjatywa Konferencji Episkopatu Polski jest odpowiedzią na apel Papieża Franciszka, który w Liście do Ludu Bożego zachęcał do modlitwy pokutnej i postu, które mają „rozbudzić nasze sumienia, naszą solidarność i nasze zaangażowanie na rzecz kultury ochrony, oraz mówienia «nigdy więcej» wszelkim rodzajom i formom nadużyć”.

– Wykorzystanie seksualne dziecka jest przestępstwem, które wymaga odpowiedzi na różnych poziomach, np. pomocy psychologicznej pokrzywdzonym, konkretnych działań prawno-karnych względem sprawców oraz szeroko zakrojonej edukacji i prewencji społecznej, aby zapobiegać podobnym dramatom. Pamiętajmy jednak, że skrzywdzenie dziecka, zwłaszcza przez osobę duchowną, jest również ogromnym grzechem, który uderza i ciężko obraża samego Boga. Stąd konieczność pokuty, którą w Kościele wspólnie podejmujemy – komentuje ks. Piotr Studnicki, koordynator medialny Centrum Ochrony Dziecka.

– Stając razem do modlitwy wynagradzającej, uczymy się prawdy o wspólnocie Kościoła, w której żadne cierpienie ani grzech nie są prywatne. Gdy cierpi jeden człowiek, współcierpią inni, a grzech każdego z nas osłabia organizm całej wspólnoty – podkreśla ks. Studnicki. – Ta wspólna modlitwa pokutna na początku Wielkiego Postu ma też uwrażliwiać nasze serca i zmieniać sposób myślenia, tak aby każdy w Kościele zrobił wszystko co w jego mocy, by nasza wspólnota była bezpiecznym domem dla dzieci i młodzieży – dodaje duchowny.

Na tegoroczny dzień pokutny zostały przygotowane trzy wersje nabożeństwa Drogi Krzyżowej, do wykorzystania w parafiach i innych wspólnotach kościelnych. Autorami dwóch rozważań, powstałych z inicjatywy komisji KEP ds. duchowieństwa, są ojcowie jezuici Dariusz Piórkowski i Jacek Poznański, a trzeci tekst powstał z inicjatywy komisji duszpasterstwa KEP. Wszystkie teksty nabożeństw są dostępne na stronie Centrum Ochrony Dziecka.

Do dnia 4 marca br. do COD wpłynęły informację o następujących inicjatywach pokutnych, podejmowanych w diecezjach, zakonach i zgromadzeniach w związku z dniem postu i modlitwy wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych dnia 8 marca 2019 r.:

• w Diecezji Siedleckiej w każdej parafii tego dnia zostanie odprawiona z taką intencją droga krzyżowa, podczas której uczestnicy będą się również modlić w intencji ofiar i ich bliskich oraz o nawrócenie sprawców;

Duchowość Prymas Polski apeluje o udział w Dniu Modlitwy i Pokuty

• w Diecezji Kaliskiej tego dnia o godz. 18.00 w Katedrze pw. św. Mikołaja w Kaliszu zostanie odprawione nabożeństwo Drogi Krzyżowej;

• w Archidiecezji Gnieźnieńskiej o godz. 17.30 w katedrze gnieźnieńskiej zostanie odprawiona Droga Krzyżowa z udziałem Księdza Prymasa i seminarium duchownego; ponadto do wszystkich parafii archidiecezji zostały rozesłane teksty drogi krzyżowej z prośbą, by księża proboszczowie 8 marca odprawili w swoich parafiach to nabożeństwo jako wynagradzające za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych;

• w Diecezji Radomskiej ze względów duszpasterskich nabożeństwo pokutne kapłanów odbędzie się 5 marca, we wtorek przed Środą Popielcową, w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu. Będzie miało ono charakter postu i modlitwy wynagradzającej ze wszelkie grzechy przeciw zobowiązaniom kapłańskim, naturalnie z uwzględnieniem wykroczeń przeciwko VI przykazaniu Dekalogu. Nabożeństwo połączone będzie z okazją do spowiedzi;

• w Diecezji Sandomierskiej o godz. 17.00 w kościele seminaryjnym pw. Św. Michała odbędzie się nabożeństwo drogi krzyżowej z udziałem Biskupa Sandomierskiego;

• w Diecezji Płockiej o godz. 17.00 w bazylice katedralnej w Płocku odprawiona zostanie nabożeństwo Drogi Krzyżowej w intencji wynagradzającej za grzechy wykorzystania seksualnego małoletnich przez duchownych i ludzi Kościoła. Przewodniczyć jej będzie Biskup Płocki Piotr Libera. Wezmą w niej udział: bp Mirosław Milewski – bp pomocniczy, księżą pracujący w seminarium i kurii, kapłani z Płocka, seminarzyści oraz wierni świeccy;

• w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej w dniu 8 marca w intencji wynagradzającej za grzechy wykorzystania seksualnego małoletnich przez duchownych i ludzi Kościoła będą następujące inicjatywy modlitewno-pokutne: nabożeństwo droga krzyżowa w każdej parafii, wezwanie w modlitwie powszechnej podczas Mszy św. w każdej parafii, centralna Eucharystia w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie o godz. 18.30, w tej samej parafii o godz. 18.00 alumni WSD poprowadzą drogę krzyżową, oraz wezwanie do postu wynagradzającego;

• w Diecezji Gliwickiej o godz. 17.30 będzie sprawowane nabożeństwo Drogi Krzyżowej w katedrze pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach, a proboszczowie proszeni są o wspomnienie tej intencji modlitewnej podczas nabożeństw Drogi Krzyżowej w swoich parafiach;

• w Archidiecezji Katowickiej o godz. 17.00 w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej prowadzone przez Abpa Wiktora Skworca, w którym uczestniczyć będą m.in. pracownicy Kurii oraz instytucji przyległych; ponadto księża proboszczowie wszystkich parafii archidiecezji zostali poproszeni o podobną modlitwę tego dnia w swoich kościołach parafialnych;

• w Diecezji Tarnowskiej wszystkie parafie zostały zachęcone do podejmowania 8 marca br. inicjatyw pokutnych i modlitewnych wynagradzających za grzech wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych. Biskup Tarnowski w sposób szczególny zobowiązał proboszczów bazylik mniejszych do odprawienie w nich drogi krzyżowej:
o Bochnia, św. Mikołaja – godz. 17.30
o Grybów, św. Katarzyny Aleksandryjskiej – godz. 8.00
o Limanowa, Matki Boskiej Bolesnej – godz. 17.00
o Nowy Sącz, św. Małgorzaty – godz. 19.30
o Mielec, św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty. – godz. 17.30
o Szczepanów, św. Marii Magdaleny – godz. 17.30
o Tarnów, Narodzenia NMP, katedra – godz. 17.30
o Tuchów, Nawiedzenia NMP i św. Stanisława BM – godz. 17.45

Duchowość Prymas Polski apeluje o udział w Dniu Modlitwy i Pokuty

• w Diecezji Bielsko-Żywieckiej modlitwy wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży odbędą się w pierwszy piątek Wielkiego Postu w następujących miejscach:
o Andrychów, Kościół św. Macieja, Droga Krzyżowa – 17:30; Msza Święta – 18:00
o Bielsko-Biała, Kościół NSPJ (obok dworca PKP), Msza Święta 18:30, Adoracja Najświętszego Sakramentu; Droga Krzyżowa – 20:00
o Cieszyn, Kościół św. Marii Magdaleny, Droga Krzyżowa – 17:15; Msza Święta – 18:00
o Oświęcim, Kościół św. Maksymiliana, Droga Krzyżowa – 17:00; Msza Święta – 18:30
o Żywiec, Konkatedra Narodzenia NMP, Droga Krzyżowa – 17:30; Msza Święta – 18:00

• w Diecezji Drohiczyńskiej we wszystkich parafiach zostaną odmówione specjalne modlitwy podczas wszystkich Mszy św. (jedno wezwanie w Modlitwie wiernych) oraz zostaną odprawione nabożeństwa Drogi Krzyżowej;

• w Diecezji Legnickiej 8 marca br. w katedrze legnickiej odbędzie się: o godz. 18.00 – Droga Krzyżowa wynagradzająca za grzech wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych, której przewodniczyć będzie bp Zbigniew Kiernikowski; o godz. 18.30 – Eucharystia w intencji osób małoletnich pokrzywdzonych przez niektórych duchownych, której przewodniczyć będzie bp Marek Mendyk;

• w Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej we wszystkich kościołach parafialnych na zakończenie Drogi Krzyżowej z udziałem dorosłych zostaną odprawione modlitwy przebłagania Boga za grzechy ludzi Kościoła w jedności z Ojcem Świętym Franciszkiem;

• w Ordynariacie Wojska Polskiego 8 marca br. w Katedrze Wojska Polskiego odbędą się: o godz. 7.30 – Msza Święta pod przewodnictwem Biskupa Polowego w intencji ofiar wykorzystania seksualnego w Kościele; o godz. 17.30 – Droga Krzyżowa w intencji pokutnej za grzech wykorzystania dzieci i młodzieży przez duchownych; o godz. 18.00 – Msza Święta w intencji wszystkich, którzy troszczą się o ochronę dzieci i młodzieży w Kościele i społeczeństwie;

• w Diecezji Włocławskiej o godz. 17.30. w katedrze pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włocławku odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej;

• w Diecezji Świdnickiej o godz. 17.00 w Katedrze p.w. św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej w intencji wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych;

• w Diecezji Pelplińskiej wszyscy proboszczowie zostali zachęceni do sprawowania w I piątek Wielkiego Postu nabożeństwa drogi krzyżowej jako modlitwy wynagradzającej za grzechy wykorzystywania seksualnego osób małoletnich. Ponadto dnia 8 marca br. w bazylice katedralnej w Pelplinie o godz. 18.00, zostanie celebrowana Msza Święta pod przewodnictwem biskupa pelplińskiego Ryszarda Kasyny, w czasie której m.in. będzie podjęta modlitwa w intencji ofiar; dnia 9 marca br. w bazylice katedralnej w Pelplinie o godz. 11.00, odbędzie się nabożeństwo pokutne, w którym będą uczestniczyli kapłani z diecezji, w czasie którego jednym z elementów będzie modlitwa w intencji ofiar i przeproszenie za grzech sprawców.

• w Archidiecezji Warszawskiej do wszystkich parafii zostały wysłane rozważania Drogi Krzyżowej na Dzień Modlitwy Wynagradzającej i Postu za grzechy wykorzystywania seksualnego osób małoletnich. Ponadto Droga krzyżowa w tej intencji zostanie poprowadzona również w archikatedrze warszawskiej w piątek 8 marca o godz. 18 pod przewodnictwem księdza Biskupa.

• w Archidiecezji Poznańskiej w piątek 8 marca w katedrze poznańskiej odbędzie się w intencji wynagradzającej całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu (od godz. 9.00 do 18.00); tego dnia poznańska wspólnota seminaryjna odprawi nabożeństwo Drogi Krzyżowej w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu.

• w Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej 8 marca br. w Katedrze koszalińskiej o godz. 9.30 odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej w intencji wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych. Poza tym, Biskup Koszalińsko-Kołobrzeski zarządził, aby w każdym kościele Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej, jedno z odprawianych tego dnia nabożeństw drogi krzyżowej, było odprawione w powyższej intencji wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych. Ponadto 15 marca w Wyższym Seminarium Duchowne w Koszalinie zostanie odprawiona w tej intencji Droga Krzyżowa.

• w Archidiecezji Krakowskiej tego dnia o godz. 18.00 w Sanktuarium św. Jana Pawła II będzie odprawiona Droga Krzyżowa jako nabożeństwo wynagradzające za grzechy wykorzystywania seksualnego osób małoletnich. Dnia 16 marca odbędzie się Pielgrzymka Kapłanów do Sanktuarium Pasyjno-Maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej, która ma mieć także charakter pokutny. Ponadto do parafii został wysłany tekst rozważań Drogi Krzyżowej przygotowany na Dzień Modlitwy Wynagradzającej, do wykorzystania przez księży proboszczów;

• w Zgromadzeniu Braci Albertynów 8 marca we wszystkich wspólnotach będzie, razem z mieszkańcami domów i podopiecznymi, odprawiona droga krzyżowa w intencji wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych,

Kościół Kard. Ravasi o diakonacie kobiet: to możliwe

• Zgromadzenie Księży Misjonarzy Saletynów dniu 8 marca br. organizuje w intencji wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych: w Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu – w Bazylice NMP z La Salette: Droga krzyżowa o godz. 17 15; w parafii Matki Bożej Saletyńskiej w Olsztynie – w kościele parafialnym: 7.30 – Koronka do Bożego Miłosierdzia; od 7.30 – Całodzienna Adoracja Najświętszego Sakramentu; 15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia i Droga Krzyżowa.

• w Zakonie Augustiańskim 8 marca o godz. 17:40 w Kaplicy p.w. Św. Mikołaja z Tolentino w Krakowie-Prokocimiu odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej w intencji wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych oraz o nawrócenie dla sprawców.

• Salezjanie inspektorii krakowskiej podejmują 8 marca następujące inicjatywy pokutno-modlitewne:
o Szczyrk, sanktuarium Na Górce, godz. 15.00: adoracja Najśw. Sakramentu i Koronka do Bożego Miłosierdzia,
o Staniątki, ośrodek duszpasterski przy klasztorze sióstr benedyktynek, godz. 7.00: msza św. Wynagradzająca,
o Zabrze, Salezjański Zespół Szkół Publicznych, godz. 7.15: msza św. Wynagradzająca,
o Kraków, ośrodek duszpasterski przy WSD Towarzystwa Salezjańskiego, ul. Tyniecka 39, godz. 17.00: nabożeństwo drogi krzyżowej z udziałem alumnów i wiernych; godz. 18.00: Msza św. przebłagalna,
o Skawa, parafia NMP Wspomożenia Wiernych, godz. 16.00: adoracja Najświętszego Sakramentu; godz. 17.00: droga krzyżowa,
o Pogrzebień, parafia św. Bartłomieja, godz. 19.30: droga krzyżowa ulicami parafii; dodatkowo całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu,
o Kraków, Salezjańskie Centrum Wychowania i Duszpasterstwa Młodzieży, ul. Tyniecka 39, godz. 19.00: nabożeństwo pokutno-wynagradzające,
o Kraków, parafia św. Stanisława Kostki, godz. 18.00: msza św. i tematyczna droga krzyżowa ulicami parafii,
o Przemyśl, parafia św. Stanisława biskupa, godz. 17.30: droga krzyżowa,
o Świętochłowice, Salezjański Zespół Szkół Publicznych, godz. 18.00: nabożeństwo pokutne z adoracją Najświętszego Sakramentu.

• Kilkanaście inicjatyw modlitewno-pokutnych podejmuje w swoich domach zakonnych oraz prowadzonych parafiach Zgromadzenie Księży Marianów. Nabożeństwa Drogi Krzyżowej w tej intencji odbędą się tego dnia m.in. w sanktuarium św. o. Stanisława Papczyńskiego w Górze Kalwarii na Mariankach, w Domu Prowincjalnym na warszawskich Stegnach, w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie oraz w mariańskich parafiach m.in. w Skórcu, Licheniu, Zakopanem, Grzybowie i Elblągu.

Rozważania na nabożeństwa pokutne za wykorzystywanie seksualne małoletnich

pt., 08/03/2019 - 06:00
Pierwszy piątek Wielkiego Postu ma być przeżywany w całym Kościele w Polsce jako dzień postu i modlitwy wynagradzającej za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych. Centrum Ochrony Dziecka, kierowane przez o. Adama Żaka SJ przygotowało trzy teksty nabożeństwa Drogi Krzyżowej, które można wykorzystać 8 marca w parafiach oraz innych wspólnotach.

Autorami rozważań są ojcowie jezuici Dariusz Piórkowski i Jacek Poznański oraz Komisja Duszpasterstwa KEP. Teksty nabożeństw można ściągnąć ze strony Centrum Ochrony Dziecka.

„Największe grzechy popełnia się często w imię religii i rzekomej obrony Boga – czytamy w rozważaniu do I Stacji autorstwa o. Piórkowskiego. – Niewinny uznany zostaje nieraz za wroga numer jeden, a winny bywa traktowany z taktem i ostrożnością pod pozorem ochrony ‘większego dobra’. W imię partykularnych interesów, dla świętego spokoju, dla zachowania pozorów autorytetu, w walce o ‘słuszną’ sprawę, ucieka się do moralnego krzyku, szantażu i zastraszania. Ile niewinnych osób w Kościele ucierpiało z tego powodu? Ci, którzy dopominają się sprawiedliwości i ukrócenia zła, są uciszani, aby nie krzyczeli. Nie można przecież kalać własnego gniazda. A ci, którzy powinni zamilknąć, posłuchać ofiar i własnego sumienia, kierując się wyimaginowanym dobrem wspólnoty, krzyczą. Panie Jezu, niewinny, a skazany przez swój naród, chroń nas przed hipokryzją i wszelkimi przestępstwami, których źródłem jest wykorzystywanie religii i Boga do złych celów”.

W rozważaniach do Stacji III, „Pierwszy upadek pod krzyżem”, jezuita zauważa: „Ilu ludzi w Kościele, tych na stanowiskach i tych zwyczajnych, upada z powodu patrzenia na drugich z góry i traktowania ich jak sługi! Ilu duchownych zarażonych klerykalizmem wciąż nie potrafi prawdziwie służyć! Ilu schodzi na manowce, bo zapatrzeni są tylko w swoją siłę, nawet jeśli tylko pozorną! Ilu zatraca się i krzywdzi innych, bo ponosi ich buta, arogancja, przekonanie o własnej nieomylności, płynącej rzekomo z prestiżu sprawowanej funkcji! Ilu duchownych i świeckich gorszy braci i siostry, ponieważ nie akceptują swojej słabości i uważają się za bogów! Panie Jezu, przebacz nam wszystkie nadużycia władzy w Kościele i patrzenie na innych z poczuciem wyższości”.

Odwołując się do obnażenia Jezusa z szat podczas drogi na Golgotę, o. Piórkowski wskazuje: Jezus wszedł w doświadczenie tysięcy dzieci, które dorośli skłaniają podstępem do odsłonięcia ich fizycznej nagości, aby ich uprzedmiotowić i zadać cios w najczulszy punkt człowieczeństwa. Panie Jezu, ulecz rany tych braci i sióstr, których intymność ciała została naruszona gwałtem i wyuzdaniem. Niech poczują siłę Twej bliskości i skutki wewnętrznego uzdrowienia”.

Centrum Ochrony dziecka publikuje także teksty rozważań innego jezuity, o. Jacka Poznańskiego. „Panie, przynosimy Ci zło spowodowane przez tych, którzy zdradzają swoje powołanie, swoją przysięgę, swoją misję, swoją konsekrację dla Boga i Jego ludu. Prosimy o dar nawrócenia dla sprawców, którzy często tak są uwikłani w zło, że do końca nie potrafią stanąć w prawdzie, nie mają poczucia winy, podczas gdy ofiary czują się tak winne i skrępowane” – brzmi modlitwa przy rozpamiętywaniu drugiego upadku Jezusa pod krzyżem.

O. Poznański zachęca także: „Prośmy miłosiernego Boga, abyśmy potrafili jako Kościół przekształcić popełnione błędy w szanse wykorzenienia plagi wykorzystywania seksualnego nie tylko z ciała Kościoła, ale także z całego społeczeństwa. Winniśmy nieść nadzieję tym wykorzystywanym, za którymi nikt się nie wstawia, a społeczeństwo nie chce się o tym dowiadywać”.

Episkopat 382. Zebranie Plenarne KEP

Natomiast w rozważaniu Drogi Krzyżowej przygotowanym przez Komisję Duszpasterstwa KEP czytamy m.in.: „w każdym ludzkim bólu, w pohańbieniu niewinnych, w każdej zadanej drugiemu człowiekowi krzywdzie trzeba zobaczyć ból i upokorzenie Jezusa, które teraz rozważamy, oniemiali i zawstydzeni”.

W innym miejscu rozważań Komisji Duszpasterstwa stwierdza się: „Konieczna jest radykalna i gruntowna nowość: aby łaska Jezusa, która posługuje się wielkodusznością osób wrażliwych i odpowiednio przygotowanych, przemieniała cierpienie skrzywdzonych w pokój serca i odnowione zaufanie. Aby przemilczanie i zaniedbanie zastąpiono zawsze uczciwym i mądrym reagowaniem”.

Zgodnie z decyzja Episkopatu z listopada ub. roku pierwszy piątek Wielkiego Postu (w tym roku przypada on 8 marca) będzie odtąd każdego roku dniem modlitwy wynagradzającej oraz postu we wszystkich diecezjach w Polsce.

W związku z tym zakony oraz zgromadzenia organizują nabożeństwa pokutne w katedrach, sanktuariach oraz kościołach parafialnych. Wielu biskupów wzywa do podjęcia postu wynagradzającego za grzech przestępstw seksualnych w Kościele.

Inicjatywa Konferencji Episkopatu Polski jest odpowiedzią na apel Papieża Franciszka, który w Liście do Ludu Bożego zachęcał do modlitwy pokutnej i postu, które mają „rozbudzić nasze sumienia, naszą solidarność i nasze zaangażowanie na rzecz kultury ochrony, oraz mówienia «nigdy więcej» wszelkim rodzajom i formom nadużyć”.

Warto przypomnieć, że pierwsza w Polsce liturgia pokutna za wykorzystywanie małoletnich przez duchownych miała miejsce w czerwcu 2014 r. w jezuickiej bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie. W nabożeństwie uczestniczyli m.in. prymas Polski abp Wojciech Polak, ówczesny nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore i ówczesny metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz.

Biskup płocki Piotr Libera cytując w homilii wstrząsającą relację dziewczynki, która padła ofiarą molestującego ją księdza, zapytał: “Czy wysłuchanie ofiar oraz uczciwe nazwanie zbrodni, które miały miejsce w Kościele w tej kwestii, nie jest najbardziej podstawowym, elementarnym obowiązkiem?” Po czym dodał z ubolewaniem, że “pewna część naszego Kościoła wciąż nie potrafi – niestety – tego uznać i uczynić”.

Jak kobieta z kobietą – wywiad Marzeny Juraczko z siostrami zakonnymi

pt., 08/03/2019 - 04:23
Jak to się dzieje, że młoda dziewczyna czy kobieta, wybiera życie w zakonie? Czy znajduje tam szczęście? Co je martwi, co cieszy? I dlaczego osobom, które mają powołanie do małżeństwa i tylko w tym widzą sens życia, tak trudno zrozumieć, że ktoś pragnie wstąpić do zakonu? Tych odpowiedzi szuka w rozmowie z siedmioma charyzmatycznymi zakonnicami dziennikarka Marzena Juraczko. Na rynku wydawniczym, nakładem wydawnictwa Bernardinum ukazała się właśnie książka „Drogi do szczęścia. Rozmowy z siostrami zakonnymi”.

Książka „Drogi do szczęścia. Rozmowy z siostrami zakonnymi” to siedem wywiadów na temat odkrywania wiary, sensu życia, znajdowania szczęścia i spełnienia. Każda z bohaterek należy do innego zgromadzenia, ma inne doświadczenia życiowe. Różnią się wiekiem i wykształceniem. Łączy je jedno – powołanie do życia konsekrowanego.

„W tej książce pragnę przełamać stereotypy dotyczące życia zakonnego kobiet” – mówi autorka książki Marzena Juraczko. Wskazuje, jej najnowsza książka to zbiór siedmiu wywiadów, w których siostry opowiadają o swoim codziennym życiu, pasjach, a także drodze jaką przeszły rozpoznając powołanie.

„Kilka lat temu wracałam do domu z kościoła Dominikanów na warszawskim Służewie. Do tego samego wagonu metra wsiadła siostra zakonna, którą wcześniej widziałam na Mszy świętej. Zaczęłyśmy rozmawiać. Od razu pojawiła się między nami nić porozumienia” – wspomina autorka we wstępie do książki. Jak sama podkreśla, przez to i inne liczne spotkania i rozmowy, Pan Bóg przygotowywał ją do pracy nad książką, której celem jest przełamywanie stereotypów dotyczących życia zakonnego.

Siostra Tadeusza Frąckiewicz, dominikanka, opowiada o niełatwym życiu na misji w Kamerunie, które jednocześnie daje jej mnóstwo satysfakcji. Dla siostry Jolanty Glapki ze Zgromadzenia Sacré Coeur życiowym celem jest obecnie budowanie Centrum „Pasja życia” w Legionowie. Marzy, żeby założyć w nim klub miłośników serialu „Bonanza”, którego jest wielką fanką.

Episkopat 382. Zebranie Plenarne KEP

Apostolinka siostra Anna Maria Pudełko od lat zgłębia kobiecą duszę, starając si wydobyć z niej wszystko, co najlepsze. Z kolei siostra Agnieszka Maria Miduch ze Zgromadzenia Sióstr Kapucynek Najświętszego Serca Jezusa z Siennicy z powodzeniem łączy życie konsekrowane z miłością do teatru. Najmłodsza bohaterka, księgowa, siostra Edyta Wirek ze Zgromadzenia Siostra Albertynek w Warszawie, jest głosem młodego pokolenia, pokazującym, że za klasztorną furtą można znaleźć szczęście i wolność.

Wśród bohaterek jest też siostra Ancilla Dziarska, lekarz rodzinny, pracująca na co dzień na terenie ośrodka dla niewidomych w Laskach, siostra Klara z Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie, która zabierze nas w świat modlitwy.

„Wszystkie prezentowane wywiady z pewnością nie wyczerpują bogactwa życia konsekrowanego. Pokazują, jak wielkim darem dla Kościoła i świata jest obecność sióstr zakonnych. To dzięki radosnemu świadectwu życia miłość Boża staje się obecna pośród nas” – wskazuje w przedsłowie bp Jacek Kiciński, przewodniczący Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.

Biskup wskazuje też, że niniejsza pozycja książkowa stanie się lekturą dla osób interesujących się życiem zakonnym. „Ukazuje ona bowiem codzienność życia sióstr, które odpowiedziały miłością na Miłość”. Hierarcha zaznacza, że nie można obok tej książki przejść obojętnie.

Marzena Juraczko, Drogi do szczęścia. Rozmowy z siostrami zakonnymi, Pelplin 2018

Poznań: ks. prof. Pytel „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

pt., 08/03/2019 - 04:12
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznał odznakę honorową „Zasłużonego dla Kultury Polskiej” znanemu bibliście ks. prof. Janowi Kantemu Pytlowi. Odznakę wręczył laureatowi 5 marca wojewoda wielkopolski Zbigniew Hoffmann.

Jak mówi w rozmowie z KAI ks. prof. Pytel, odznakę przyjmuje jako uhonorowanie za długoletnią pracę w Stowarzyszeniu im. Romana Brandstaettera oraz upamiętnianie wybitnych twórców z Poznania ‒ Wojciecha Bąka, Eugeniusza Paukszty, Kazimiery Iłłakowiczówny i Przemysława Bystrzyckiego.

Ks. prof. dr hab. Jan Kanty Pytel urodził się w 1928 r. w Budzyniu, przez wiele lat był profesorem i dziekanem Papieskiego Wydziału Teologicznego oraz Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Jest autorem licznych książek i artykułów naukowych z dziedziny biblistyki, tłumaczem ksiąg biblijnych.

Czym jest i jak pracuje KEP – rozmowa z ks. dr. hab. Piotrem Majerem

pt., 08/03/2019 - 03:00
Kim jest biskup w swojej diecezji i czy jest on tylko wykonawcą decyzji konferencji episkopatu – wyjaśnia w rozmowie z KAI ks. dr. hab Piotr Majer. Profesor prawa kanonicznego odpowiada na pytanie czy i jak zmienia się rola episkopatów we współczesnym Kościele. Podczas najbliższego zebrania plenarnego KEP w Warszawie, w dniach 12-14 marca, odbędzie się specjalna sesja jubileuszowa w związku ze 100-leciem Konferencji Episkopatu Polski.

Tomasz Królak (KAI): Od kiedy w Kościele istnieją konferencje episkopatów? Czy zawsze tak się nazywały te gremia?

Ks. dr hab. Piotr Majer: – Konferencja episkopatu – a właściwie „konferencja biskupów”, bo tak należałoby przełożyć łacińską nazwę conferentia episcoporum (takie tłumaczenie postulujemy w nowym tłumaczeniu Kodeksu Prawa Kanonicznego, z zachowaniem Konferencji Episkopatu Polski jako nazwy własnej) – to w dwutysiącletniej historii Kościoła właściwie nowość. W wydanym w 1957 r. „Podręczniku Prawa Kanonicznego” ks. Bączkowicza w ogóle nie ma wzmianki o takiej instytucji w dzisiejszym jej rozumieniu.

Dawny Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. znał tylko zebrania biskupów metropolii, które były nazywane „konferencjami biskupów”. Miały się one odbywać przynajmniej co pięć lat, a ich uprawnienia były bardzo ograniczone: mogły rozpatrywać bieżące problemy duszpasterskie, przygotować synod prowincjalny, a jedyną kompetencją prawodawczą było określenie wysokości opłat urzędowych w kancelariach kościelnych.

Mimo to konferencje biskupów de facto istniały – czy to jako periodyczne zebrania biskupów jakiegoś większego terytorium, czy instytucje o charakterze prywatnym. Były faktem, z którym Stolica Apostolska się liczyła, a nawet formalnie (od XIX w.) zatwierdzała regulaminy konferencji, na długo przed Soborem Watykańskim II, który był punktem zwrotnym dla konferencji biskupów.

KAI: Jakie potrzeby skłoniły Kościół do ich tworzenia?

– Za początek konferencji biskupów uznaje się krajowe zebranie biskupów Belgii 16 listopada 1830 r. Takie zebrania, poświęcone konsultacjom w sprawach duszpasterskich i dyscyplinarnych, zaczęły odbywać się regularnie raz do roku, co stało się wzorem i zachętą dla biskupów innych krajów. Warto podkreślić, że inicjatywa tego rodzaju zebrań wychodziła od biskupów, nie od Stolicy Apostolskiej, która zresztą początkowo nie była zachwycona ideą łączenia się biskupów. Powodem tej rezerwy były obawy przed decentralizacją Kościoła, autonomią wobec Rzymu, koncyliaryzmem (poglądem o przewadze soboru nad papieżem), lęk przed niebezpieczeństwem tworzenia się Kościołów narodowych i wpływami państwa. Z tych powodów coraz rzadziej były zwoływane krajowe synody plenarne. Zebrania biskupów w formie regularnych konferencji czy zjazdów stały się zatem nową formą współpracy.

Episkopat 382. Zebranie Plenarne KEP

Wraz z Soborem Watykańskim II te kontakty przybrały formę instytucjonalną, a więc już nie są tylko cyklicznymi zjazdami hierarchów z danego kraju, ale instytucją stałą. Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 447) definiuje konferencję episkopatu jako zebranie biskupów jakiegoś terytorium, w celu wspólnego wypełniania pewnych zadań duszpasterskich dla wiernych tego terytorium, dla pomnożenia dobra udzielanego ludziom przez Kościół, głównie przez odpowiednio przystosowane do bieżących okoliczności, czasu i miejsca, formy i sposoby apostolatu.

Pierwszorzędnym celem konferencji nie jest zatem stanowienie prawa, ale koordynowanie działań duszpasterskich: uzgodnienie aktywności duszpasterskiej w różnych diecezjach, dostosowanie jej do specyfiki danego kraju, miejscowych uwarunkowań politycznych, prawnych, społecznych.

Najczęściej konferencja biskupów obejmuje terytorium jednego państwa, ale bywa, że jedna konferencja obejmuje swym zasięgiem kilka krajów, zwłaszcza tam, gdzie liczba katolików jest mała (np. Konferencja Episkopatu Skandynawii albo Międzynarodowa Konferencja Biskupów św. Cyryla i Metodego grupująca kilka krajów bałkańskich), albo tylko część jednego państwa (np. w Wielkiej Brytanii działają oddzielnie Konferencja Biskupów Anglii i Walii oraz Konferencja Biskupów Szkocji, natomiast cała Irlandia – także Irlandia Północna, choć politycznie należy do Zjednoczonego Królestwa – to odrębna konferencja episkopatu).

Jednym z ważnych zadań konferencji biskupów jest także dialog z władzami państwowymi, żeby w danym systemie politycznym i prawnym tak móc koordynować działania, by misja Kościoła przynosiła jak najobfitsze duszpasterskie owoce.

KAI: Czym zatem jest konferencja episkopatu? Bo przecież nie jest to po prostu zbiór wszystkich biskupów, lecz ciało, które ma jakieś uprawnienia, jakie?

– Podstawową rolą konferencji biskupów jest wzajemne informowanie się, wymiana idei, wzajemne wspieranie się w wypełnianiu posługi biskupiej, uzgadnianie punktów widzenia, współpraca w rozwiązywaniu wspólnych problemów, szukanie najskuteczniejszych metod pracy duszpasterskiej, koordynowanie wysiłków, tworzenie pożytecznych wspólnych służb, które przekraczają możliwości poszczególnych diecezji w sprawach charytatywnych, duszpasterstwach specjalistycznych. Ważny jest także jednolity dialog z władzami politycznymi danego terytorium.

Oprócz ustalenia zgodnej współpracy duszpasterskiej wszystkich biskupów danego kraju Kodeks Prawa Kanonicznego przewiduje pewne uprawnienia ustawodawcze. Są one jednak ograniczone do tych spraw wskazanych wyraźnie w prawie kościelnym.

Trzeba pamiętać, że konferencja biskupów to ciało pochodzące z ustanowienia kościelnego, natomiast władza biskupa w każdej diecezji (Kościele partykularnym) wynika z ustanowienia Bożego i jest elementem konstytutywnym Kościoła. To biskup w swoim Kościele partykularnym cieszy się „świętą władzą” (także ustawodawczą) jako następca apostołów i nie może z tej władzy rezygnować na rzecz konferencji. Dlatego uprawnienia konferencji biskupów mogą rodzić pewne zastrzeżenia – dlaczego „postronni” biskupi, tylko z tej racji, że dysponują przewagą głosów, mieliby decydować o tym, jakie przepisy obowiązują w innej diecezji? Jest to z racji eklezjologicznych trudne do przyjęcia. Stąd prawo kanoniczne przewiduje, że do przyjęcia prawa (tzw. dekretu ogólnego) wiążącego wszystkich biskupów należących do danej konferencji wymaga się wysokiej większości: dwóch trzecich głosów wszystkich członków konferencji – a więc nie tylko obecnych na danym posiedzeniu.

Z tej samej racji uprawnienia konferencji do stanowienia przepisów obowiązujących wszystkich – także tych biskupów, którzy się na nie nie zgadzają – ograniczają się jedynie do pewnych spraw (Kodeks Prawa Kanonicznego wymienia ich 45). Należy do nich np. regulacja zapowiedzi przedmałżeńskich i egzaminu przedślubnego, ustalenie wieku do sakramentu bierzmowania i zawarcia małżeństwa, programu formacji kandydatów do święceń, niektóre sprawy liturgiczne (np. dopuszczenie Komunii św. „na rękę”, tłumaczenia ksiąg liturgicznych, przenoszenie świąt na niedzielę i znoszenie ich obowiązującego charakteru), związane ze szkolnictwem i nauczaniem religii, środkami przekazu, ekumeniczne, ekonomiczne (np. określenie sumy, powyżej której należy zwracać się o zezwolenie Stolicy Apostolskiej w przypadku zbywania majątku kościelnego).

Natura tych spraw domaga się, by ich regulacja była na terenie całego kraju w miarę jednolita. Koniecznością ostatnich czasów stało się wypracowanie przez konferencje biskupów wspólnych zasad ochrony małoletnich wobec przestępstw natury seksualnej.

KAI: Jak mają się dokumenty przyjęte przez episkopaty do magisterium Kościoła? Na ile episkopaty mają tu swobodę, co – i w imię czego – je ogranicza?

– Nauczanie konferencji biskupów ma tę zaletę, iż może uwzględnić szczególny charakter, warunki życia oraz problemy moralne i społeczne wiernych danego kraju. Można powiedzieć, że jest bardziej wyraziste – choć nauczanie papieskie sytuuje się o wiele wyżej na szczeblach magisterium kościelnego, to z konieczności jest to nauczanie uniwersalne, dotyczące całego Kościoła. Miejscowi biskupi kierują swe nauczanie do tych, którzy są bliżej.

Tę dziedzinę reguluje obszerny list apostolski motu proprio Jana Pawła II „Apostolos suos” z 21 maja 1998 r. o naturze teologicznej i prawnej konferencji episkopatów. Choć nauczaniu biskupów zebranych na konferencjach nie przysługuje przymiot nieomylności, są oni jednak autentycznymi nauczycielami wiernych i mistrzami wiary, a wierni im powierzeni obowiązani są okazać posłuszeństwo ich nauczaniu (kan. 753 KPK).

Aby deklaracje biskupów zebranych na konferencji episkopatu były prawdziwym magisterium, muszą albo być przyjęte jednogłośnie przez wszystkich członków konferencji, albo uzyskać przynajmniej większość dwóch trzecich głosów wszystkich członków konferencji mających głos decydujący oraz dodatkowo otrzymać tzw. recognitio Stolicy Apostolskiej, czyli zostać przez nią sprawdzone i zaaprobowane. Ten ostatni wymóg dotyczy także wszystkich decyzji ustawodawczych konferencji episkopatu – Stolica Apostolska musi potwierdzić, że prawo stanowione przez biskupów nie pozostaje w sprzeczności z prawem powszechnym Kościoła.

Oczywiście niezbywalnym wymogiem wynikającym z natury Kościoła jest jedność z nauczaniem papieskim. Autentycznym magisterium może być tylko nauczanie całej konferencji episkopatu zgromadzonej na zebraniu plenarnym, nie zaś poszczególnych członków czy komisji episkopatu.

KAI: Jak, wobec tego, można oceniać postępowanie episkopatu Niemiec, który zapowiedział swego czasu prace nad dokumentem, który miałby dopuszczać protestantów żyjących w związkach małżeńskich z katolikami do przyjmowania Komunii św. w Kościele katolickim?

– Sama Stolica Apostolska, która nakazała wstrzymanie prac nad tym dokumentem, wydała taką ocenę. Wprawdzie kan. 844 § 5 KPK przewiduje możliwość ustanowienia przez konferencję biskupów przepisów w tej materii, ale naczelną zasadą jest zachowanie komunii kościelnej. Jaskrawy rozdźwięk, jaki zaznaczył się w tej sprawie w niemieckim episkopacie – część biskupów interweniowała w Stolicy Apostolskiej przeciwko temu projektowi – wyraźnie wskazuje, że w tym przypadku trudno mówić o komunii. A rola Rzymu, jako zwornika i stróża komunii kościelnej, w tym przypadku była bardzo wyrazista.

KAI: Czy i jak zmienia się rola episkopatów we współczesnym Kościele wedle nauczania samego Kościoła? Czy Stolica Apostolska oczekuje dziś jakichś przemian? W jakim kierunku? W jakim duchu?

– Z pewnością na przestrzeni ostatnich dekad rola konferencji biskupów się zmienia. Ich znaczenie wzrosło niepomiernie – zwłaszcza po Soborze Watykańskim II. Nie można powiedzieć, że ewolucja tej instytucji została już zakończona. Cały czas pewne kwestie są dyskusyjne. Na przykład sprawa umiejscowienia konferencji biskupów w „drabinie hierarchicznej” Kościoła – czy konferencja jest szczeblem pośrednim pomiędzy Stolicą Apostolską a Kościołami partykularnymi? Czy pełni funkcję nadrzędną nad poszczególnymi biskupami? Na ile konferencja jest rodzajem instancji odwoławczej od ich decyzji? Na ile może wpływać – celowo nie używam słowa „dyscyplinować” – na poszczególnych biskupów, by dostosowali się do opinii większości?

Podczas prac nad reformą Kodeksu Prawa Kanonicznego przed 1983 r. pojawił się śmiały projekt powołania przy konferencjach biskupów sądów administracyjnych, które miałyby rozpatrywać odwołania od dekretów administracyjnych poszczególnych biskupów. Ostatecznie ten pomysł nie doczekał się realizacji i od decyzji biskupa można odwołać się tylko do Stolicy Apostolskiej. Ale mówi się znów o możliwości ustanowienia przy konferencjach trybunałów, które sądziłyby w sprawach karnych w przypadku tzw. cięższych przestępstw (delicta graviora).

Nie wszyscy bezproblemowo przyjmują to, co powiedziałem wcześniej, iż konferencje biskupów są tworem jedynie kościelnym, podczas gdy biskupi w swych diecezjach są z ustanowienia Bożego. Z pewnością zwolennicy zwiększenia rangi konferencji mogą znaleźć biblijne argumenty, które wpierają ich pozycje. W 15. rozdziale Dziejów Apostolskich czytamy przecież o tzw. Synodzie (niektórzy nazywają go soborem) jerozolimskim: „zebrali się apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę” (chodziło o przestrzeganie prawa żydowskiego przez nawróconych pogan). Niektórzy dopatrują się w tym wydarzeniu uzasadnienia nie tylko dla soborów i synodów, ale i dla konferencji biskupów.

Kolejnym problematycznym zagadnieniem jest głos biskupów pomocniczych w konferencjach episkopatów. Polska należy do tych krajów, w których liczba biskupów pomocniczych jest stosunkowo duża, a nawet przewyższa liczbę biskupów diecezjalnych. A przecież to biskup diecezjalny jest głową Kościoła partykularnego, to jedynie on jest podmiotem pełnej władzy w diecezji, pozostali jedynie uczestniczą w jego władzy, mają władzę zastępczą, są wikariuszami biskupa diecezjalnego.

Tymczasem w konferencji episkopatu biskupi pomocniczy mogliby przegłosować biskupów diecezjalnych, bo tych ostatnich jest mniej. Między innymi dlatego właśnie wewnątrz Konferencji Episkopatu Polski działa Rada Biskupów Diecezjalnych. Tyle, że w świetle prawa powszechnego nie ma ona żadnych kompetencji prawodawczych ani magisterialnych.

KAI: A jak należy spojrzeć na rolę episkopatów w świetle nauczania Kościoła o synodalności? Jak wiadomo, niedawno Międzynarodowa Komisja Teologiczna wydała dokument nt. synodalności w życiu i misji Kościoła. Franciszek mówi, że to droga, której Bóg oczekuje od Kościoła w trzecim tysiącleciu. Jak konkretnie rozumieć słowa papieża i w czym owa synodalność miałaby się przejawiać dziś?

– Wydaje się, że papież Franciszek pragnie wzmocnienia kompetencji konferencji biskupów. Wyrazem tego jest np. dokonana niedawno nowelizacja kan. 838 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Papież w motu proprio „Magnum principium” z 3 września 2017 r. przyznał konferencjom episkopatów prawo do zatwierdzania i wydawania ksiąg liturgicznych dla swoich regionów. Dotychczas Stolica Apostolska dokonywała szczegółowego sprawdzenia tak przygotowanych wydań i udzielała stosownej aprobaty. Dziś ma być to tylko formalne potwierdzenie dotyczące najważniejszych kwestii (np. formuł sakramentalnych).

Lyon 6 miesięcy w zawieszeniu dla kard. Barbarina

Gdy kard. Robert Sarah, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, napisał, że właściwie nic się w tej sprawie nie zmienia, papież w liście do kardynała skomentował, że jest inaczej i że Stolica Apostolska nie będzie niczego narzucała biskupom miejscowym, ale w duchu dialogu rozwiązywała sprawy.

KAI: Czy istnieje napięcie pomiędzy nauczaniem Stolicy Apostolskiej a poszczególnymi episkopatami w sensie rozumienia synodalności, a więc „przyznania” większego znaczenia poszczególnym episkopatom w zarządzaniu Kościołem? O takim napięciu mówiło się w kontekście niedawnego synodu o młodzieży. Przytaczano słowa kard. Martiniego, który zaproponował model Kościoła „synodalnego”, w którym papież nie rządzi już jako „monarcha absolutny”…

– Od początku istnienia konferencji episkopatów można mówić o takim napięciu, i to zarówno między biskupami diecezjalnymi a konferencją episkopatu, jak i episkopatami a papieżem. Sobór Watykański I podkreślił znaczenie prymatu papieża jako przewodnika Kościoła i następcy Piotra. Z kolei po Soborze Watykańskim II zaczęło się eksponować rolę biskupów. Także papież Franciszek skłania się chyba ku przyznaniu większej roli episkopatom.

Kolejny przykład: nigdy dotąd nie zdarzyło się, aby papież włączył tekst przygotowany przez jedną z konferencji episkopatu – mowa o dokumencie episkopatu Argentyny w sprawie adhortacji „Amoris laetitia” – do Acta Apostolicae Sedis, czyli urzędowego organu Stolicy Apostolskiej, w którym promulgowane jest prawo powszechne dla całego Kościoła. Kanoniści zastanawiają się, jaką rangę papież Franciszek chciał temu dokumentowi nadać. Ale chyba nie może być tak, żeby jedna konferencja nauczała wiernych, którzy są poza jej zasięgiem, którzy nie są powierzeni tym biskupom?

Okres po Soborze Watykańskim II był dla konferencji episkopatów jakby euforyczny. Panowała powszechna wiara w ich wielką moc. Aż zaczęto pytać: a kimże jest biskup w swojej diecezji, czy on jest tylko wykonawcą decyzji konferencji episkopatu? Czy konferencja pozbawia go tej władzy, którą ma z prawa Bożego jako następca apostołów? Trzeba więc chyba spoglądać na ten problem w duchu realizmu: nie przypisywać konferencjom znaczenia ponad to, które mają, jako praktyczna platforma wymiany poglądów i przejaw kolegialności Kościoła, a jednocześnie pamiętać, że biskupi pracują razem, ale pod przewodnictwem Piotra.

Wskutek działania konferencji episkopatu praktycznie upadły synody plenarne. Jeden w Polsce był w 1936 r., drugi w latach 1991-1999, i prawie nikt o nim nie pamięta, rzadko kiedy przywoływane są jego dokumenty. Ważniejsza jest konferencja episkopatu, bo ona działa na bieżąco.

KAI: Wspomniał Ksiądz wcześniej, że ewolucja konferencji biskupów zapewne jeszcze się nie skończyła. W jakim kierunku pójdzie?

– Być może Ojciec Święty będzie chciał przyznać konferencjom większe uprawnienia? Bo przecież są już sygnały, które można odczytać jako zwiastun takich tendencji.

W mojej ocenie uprawnienia konferencji biskupów są w tej chwili dobrze wyważone. Podstawowym celem konferencji jest wzajemne wspieranie się biskupów w wypełnianiu posługi poprzez wymianę informacji, z uwzględnieniem różnych punktów widzenia. Stanowienie prawa jest zadaniem drugorzędnym i ograniczonym. W niektórych, ściśle określonych sprawach konferencja może stanowić prawo, w niektórych musi to uczynić, ale w wielu nie powinna, gdyż nie może pozbawiać poszczególnych biskupów ich uprawnień.

Są jednak sprawy, które domagają się ujednolicenia przepisów i praktyk na terenie całego kraju. Na przykład: trudno, żeby w jednej diecezji takie święto było obowiązujące, a w drugiej – inne, i żeby w związku z tym obowiązywały różne praktyki. To samo dotyczy przyjmowania sakramentów (np. wieku przystępowania do pierwszej komunii świętej czy bierzmowania), praktyki postnej.

KAI: Bardzo ciekawym tematem wydaje mi się kwestia przegłosowywania przez biskupów stanowiska w jakiejś sprawie, a konkretnie sytuacje, gdy brak jednomyślności…

– W dyrektorium o apostolskiej posłudze biskupów „Apostolorum successores” z 2004 r. mówi się, że jednak biskup powinien podporządkować się głosowi większości, bez upierania się przy swoich poglądach, jeżeli dla wspólnego dobra wiernych istnieje potrzeba wspólnego działania. Po czym jednak następują bardzo interesujące słowa: „W przypadku gdy sumienie nie pozwala mu na przystąpienie do jakiegoś oświadczenia lub rozporządzenia konferencji, powinien rozważyć przed Bogiem wszystkie okoliczności, biorąc pod uwagę także ewentualne publiczne reperkusje takiej decyzji”. Proszę zauważyć, że Stolica Apostolska dopuszcza myśl, że konferencja może łamać sumienie poszczególnego biskupa! To brzmi bardzo poważnie. Widocznie więc w Stolicy Apostolskiej stykano się z takim problemem.

Ważne jest zwrócenie uwagi na ewentualne publiczne reperkusje odcinania się od zdania większości. Jednak ostatecznie ów dokument nakazuje dysydentowi zwrócenie się do Stolicy Apostolskiej o dyspensę, aby móc nie podporządkowywać się decyzji większości podjętej zgodnie z prawem. Dysydenci są więc niemile widziani.

KAI: Przed laty kard. Ratzinger zwracał uwagę na sytuacje, w których swoją indywidualną odpowiedzialność oraz władzę pasterza i nauczyciela biskup składa na konferencję episkopatu. Następnie, „gdy poszukuje się punktu stycznego między różnymi tendencjami, gdy próbuje się wypośrodkować opinię, treść dokumentów pozostaje niepełna i niejasna”. Zdaniem kard. Ratzingera grozi to tym, że głos konferencji może okazać się nieadekwatny do powagi sytuacji. Jak ma się demokracja do prawdy sumienia?

– Prawdy nie ustala się przecież większością głosów. Widać zatem niebezpieczeństwo, jakie może wynikać z nieumiejętnego umiejscowienia konferencji episkopatu. Nieumiejętnego to znaczy nieuwzględniającego, że biskup w swoim Kościele partykularnym jest głową; że biskup odpowiada za swój Kościół. Tymczasem – na co zwraca uwagę kard. Ratzinger – zdarza się, że biskup ceduje swoją odpowiedzialność na ów ogół.

Abp Ryś Wielki Post to 40 dni obdarowywania nas przez Boga

Trzeba więc pamiętać, że tak jak w Kościele jest jeden papież, który stoi na czele Kościoła powszechnego, tak w Kościele partykularnym jest jeden biskup, i to on, pasterz, a nie konferencja episkopatu, odpowiada za diecezję. W swojej diecezji biskup ma pełną władzę wynikającą z tego, że jest następcą apostołów. Skupia w swojej osobie pełnię kościelnej władzy: ustawodawczą, administracyjną i sądowniczą. W Kościele bowiem nie ma Monteskiuszowskiego podziału władzy. Biskup nie jest tylko wykonawcą postanowień konferencji. I to z kolei papież Franciszek wyraźnie akcentował, dając biskupowi prawo do prowadzenia procesu i do sądzenia w sprawach o nieważność małżeństwa w ramach tzw. procesu skróconego.

Do 2015 r. biskupowi nikt wprawdzie takiej władzy „pierwszego sędziego” nie odmawiał, ale dokumenty Stolicy Apostolskiej sugerowały, aby tej władzy nie wykonywał, bo się na tym może nie znać. Fakt, że nie każdy biskup jest ekspertem w dziedzinie procesu kanonicznego, ale to właśnie biskup jest sędzią w diecezji.

***

Ks. dr hab. Piotr Majer – profesor prawa kanonicznego na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, kierownik Katedry Prawa o Nauczycielskim i Uświęcającym Zadaniu Kościoła, konsultor w Radzie Prawnej KEP, członek Rady Naukowej Centrum Ochrony Dziecka przy Akademii Ignatianum w Krakowie, b. kanclerz Kurii Metropolitalnej w Krakowie.

Rzecznik Praw Dziecka: deklaracja LGBT+ może naruszyć Konstytucję

czw., 07/03/2019 - 18:30
Rzecznik Praw Dziecka Mikołaj Pawlak wezwał Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara do zajęcia się sprawą naruszenia konstytucyjnego prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. W ocenie Rzecznika Praw Dziecka konstytucyjne prawo może naruszać przyjęta przez prezydenta Warszawy deklaracja LGBT+.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 Konstytucji RP rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania.

Zdaniem RPD, z powyższym prawem obywatelskim stoi w sprzeczności deklaracja na rzecz społeczności lesbijek, gejów, biseksualistów i osób transseksualnych (LGBT), mająca obowiązywać w Warszawie. Pod pozorem realizacji szczytnych haseł tolerancji i zakazu dyskryminacji, w sferze wychowania dzieci narzuca ona ogółowi rodziców ideologię afirmowaną jedynie przez wąską grupę społeczną.

Deklaracja zakłada wprowadzenie “holistycznej edukacji seksualnej” opartej na standardach organizacji WHO, które nie są obowiązującym prawem, a które godzą w powszechnie akceptowane w Polsce normy, tradycje, wzorce kulturowe, a także w Konstytucję RP.

Według WHO, dzieci od najmłodszych lat mają “czerpać satysfakcję z własnej seksualności”. Służyć temu ma edukacja seksualna, którą “należy rozpoczynać przed 4. rokiem życia”, a nawet “w momencie narodzin”. Realizacja szczegółowo opisanej przez WHO “matrycy edukacji seksualnej” grozi wprowadzeniem do szkół, a nawet przedszkoli, edukatorów seksualnych związanych ze środowiskiem LGBT.

Gdańsk Radni Gdańska za usunięciem pomnika ks. H. Jankowskiego

Zgodnie ze standardami, mieliby oni najmłodszym dzieciom, w grupach wiekowych 0-4 i 4-6 lat, przekazywać m.in. informacje na temat “radości i przyjemności z dotykania własnego ciała, masturbacji w okresie wczesnego dzieciństwa”. Przewidziane jest też “odkrywanie własnego ciała i własnych narządów płciowych” oraz “wyrażanie własnych potrzeb, życzeń i granic, na przykład w kontekście zabawy w lekarza”.

Program nauczania dla grupy 6-9 lat obejmuje “seks w mediach (łącznie z Internetem)”, a także “zadowolenie i przyjemność z dotykania własnego ciała (masturbacja/autostymulacja)”, a dla grupy 9-12 lat – “pierwsze doświadczenia seksualne” oraz “przyjemność, masturbacja, orgazm”.

Narzucanie tego rodzaju edukacji seksualnej, zwłaszcza w odniesieniu do najmłodszych, pozbawia rodziców prawa do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami, a także ingeruje w podstawy programowe nauczania obowiązujące w polskich szkołach i przedszkolach.

Dodatkowo program zawiera elementy promocji “różnych rodzajów związków” i “różnych związków rodzinnych”, co stoi w sprzeczności z art. 18 Konstytucji RP, który określa małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, znajdujący się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej.

Nie wolno pozwolić na naruszanie autonomii rodziny i prawa do wychowania dziecka zgodnie ze światopoglądem rodziców. To prawo jest wprost gwarantowane Konstytucją RP. Rzecznik Praw Dziecka wyraża głębokie zaniepokojenie możliwymi konsekwencjami wdrożenia deklaracji LGBT+, mogącymi negatywnie odbić się na wrażliwości i kształtowaniu dzieci.

Konstytucja RP stanowi, że Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka. Dlatego na podstawie art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 10 a ust. 1 ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz art. 9 ust. 2 a ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka Mikołaj Pawlak wezwał Rzecznika Praw Obywatelskich do przedstawienia stanowiska wobec działań Prezydenta m.st. Warszawy, który podpisał 18 lutego deklarację LGBT +, oraz do podjęcia w porozumieniu z RPD działań zmierzających do ochrony prawa do wychowania dzieci przez ich rodziców zgodnie z własnymi przekonaniami.

Radni Gdańska za usunięciem pomnika ks. H. Jankowskiego

czw., 07/03/2019 - 18:00
Radni Gdańska na czwartkowej sesji zagłosowali za odebraniem ks. Henrykowi Jankowskiemu honorowego obywatelstwa miasta oraz usunięciem jego pomnika i imienia duchownego ze skweru, na którym stoi monument. Dzisiejsze decyzje radnych związane były z oskarżeniami zmarłego w 2010 r. kapłana o wykorzystywanie seksualne dzieci.

Podczas dzisiejszej sesji Rady Miasta Gdańska radni mieli podjąć decyzję w sprawie trzech projektów uchwał: w sprawie odebrania ks. Henrykowi, bądź nie, tytułu Honorowego Obywatela Gdańska, cofnięcia nazwy skweru, który nosi jego imię, a także o likwidacji pomnika poświęconego duchownemu. Powodem dyskusji nad honorowym obywatelstwem ks. Jankowskiego była kwestia zarzutów molestowania dzieci przez późniejszego kapelana “Solidarności”.

W nocy z 20 na 21 lutego trzech mężczyzn przewróciło w Gdańsku pomnik ks. Henryka Jankowskiego. Swój czyn tłumaczyli “obywatelską niezgodą na obecność zła w przestrzeni publicznej”. Monument po kilku dniach został przywrócony na pierwotne miejsce. Obecnie przez całą dobę na skwerze broni go część przedstawicieli “Solidarności”.

Przed głosowaniem prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz stwierdziła, że sprawa ks. Jankowskiego jest bolesna i niełatwa. – Mimo apeli prezydenta Adamowicza, wielu środowisk, prawdopodobnie nigdy nie dowiemy się prawdy, bo główny zainteresowany nie żyje. Ja nie mam żadnych narzędzi, by tę sprawę wyjaśnić – powiedziała, dodając, że decyzja w tej sprawie należy do radnych.

Film W Watykanie zaprezentowano film „Miłość i Miłosierdzie”

– Jestem z wykształcenia prawnikiem i bliska jest mi zasada domniemania niewinności. Ale widząc poziom emocji, to do czego doprowadza nieodpowiedzialne podgrzewanie emocji, decyzja może być tylko jedna – uznała Aleksandra Dulkiewicz. Dodała, że podda się każdej decyzji, jaką podejmie Rada Miasta.

Ostatecznie radni zagłosowali za odebraniem honorowego obywatelstwa ks. Henrykowi Jankowskiemu. Za było 19 radnych, przeciw – 1, a dwóch wstrzymało się od głosu. Za zmianą nazwy skweru, na którym mieści się pomnik duchownego zagłosowało 20 radnych, przy jednym przeciwko i jednym wstrzymującym się. Podobnym stosunkiem głosów opowiedzieli się za usunięciem pomnika.

Na następnej sesji gdańscy radni podejmą uchwałę w sprawie nadania nowej nazwy skweru. Ma to być nazwa nawiązująca do historii miasta i brzmieć “Skwer Gdańsk”.

Radny Cezary Śpiewak-Dowbór, przewodniczący klubu radnych Koalicji Obywatelskiej przypomniał przed południem, że szeroką debatę publiczną o postaci ks. Jankowskiego zapoczątkował reportaż śp. Bożeny Aksamit w “Dużym Formacie”. – Atmosfera wokół postaci ks. Jankowskiego narosła do tego stopnia, że doszło nawet do obalenia pomnika. W tej sprawie prokuratura nie ma prawnych możliwości by zając się sprawą ks. Jankowskiego. Dziś każdy z radnych powinien sam zadecydować o tym, czy honorować duchownego. Tę sprawę musimy rozstrzygnąć już dziś, bo pojawią się kolejni manipulanci – powiedział. Zaapelował też o powściągliwość i merytoryczny przebieg dyskusji.

Przewodnicząca klubu Wszystko Dla Gdańska, Beata Dunajewska powiedziała, że “tę sprawę już zakończyć”. – Komitet społeczny budowy pomnika ks. Jankowskiego nie chciał rozmawiać z prezydentem Adamowiczem, nie chce rozmawiać z prezydent Dulkiewicz. Musimy dziś zamknąć sprawę ks. Jankowkiego, właśnie po to, by nie dzielić dalej naszego społeczeństwa – dodała.

Rozmowa Abp Eustracjusz: wierni zdecydują czy chcą należeć do nowego Kościoła ukraińskiego

Zaznaczyła też, że władze Gdańska wyraźnie potępiły akt przewrócenia pomnika ks. Jankowskiego. – Nikt nigdy w Gdańsku nie będzie się cieszył, że przyjeżdża ktoś z Warszawy czy Torunia i niszczy pomnik. Ten akt został potępiony – przypomniała.

Z kolei Kacper Płażyński, przewodniczący klubu radnych PiS zaznaczył, że sprawca każdego przestępstwa seksualnego powinien zostać potępiony, zwłaszcza jeśli chodzi o dziecko. Podkreślił też, że współpraca ze SB, co zarzucano ks. Jankowskiemu, jest moralnie naganna – “niezależnie od tego, czy współpracował miał ksiądz, elektryk czy ktokolwiek”.

Jak dodał, niszczenie pomnika duchownego to zdziczenie. – Władze miasta nie mogą publicznie nazywać wandalizmu za coś normalnego. Obowiązkiem władz miasta jest działanie na rzecz zapewnienia spokoju społecznego. Każdą sprawę dotyczącą przestępstwa seksualnego trzeba dokładnie zbadać. Naszym zdaniem, władze Gdańska nie poradziły sobie ze sprawą ks. Jankowskiego – stwierdził, apelując o powołanie najpierw komisji, która wyjaśni tę sprawę. – My chcemy prawdy, dlatego w dzisiejszym głosowaniu, w tej zadymie, brać udziału nie będziemy – oświadczył Płażyński.

Ks. Henryk Jankowski (1936-2010) otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Gdańska 15 grudnia 2000 r. Pomnik z jego postacią stanął na skwerze między ul. Mniszki i Stolarską w Gdańsku w 2012 r., w rocznicę wydarzeń Sierpnia 1980, dwa lata po śmierci duchownego. Inicjatorem i budowniczym pomnika był Społeczny Komitet.

Kard. Duka za obowiązkiem informowania o molestowaniu małoletnich

czw., 07/03/2019 - 18:00
Przewodniczący czeskiego episkopatu, kard. Dominik Duka OP zapowiedział złożenie w parlamencie wniosku o wprowadzenie obowiązku powiadomienia o popełnieniu przestępstwa wykorzystywania seksualnego małoletnich. Metropolita praski zareagował na program Czeskiej Telewizji „168 godzin”, w którym przedstawiono rozmowę z ofiarą molestowania przez osoby duchowne. Kard. Duka poinformował w związku z tym, że złożył do policji Republiki Czeskiej powiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez nieznanego sprawcę. Jak zaznaczył konieczne jest przeprowadzenie śledztwa, czy czyny te zostały popełnione, a jeśli tak doprowadzenie, aby osoby winne zostały pociągnięte do odpowiedzialności i ukarane zgodnie z prawem Republiki Czeskiej. – Takiego postępowania nie można tolerować, ukrywać czy przemilczeć – stwierdza przewodniczący Czeskiej Konferencji Biskupiej.

Kard. Duka zapowiedział też złożenie w parlamencie wniosku o wprowadzenie obowiązku powiadomienia o popełnieniu przestępstwa gwałtu, zmuszania do czynności seksualnej oraz molestowania seksualnego osób poniżej 16 roku życia. Obecnie bowiem czeskie prawodawstwo nie zobowiązuje do zgłaszania tych przestępstw.

Jednocześnie Prymas Czech zauważa, że kwestia wykorzystywania małoletnich przez osoby duchowne stała się “modnym tematem medialnym”. Dodaje, że w jego ojczyźnie na przestrzeni minionych 30 lat odnotowano 30 tys. przestępstw tego rodzaju, z czego 10 dotyczyło duchownych. Większość z nich otrzymała wyrok w zawieszeniu, albo nie orzeczono winy z braku dowodów. W tym kontekście kard. Duka przypomina o zasadzie domniemania niewinności oraz o niedawno ujawnionym przypadku ks. Adama Stanisława Kuszaja, którego sąd w Jeseniku po 8 latach uniewinnił z zarzutów seksualnego wykorzystania ministranta.

W Tarnowie powstaje Gaj Sprawiedliwych

czw., 07/03/2019 - 17:00
Obok tarnowskiej Bimy powstanie Gaj Sprawiedliwych, upamiętniający i uhonorowujący Tarnowian odznaczonych tytułem “Sprawiedliwi wśród Narodów Świata” – najwyższym, państwowym, izraelskim odznaczeniem dla osób nienależących do Narodu Żydowskiego. W mieście zainaugurowano powstanie Gaju Sprawiedliwych.

„Taka inicjatywa powinna być w każdym mieście i miasteczku, dlatego, że nie potrafimy sobie wyobrazić, ile siły i bohaterstwa trzeba było mieć, żeby ratować ludzi. Dziś, kiedy ktoś upada na ulicy i ludzie go omijają to mówimy, że to jest znieczulica, ale kiedy trzeba było ratować dziecko z innej religii i narodu i w tych okolicznościach ryzykować swoje życie, to wszystkie słowa, które powiemy nie wystarczą, to za mało” – powiedział podczas uroczystości kantor Symcha Keller.

Gaj powstaje na wzór miejsca, które jest w Jerozolimie. Zostanie posadzony w październiku podczas żydowskiego Święta Szałasów. Będzie to 18 drzew owocowych.

Rocznik statystyczny Ponad 1,3 mld katolików, prawie 414,6 tys. księży na świecie

W ramach projekty opracowane zostaną biografie Tarnowskich Sprawiedliwych. Będzie też konferencja naukowa. Zaplanowano również lekcje z młodzieżą tarnowskich szkół ponadpodstawowych pt. “Sprawiedliwi jako postawa uniwersalna- Czy trudno być sprawiedliwym w XXI wieku?”

Wśród Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata byli mieszkańcy Tarnowa: Józef Banek, Franciszka Dynowska, Janina Filozof-Wałęga, Julian Gawełczyk, Helena Góralewicz, Jadwiga Paulina Jeż, Mieczysław Kobylański, Edward Lehnert, Józefa Niedojadło, Jerzy Poetschke, Alina Śliwowa-Kowoczyńska, Stanisława Suska, Józef Szczur, Joanna Tecko, Jan Wodnicki, Bronisław Zaczkiewicz, Julius Madritsch – “tarnowski Schindler”. Im oddano hołd podczas inauguracji Gaju Tarnowskich Sprawiedliwych.

Kard. Müller broni kard. Pella

czw., 07/03/2019 - 16:00
„Zarzuty, które doprowadziły do skazania kardynała George’a Pella za wykorzystywanie seksualne małoletnich są absolutnie niewiarygodne” – powiedział były prefekt Kongregacji Nauki Wiary kardynał Gerhard Müller.

Wypowiadając się dla amerykańskiego portalu National Catholic Register niemiecki kardynał kurialny stwierdził, że wyrok skazujący jest absolutnie sprzeczny z logiką i sprawiedliwością, przypominając czasy króla Anglii Henryka VIII. Ława przysięgłych w grudniu ub. r. orzekła winę kard. Pella za molestowanie seksualne dwóch chłopców w zakrystii katedry św. Patryka w Melbourne w 1996 roku. Orzeczenie opublikowano 26 lutego.

Australijski kardynał, który stanowczo broni swojej niewinności i odwołuje się od wyroku, jest obecnie przetrzymywany w areszcie śledczym gdzie do 13 marca będzie oczekiwał na orzeczenie kary.

Episkopat 382. Zebranie Plenarne KEP

Jak poinformował rzecznik Sąd Najwyższy australijskiego stanu Wiktoria apelacja od wyroku orzekającego winę kard. Georga Pella będzie rozpatrywana przez 5 i 6 czerwca b.r.

Kard. Müller podkreślił, że nie ma żadnego świadka zarzucanych kard. Pellowi czynów do których miało dojść w zakrystii katedry, która jest miejscem publicznym.