• strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /sites/all/modules/views/views.module on line 879.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 0.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 0.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /sites/all/modules/views/modules/node/views_handler_filter_node_status.inc on line 0.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_style_default.inc on line 0.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 0.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit(&$form, &$form_state) in /sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 0.
  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /sites/all/modules/views/views.module on line 879.
  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /sites/all/modules/views/views.module on line 879.

Informacje Katolickiej Agencji Informacyjnej

Subskrybuje zawartość
Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej
Zaktualizowano: 15 min. 16 sek. temu

Prof. Skowron-Nalborczyk: w Polsce islamu po prostu nie znamy

ndz., 17/01/2021 - 07:00
W kraju takim jak nasz, obraz islamu kształtujemy sobie na podstawie mediów, a ten wizerunek często nie jest prawdziwy – stwierdza arabistka, prof. Agata Skowron Nalborczyk. W komentarzu dla KAI przed tegorocznym Dniem Islamu współprzewodnicząca Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów nawiązuje do hasła tegorocznych obchodów: „Chrześcijanie i muzułmanie: wspólnie chroniąc miejsca kultu”. Jej zdaniem do programu edukacji powinno się wprowadzić zwyczaj odwiedzania przez dzieci miejsc kultu różnych religii.

XXI Dzień Islamu w Kościele katolickim w Polsce będzie obchodzony 26 stycznia. Podczas centralnych obchodów, które w tym roku odbędą się wyłącznie w formie online, przedstawiciele obydwu religii czytać będą Biblię i Koran, modlić się i dyskutować. Inicjatywa polskiego Episkopatu o ustanowieniu Dnia Islamu jest pionierską w skali światowej.

Publikujemy komentarz prof. Agaty Skowron-Nalborczyk, współprzewodniczącej Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów:

Motto tegorocznych obchodów Dnia Islamu – „Chrześcijanie i muzułmanie: wspólnie chroniąc miejsca kultu” – pochodzi z “Dokumentu o ludzkim braterstwie dla pokoju światowego i współistnienia”. Podpisali go w lutym 2019 roku w Abu Zabi papież Franciszek i Ahmed al-Tayyeb – Wielki Imam Uniwersytetu Al-Azhar.
Dokument stanowi, że „Ochrona miejsc kultu – synagog, kościołów i meczetów – stanowi powinność zagwarantowaną przez religię, ludzkie wartości, prawo oraz konwencje międzynarodowe. Wszelkie próby zaatakowania miejsc kultu, lub zagrażania im poprzez zamachy, wybuchy, lub zniszczenia stanowią wypaczenia nauczania religijnego, a także wyraźne pogwałcenie prawa międzynarodowego”.

Temat ten poruszono także w tegorocznym orędziu Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego, skierowanego do wyznawców islamu na zakończenie muzułmańskiego miesiąca postu, ramadanu.
Temat ochrony miejsc kultu różnych religii jest ważny, ponieważ, jak wiemy, obiekty te stają się celami ataków – i to na całym świecie. Atakowane są zarówno kościoły katolickie jak i meczety, pod miejsca kultu obydwu religii podkładane są bomby. Stąd wspólny apel Papieża i Wielkiego Imama o to, aby te miejsca chronić.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Zarówno w chrześcijaństwie jak i w islamie prawo nakazuje taką ochronę, tylko że niektórzy tego prawa nie przestrzegają. W Koranie jest taki passus, mianowicie sura 44, werset 40, która dokładnie o tym mówi: „I jeśliby Bóg nie odepchnął ludzi, jednych przy pomocy drugich, to zostałyby zniszczone klasztory i kościoły, miejsca modlitwy i meczety, gdzie często wspomina się imię Boga”. Warto wspomnieć, że słowo „odpychać” po arabsku zawiera rdzeń, który oznacza także obronę.

Jeśli zaś chodzi o naszą część świata, to stosujemy się w tym zakresie do prawa krajowego czy międzynarodowego, które wyraźnie chroni miejsca kultu. Niemniej w różnych częściach globu dochodzi do incydentów antymuzułmańskich, niszczone są także przez bomby świątynie chrześcijańskie w różnych krajach.

Ale są też znaki nadziei, jak choćby informacja o tym, że młodzi muzułmanie odbudowują kościół w Mosulu, żeby zachęcić chrześcijan do powrotu. Z kolei w Indonezji działają grupy młodych ludzi, którzy zwołują się i organizują rodzaj milicji muzułmańskiej, najmującej się do chronienia kościołów przed atakami.

Jeśli chodzi o polskie realia, to wydaje mi się, że my islamu po prostu nie znamy. Inny jest stosunek chrześcijan do muzułmanów tam, gdzie obydwie religie żyją na co dzień, zupełnie inny natomiast w kraju takim jak nasz, w którym obraz muzułmanów kształtujemy sobie na podstawie mediów. Niestety, taki zapośredniczony wizerunek często nie jest prawdziwy. Pokutuje tu dziennikarska zasada, że „musi być news”, co oznacza zazwyczaj łatwiejsze przebicie się informacji o czymś złym. Dlatego takie wydarzenie, że np. w Egipcie, w czasie arabskiej wiosny muzułmanie otoczyli kościół koptyjski łańcuchem chroniącym uczestników uroczystości wielkanocnych – nie za bardzo ma szansę na medialną karierę. Co innego, gdyby coś wybuchło…

Myślę, że czymś pożytecznym byłoby wprowadzenie w ramach zajęć szkolnych – w Polsce ale nie tylko – zwyczaju odwiedzania przez dzieci miejsc kultu różnych religii. Można byłoby i pokazać im, że i tu się czci Boga, i tu, i tu. Edukacja jest najważniejsza. Tym bardziej, że Polska jest wyznaniowym monolitem i trudno nam spotkać na co dzień wyznawców innych religii.

***

Agata Skowron-Nalborczyk jest dr hab. religioznawstwa (islamistyka), iranistka i arabistka, profesorką w Zakładzie Islamu Europejskiego na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Współautorka (z Agatą Marek) leksykonu dla dziennikarzy „Nie bój się islamu”, wydanego przez „Więź” (2005). Redaktor serii „Annotated Legal Documents on Islam in Europe” (Brill), członek redakcji czasopisma „Sociology of Religion”. Współprzewodnicząca ze strony katolickiej Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Jest członkiem Komitetu Episkopatu ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi.

Dziś XXIV Ogólnopolski Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce

ndz., 17/01/2021 - 06:00
Pod hasłem: Życie i śmierć. „Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście” (Pwt 30,15) odbywa się dziś XXIV Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce. W tym roku z uwagi na pandemię koronawirusa i obowiązujące ograniczenia wszystkie wydarzenia będą odbywać się w przestrzeni Internetu.

Temat tegorocznych obchodów nawiązuje do wydarzeń minionego roku. Kryzys związany z pandemią koronawirusa dotknął cały świat w wielu dziedzinach życia: społecznej, ekonomicznej, ale także duchowej. „Konieczność wielomiesięcznej izolacji domowej, zamknięte świątynie, niemożność uczestnictwa we wspólnotowym życiu religijnym wraz z narastającym lękiem o własne życie i życie swoich bliskich, wszystko to stawia nas wobec pytania o sens tego doświadczenia, a zarazem stanowi swoisty sprawdzian naszej wiary” – pisze bp Rafał Markowski w Słowie przewodniczącego Komitetu Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem na XXIV Dzień Judaizmu.

Współorganizatorem tegorocznych obchodów jest diecezja warszawsko-praska. Przed II wojną światową stołeczna Praga należała do najbardziej wielokulturowych dzielnic Warszawy, czego widzialnym znakiem była obecność trzech świątyń skupionych blisko siebie – kościoła rzymsko-katolickiego św. Floriana i św. Michała Archanioła, cerkwi prawosławnej św. Marii Magdaleny i synagogi. Na Pradze od wieków żyła liczna reprezentacja wyznawców judaizmu, po której do dziś pozostały świadectwa w postaci zabytków architektury. Na początku lat 60-tych XX wieku, po zniszczeniach wojennych, została rozebrana synagoga przy ul. Kłopotowskiego. Przetrwała jednak towarzysząca jej mykwa, przetrwało także oryginalne ogrodzenie terenu dawnej synagogi. Przy ul. Jagiellońskiej, w bezpośrednim sąsiedztwie dawnej synagogi znajduje się budynek dawnego Domu Wychowawczego dla Warszawskiej Gminy Starozakonnej imienia Michała Bergsona (dziś Teatr Baj). Przy ul. Sierakowskiego stoi z kolei gmach dawnego Żydowskiego Domu Akademickiego. Na prawym brzegu Wisły położony jest też rozległy cmentarz żydowski.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

W niedzielę 17 stycznia uroczystości rozpoczną się na Bródnie. O godz. 10 na Cmentarzu Żydowskim odbędzie się modlitwa. Po południu o godz. 16 zostanie odprawione Nabożeństwo Słowa Bożego pod przewodnictwem bp. Romualda Kamińskiego. Następnie o godz. 17 zaplanowano Koncert pod tytułem „Dla moich braci i sióstr” (parafraza Ps. 122,8) w wykonaniu zespołu Symchy Kellera.

Zakończeniem obchodów będzie sympozjum poświęcone hasłu Dnia Judaizmu: Życie i śmierć, „Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście” (Pwt 30,15), które odbędzie się we wtorek 19 stycznia. Prelegentami będą: Michael Schudrich, prof. dr hab. n. med. Andrzej Friedman, ks. dr hab. B. Adamczewski – pracownik naukowy UKSW oraz dr hab. Barbara Strzałkowska.

Wszystkie wydarzenia będą transmitowane przez SalveNET – kanał internetowy w serwisie YouTube.

Dialog z judaizmem prowadzony przez Kościół w Polsce

ndz., 17/01/2021 - 05:00
Centralne obchody 24. Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce odbywają się 17 stycznia w diecezji warszawsko-praskiej. Hasłem wydarzenia są słowa: „Życie i śmierć. ‘Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście’”. Ten biblijny cytat pochodzi z Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 30,15). Z tej okazji publikujemy dossier ukazujące dialog katolicko-judaistyczny prowadzony przez Kościół w Polsce – w nawiązaniu do nauczania Soboru Watykańskiego II i Jana Pawła II.

Kościół katolicki uznaje dialog z judaizmem za sprawę zasadniczą dla głębszego poznania i zrozumienia własnych korzeni. Stanowi je właśnie judaizm wraz ze Słowem Objawionym, Przymierzem, prawem moralnym, obietnicą mesjańską, a także modlitwą psalmami. Dialog ten ma pomóc katolikom w pogłębianiu świadomości – jak nauczał Jan Paweł II – że religia żydowska nie jest wobec chrześcijaństwa rzeczywistością zewnętrzną, lecz “czymś wewnętrznym, oraz że nasz stosunek do niej jest inny aniżeli do jakiejkolwiek innej religii”.

Warunki dla rozwinięcia dialogu chrześcijańsko-żydowskiego w kształcie, w jakim go dziś znamy, stworzył II Sobór Watykański. W Deklaracji o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich „Nostra aetate” (z 28 października 1965) znalazło się kategoryczne potępienie antysemityzmu przez Kościół, który „opłakuje – nie z pobudek politycznych, ale pod wpływem religijnej miłości ewangelicznej – akty nienawiści, prześladowania przejawy antysemityzmu, które kiedykolwiek i przez kogokolwiek kierowane były przeciw Żydom” (DRN 4). Odrzucono też zbiorową odpowiedzialność Żydów za śmierć Chrystusa, co bywało źródłem antysemityzmu. Deklaracja potępia antysemityzm i inne formy dyskryminacji “z powodu pochodzenia lub koloru skóry, położenia społecznego albo religii” (DRN 4).

W tym samym dokumencie znalazło się wyrażone wprost wezwanie do dialogu chrześcijańsko-żydowskiego: Sobór „pragnie ożywić i zalecić obustronne poznanie się i poszanowanie, które osiągnąć można zwłaszcza przez studia biblijne i teologiczne oraz przez braterskie rozmowy” (DRN 4).

Znaczenie Jana Pawła II

Przełomowy dla stosunków katolicko-żydowskich był pontyfikat św. Jana Pawła II, zarówno ze względu na liczne ważne wypowiedzi papieskie jak i wielce znaczące gesty.

Jan Paweł II uczynił wiele symbolicznych kroków, aby zacieśnić relacje między Żydami a chrześcijanami. Przede wszystkim ważna była jego wizyta w synagodze w Rzymie, przyjazd do Izraela, pobyt w Yad Vashem, prośba o przebaczenie za prześladowanie i winy chrześcijan wobec Żydów, modlitwa przy Ścianie Płaczu. Wszystko to, włączając także jego doświadczenia z przeszłości, z okresu Holokaustu i jego osobiste relacje z Żydami z rodzinnego miasta, stworzyło dobrą atmosferę dla pogłębienia wzajemnych relacji.

Chyba najbardziej doniosłym wydarzeniem w tej dziedzinie była jego wizyta w synagodze rzymskiej 13 kwietnia 1986 r. To wtedy nazwał Żydów starszymi braćmi w wierze. Mówił dosłownie, że: “Religia żydowska nie jest dla naszej religii, lecz w pewien sposób. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.

Wielokrotnie, podczas spotkań w różnych krajach i w samym Watykanie z przedstawicielami wspólnot żydowskich, Jan Paweł II potępiał wszelkie przejawy antysemityzmu, nazywając go po imieniu grzechem.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

Olbrzymie było znaczenie papieskiej wizyty w Izraelu w 2000 roku. Jan Paweł II, składając wizytę prezydentowi Izraela, powiedział: „Musimy pracować, aby nadeszła nowa era pojednania i pokoju między Żydami i chrześcijanami. Przez moją wizytę składam przyrzeczenie, że Kościół katolicki uczyni wszystko, co możliwe, aby ta wizja nie pozostała jedynie marzeniem, ale stała się rzeczywistością” (23 III 2000). A symbolicznym wyrazem jego dążenia do oczyszczenia pamięci, był obraz zgarbionego i człowieka w białej sutannie, wkładającego kartkę z pokutną modlitwą w szczelinę Zachodniego Muru zburzonej przed wiekami Świątyni Jerozolimskiej, tak zwanej Ściany Płaczu.

Bezprecedensowym posunięciem Jana Pawła II była modlitwa, a właściwie cała liturgia pokutna w Bazylice św. Piotra, przygotowana z okazji Wielkiego Jubileuszu chrześcijaństwa w roku 2000, która wspominała m.in. o winach katolików wobec Żydów, a towarzyszyła jej prośba o przebaczenie.

Z kolei przy okazji beatyfikacji Edyty Stein w 1987 papież poprosił, aby każde coroczne wspomnienie liturgiczne błogosławionej (9 sierpnia), związane było z pamięcią ofiar Holocaustu.

Zasługą Jana Pawła II było także oficjalne uznanie państwa Izrael przez Stolicę Apostolską, co nastąpiło po podpisaniu 30 grudnia 1993 r. tzw. Układu Podstawowego. Umożliwiło to 15 czerwca 1994 r. nawiązanie stałych stosunków dyplomatycznych między Stolicą Apostolską i Izraelem.

Dialog katolicko-judaistyczny w Polsce

W Polsce kwestie dialogu polsko-żydowskiego podejmowali jako pierwsi, pod wpływem soborowej inspiracji katolicy ze środowisk Klubów Inteligencji Katolickiej, „Tygodnika Powszechnego”, „Więzi”, „Znaku”. Pierwszą konferencję na temat judaizmu „Religia i kultura żydowska” zorganizował w kwietniu 1986 w Pieniężnie wybitny biblista, ks. dr Bernard Wodecki SVD.

Zasługi w początkowej fazie dialogu chrześcijańsko-żydowskiego w Polsce położył ks. prof. Waldemar Chrostowski. Organizował debaty i konferencje naukowe, także w USA (wspólnie z rabinem Byronem L. Sherwinem), publikował dokumenty Kościoła, zorganizował akademicki ośrodek studiów nad dialogiem.

W kwietniu 1988 odbyło się Międzynarodowe Kolokwium Teologiczne w Tyńcu, zorganizowane razem z Ligą Przeciw Zniesławieniu (ADL).

Wśród licznych konferencji z udziałem obu stron dialogu, w tym zaproszonych rabinów Polski, Europy i Izraela, wymienić można kilka, tytułem przykładu. W 2008 z inicjatywy wielce zaangażowanego w dialog chrześcijańsko-żydowski ówczesnego metropolity lubelskiego, abp. Józefa Życińskiego, odbyło się w Lublinie sympozjum na temat Jezusa z Nazaretu jako Mesjasza.

reportaż „Wspólne źródło” – film o życiu społeczności żydowskiej w Warszawie i Otwocku

Rok później, z inicjatywy Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów (o której będzie mowa niżej), także przy współpracy abp. Życińskiego i bp. Cisły, konferencja „Tożsamość i religia w dialogu” została zorganizowana w Lublinie, Kielcach i Warszawie. W następnym, 2010 roku, z połączonym z dyskusją wykładem o pozabiblijnych źródłach judaizmu wystąpił na KUL rabin Sacha Pecaric. Wszyscy trzej kolejni przewodniczący Podkomisji/Komisji/Komitetu – abp Muszyński, abp Gądecki i bp Cisło – a także kard. Stanisław Dziwisz, wzięli udział w zorganizowanej we wrześniu 2009 w Krakowie przez Wspólnotę Sant’Egidio katolicko-żydowskim spotkaniu na temat teologii pokoju. Uczestniczył w nim także założyciel Wspólnoty, Andrea Riccardi.

Struktury Episkopatu

Wyspecjalizowane struktury służące dialogowi z Żydami, powoływane przez poszczególne konferencje episkopatów, zaczęły powstawać w latach osiemdziesiątych. Podkomisja Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem została utworzona podczas 213. Zebrania plenarnego KEP na Jasnej Górze 2-3 maja 1986 r. i włączono ją do Komisji Ekumenicznej KEP. W czerwcu 1988 przekształcono Podkomisję w Komisję. 1 maja 1996 r. Komisja przekształciła się w Komitet ds. Dialogu z Judaizmem, działający w ramach Rady ds. Dialogu Religijnego – obok Komitetów ds. Dialogu z Niewierzącymi i ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi.

Komisji przewodniczył w latach 1986-1994 bp Henryk Muszyński, ówczesny pomocniczy biskup chełmiński, późniejszy arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski. W latach 1994-2006 przewodniczącym Komisji, a następnie Komitetu był abp Stanisław Gądecki, obecnie arcybiskup poznański i przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Od 2006 do 2016 r. na czele Komitetu stał bp Mieczysław Cisło, biskup pomocniczy lubelski – równocześnie (jak jego poprzednik) przewodniczący Rady ds. Dialogu Religijnego. Obecnie te funkcje pełni bp Rafał Markowski.

Zadaniem Komitetu jest służenie Episkopatowi pomocą w szeroko rozumianych sprawach żydowskich, budowanie relacji z Żydami, inspirowanie refleksji teologicznej i dialogu religijnego, organizowanie wspólnych spotkań modlitewnych, także za ofiary Zagłady. Komitet publikuje też oficjalne dokumenty Kościoła dotyczące Żydów i judaizmu, zabiega o to, by wytyczne Magisterium dotyczące tych kwestii były wcielane w życie w Polsce.

Obecnie w skład Komitetu wchodzą – prócz przewodniczącego bp. Rafała Markowskiego – ks. dr Tomasz Adamczyk, sekretarz (socjolog religii z KUL), prof. Monika Adamczyk-Garbowska (literaturoznawczyni z UMCS w Lublinie, m.in. w dziedzinie literatury żydowskiej), ks. Wiesław Dawidowski OSA (teolog, publicysta, prowincjał augustianów), prof. Jan Grosfeld (ekonomista i politolog z UKSW), ks. prof. Łukasz Kamykowski (teolog z UP JP II), ks. Grzegorz Michalczyk (warszawski i krajowy duszpasterz środowisk twórczych, wiceprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów), Ryszard Montusiewicz (dziennikarz, b. wieloletni korespondent PR i KAI w Izraelu), ks. Jerzy Stranz (teolog, dyrektor wydawnictwa Księgarnia Św. Wojciecha), Barbara Sułek-Kowalska (dziennikarka), ks. prof. Alfred Wierzbicki (filozof b. dyrektor Instytutu Jana Pawła II KUL, poeta), prof. Sławomir Żurek (polonista z KUL, badacz literatury polsko-żydowskiej).

Dokumenty Episkopatu

KEP na 244. zebraniu plenarnym 30 listopada 1990 r. przyjęła List pasterski z okazji 25. rocznicy „Nostra aetate”. Wydanie tego dokumentu na temat stosunku do narodu żydowskiego i jego religii poprzedziły kilkuletnie prace, prowadzone przez Podkomisję, a potem Komisję ds. Dialogu z Judaizmem.

25 sierpnia 2000 r. – z okazji Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 – podczas 307. zebrania plenarnego biskupi przyjęli List o przebaczeniu i pojednaniu z Żydami, wyznawcami religii niechrześcijańskich i niewierzącymi. Wezwali m.in. do przezwyciężenia przejawów antyżydowskości, antyjudaizmu (czyli niechęci wyrosłej z fałszywie rozumianej nauki Kościoła) i antysemityzmu (tj. nienawiści płynącej z pobudek narodowościowych lub rasowych), jakie występowały i jeszcze występują wśród chrześcijan. Biskupi przypomnieli, że: „Antysemityzm – podobnie jak antychrystianizm – jest grzechem i jako taki został przez naukę Kościoła Katolickiego, podobnie jak wszystkie inne formy rasizmu, odrzucony”.

Duże znaczenie mają publikowane corocznie z okazji Dni Judaizmu listy przewodniczącego Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem, w których przypominane jest aktualne nauczanie Kościoła nt. Żydów i judaizmu, znajdujemy w nich apele o dialog, o poprawne wzajemne stosunki oraz upamiętnienie miejsc związanych z kulturą żydowską.

Ważny apel padł z okazji 18. Dnia Judaizmu w 2015 r. w formie “Apelu o upamiętnienie Żydów, naszych współobywateli i sąsiadów”. Zwracając się do księży, władz lokalnych i wiernych przypomina się w nim, że przez 1000 lat Polska była ziemią gościnną dla Żydów, usuwanych z wielu krajów europejskich. Natomiast Zagłada – dokonana tu podczas II wojny światowej – sprawiła, że przestrzeń żydowska w Polsce niemal już nie istnieje,. Ale powinna być wciąż jest istotnym elementem pamięci zarówno żydowskiej jak i polskiej. W związku z tym zaapelowano do kapłanów o wyjście z inicjatywą upamiętnienia społeczności żydowskiej w tych miejscowościach, gdzie ona zamieszkiwała, a do wiernych i władz lokalnych o pomoc w tej sprawie. “Być może dawna synagoga, cmentarz żydowski czy mogiły ofiar Holokaustu nie poszły całkiem w niepamięć i da się coś zrobić na rzecz ich odnowy” – prosi się w dokumencie. Apel przypomina, że nie możemy wobec tej sprawy przechodzić obojętnie, i że jest to nasz obowiązek sumienia.

Inne działania Komitetu

Dużej rangi wydarzeniem była modlitwa polskiego Episkopatu za ofiary mordu na Żydach w Jedwabnem i innych miejscowościach, jaka odbyła się 27 maja 2001r. w warszawskim Kościele Wszystkich Świętych w 60. rocznicę zbrodni. “Raz jeszcze potępiamy wszelkie przejawy nietolerancji, rasizmu i antysemityzmu, o których wiadomo, że są grzeszne” – mówił wówczas abp Stanisław Gądecki.

W 2012 r. przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem uczestniczył w Watykanie w trzydniowej sesji z udziałem około trzydziestu przewodniczących analogicznych ciał episkopatów krajowych pod przewodnictwem zwierzchnika Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan, kard. Kurta Kocha. Bp Cisło złożył tam sprawozdanie z działalności.

Nabożeństwo miało charakter żałobny. Biskupi wyszli ubrani w czarne sutanny przy dźwiękach “Święty Boże”. Procesji przewodniczył Prymas Polski kard. Józef Glemp w fioletowej kapie, symbolizującej żałobę, niosąc krzyż. Modlono się „za Żydów i wszystkich, którzy nie doceniają ich wkładu w kulturę lub chowają urazy wobec tego narodu”. Także za pokój w Ziemi Świętej, ofiary nienawiści, za zbrodniarzy i morderców, także tych z Jedwabnego. Liturgia zakończyła się modlitwą Jana Pawła II w intencji narodu żydowskiego.

W czerwcu 2013 przewodniczący Komitetu bp Cisło wydał oświadczenie popierające prawne dopuszczenie uboju rytualnego jako istotnego elementu żydowskiej tradycji religijnej. Stanowisko to było reakcją na forsowany w parlamencie – w imię praw zwierząt – zakaz takiego uboju, godzący w wolność religijną, zwłaszcza Żydów i muzułmanów.

W marcu 2013 r. delegacja polskich biskupów na czele z przewodniczącym KEP abp. Stanisławem Gądeckim odwiedziła Ziemię Świętą. Delegację przyjął m. in. prezydent Szimon Peres. Biskupi spotkali się też z członkami Knesetu.

11 czerwca 2014 na zaproszenie przewodniczącego Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego w siedzibie KEP odbyło się wręczenie odznaczeń Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, przyznawanych przez jerozolimski Instytut Yad Vashem osobom, które ratowały Żydów w czasie Zagłady. Odznaczenia, którego dewiza brzmi „Kto ratuje jedno życie, tak jakby ratował cały świat”, z rąk ambasadora Izraela Zvi Rav-Nera otrzymali siostry zakonne – s. Serafia Adela Rosolińska i s. Kornelia Jankowska oraz księża: ks. Mikołaj Ferenc, ks. Antoni Kania i ks. Jan Raczkowski.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Pięć grup polskich księży, każda licząca ok. 25 kapłanów, uczestniczyło w ostatnich latach w dwutygodniowych seminariach w Izraelu na temat historii i teraźniejszości narodu żydowskiego, szczególnie Zagłady. Te bardzo pozytywnie oceniane pobyty inicjował Instytut Yad Vashem.

Przewodniczący Komitetu bp Mieczysław Cisło reprezentował wielokrotnie Kościół w Polsce na ważnych uroczystościach związanych z życiem wspólnoty żydowskiej w Polsce – m. in. na uroczystości ordynacji siedmiorga rabinów judaizmu postępowego (2 września 2014 we wrocławskiej synagodze „Pod Białym Bocianem”), a także na otwarciu warszawskiego Muzeum Historii Żydów Polskich „Polin” 28 października 2014 r.

Niemal całkowite zniknięcie Żydów z polskiego powojennego krajobrazu sprawiło, że ich dziedzictwo, także materialne, popadło w zapomnienie, a także uległo fizycznemu zniszczeniu. Zainteresowanie tematyką żydowską znalazło swój wyraz w porządkowaniu zapomnianych cmentarzy, które wcześniej nie tylko niszczały, ale były traktowane jako źródło darmowego kamienia. Nie jest przypadkiem, że takie inicjatywy, często na niewielką skalę, ale konkretne, wyszły ze środowisk chrześcijańskich, np. Klubów Inteligencji Katolickiej.

Przewodniczący Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem wielokrotnie reprezentowali Kościół na wspólnych spotkaniach modlitewnych z Żydami za ofiary Zagłady (z udziałem naczelnego rabina Polski, Michaela Schudricha) w miejscach, w których się dokonała – na terenie obozów na Majdanku, w Bełżcu i Sobiborze, a także w Aleksandrówce. Bp Cisło oraz jego następca bp Markowski modlili się też kilkakrotnie i przemawiali w Jedwabnem.

Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu

Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu powstało w 1992 r. w pobliżu obozu Auschwitz. Jest to instytucja katolicka, założona przez kard. Franciszka Macharskiego w porozumieniu z kardynałami Albertem Decourtraym z Lyonu, Jean-Marie Lustigerem z Paryża i Godfriedem Danneelsem z Brukseli, oraz przedstawicielami organizacji żydowskich. Centrum jest formą uczczenia pamięci ofiar i ma przyczyniać się do budowania w świecie wzajemnego szacunku, pojednania i pokoju.

Odbywają się w nim spotkania o charakterze edukacyjno-modlitewnym, seminaria, rozmowy z byłymi więźniami i wystawy. Centrum ma być formą uczczenia pamięci ofiar i ma przyczyniać się do budowania w świecie wzajemnego szacunku, pojednania i pokoju. Do Centrum przyjeżdżają goście z całego świata: Żydzi, Niemcy, Amerykanie, nawet Chińczycy. Istnieje także program dla młodzieży mieszkającej w Oświęcimiu, który ma przygotować ją do rozmów z zagranicznymi gośćmi, zwiedzającymi obóz Auschwitz.

W Centrum pracują kapłani polski i niemiecki: ks. Jan Nowak i ks. Manfred Deselaers.

Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce

Od 1998 r. w Kościele w Polsce obchodzony jest Dzień Judaizmu. Zadecydowała o tym Konferencja Episkopatu Polski, a inicjatorem był bp Stanisław Gądecki. Polska jest drugim po Włoszech krajem europejskim, w którym zaczęto organizować takie obchody. Później włączyły się w tę inicjatywę m. in. Austria, Holandia i Szwajcaria.

Dzień Judaizmu odbywa się corocznie 17 stycznia, poprzedzając Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan, co ma wskazywać na żydowskie korzenie chrześcijaństwa. Kulminacją każdego Dnia Judaizmu są obchody ogólnopolskie, za każdym razem w innej stolicy diecezji. Po raz pierwszy Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce obchodzono w 1998 r. w Warszawie. Od tego czasu centralne obchody odbywają się w największych polskich miastach, a równoczesne w wielu innych miejscowościach.

Bp Markowski przypomina, że Dzień Judaizmu w swych założeniach jest inicjatywą wewnątrzkościelną, jednak w jego obchodach uczestniczą zapraszani przedstawiciele gmin żydowskich wraz z rabinami. “Dzięki temu Dzień Judaizmu stanowi okazję do wspólnej refleksji nad potrzebą dialogu katolicko-judaistycznego, pogłębiania wzajemnego poznania i braterstwa oraz wspólnego świadectwa wiary w Boga wobec zsekularyzowanego świata”.

Z kolei naczelny rabin Polski Michael Schudrich mówi, że “od lat ten dzień ma wielkie znaczenie. Jest to dzień, kiedy inna religia chce poznać swe żydowskie korzenie. Był to pomysł naszego papieża Jana Pawła II, który pragnął, aby w ten sposób katolicy mogli głębiej i lepiej poznać żydowskie korzenie swej religii. Dzień Judaizmu w Kościele katolickim jest czymś wyjątkowym w planie międzyreligijnym. Normalnie jest tak, że dwie religie mają osobne drogi. A w tym wypadku, jeśli chodzi o judaizm i chrześcijaństwo, jest to sytuacja wyjątkowa. Doceniam to, że Kościół katolicki pragnie przypomnieć sobie swe żydowskie korzenie”. Dodaje, że “jeśli ktoś chce poznać naszą religię i naszą wiarę, tworzy to przestrzeń wzajemnej otwartości, za którą powinniśmy czuć się odpowiedzialni. Ja jako Żyd powinienem być gotów otworzyć moje serce, moją duszę, i rozmawiać z chrześcijanami o mojej wierze”.

W ramach ogólnopolskich uroczystości odbywają się konferencje na temat historii miejscowych Żydów, dyskusje teologiczne z udziałem obu stron, modlitwy w intencji ofiar Zagłady, nabożeństwo Słowa Bożego w miejscowej katedrze z udziałem obu stron, a także koncerty, wystawy, spektakle, projekcje filmów oraz katechezy i pogadanki w szkołach na temat judaizmu. W obchody zaangażowane są także lokalne władze.

Podsumowując dotychczasowe efekty Dnia Judaizmu, rabin Schudrich dodaje, że “najważniejsze jest, aby więcej osób po obu stronach zaangażowało się w ten dialog. Fantastyczne jest, że gdy idę na spotkanie poświęcone dialogowi, to znam 90 procent obecnych. Ale są to ci sami ludzie w kolejnych latach. Jest to solidna ekipa, ale powinno być więcej nowych twarzy. Dialog katolicko-żydowski powinien być nie tylko głębszy, ale także o wiele szerszy. Powinniśmy iść dalej, a nie ograniczać się do sukcesów, jakie mieliśmy w przeszłości”.

Komitet ds. Dialogu z Judaizmem wydał „ABC Dnia Judaizmu”, przypominające jego główne zasady:

1. Wyjaśniać i upowszechniać istotę Dnia Judaizmu

2. Przybliżać nauczanie Kościoła po II Soborze Watykańskim nt. Żydów i ich religii

3. Uczynić modlitwę nieodłącznym elementem obchodów Dnia Judaizmu

4. Propagować posoborowe wyjaśnienia tekstów Pisma Świętego, które w przeszłości mogły być interpretowane w sposób antyjudaistyczny i antysemicki

5. Wyjaśniać wiernym tragedię zagłady Żydów

6. Ukazywać antysemityzm jako grzech (Jan Paweł II)

7. Zapraszać tego dnia do wspólnej modlitwy przedstawicieli innych Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich

8. Zapraszać Żydów do udziału w obchodach Dnia Judaizmu”.

Każdego roku, przed Dniem Judaizmu specjalne materiały, przygotowane z tej okazji przez Komitet do spraw Dialogu z Judaizmem Konferencji Episkopatu Polski, docierają do każdej parafii.

Dzień Judaizmu 2021

Modlitwa na cmentarzu żydowskim, liturgia słowa i koncert złożą się program centralnych obchodów 24. Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce. Hasłem wydarzenia, które odbędzie się 17 stycznia na warszawskiej Pradze są słowa: „Życie i śmierć. ‘Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście’”. Ten biblijny cytat pochodzi z Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 30,15).

W związku z pandemią program obchodów jest mocno zredukowany w porównaniu z przebiegiem poprzednich edycji. Uroczystości z udziałem naczelnego rabina Polski, Michaela Schudricha, rozpoczną się w niedzielę 17 stycznia o godz. 10 modlitwą na Cmentarzu Żydowskim na Bródnie. Po południu o godz. 16 zostanie odprawione Nabożeństwo Słowa Bożego pod przewodnictwem bp. Romualda Kamińskiego. Następnie o godz. 17 zaplanowano Koncert pod tytułem „Dla moich braci i sióstr” (parafraza Ps. 122,8) w wykonaniu zespołu Symchy Kellera.

Zakończeniem obchodów będzie sympozjum poświęcone hasłu Dnia Judaizmu: Życie i śmierć, „Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście” (Pwt 30,15), które odbędzie się we wtorek 19 stycznia. Prelegentami będą: Michael Schudrich, prof. dr hab. n. med. Andrzej Friedman, ks. dr hab. B. Adamczewski – pracownik naukowy UKSW oraz dr hab. Barbara Strzałkowska.

Wydarzenie odbędzie się na terenie diecezji warszawsko-praskiej, na której terenie bardzo mocno zaznaczyła się obecność wspólnoty żydowskiej. Przypomnieć należy o bohaterskim udziale Żydów w insurekcji kościuszkowskiej oraz ich wkładzie w kulturę i życie codzienne wielu miejscowości tego regionu, takich jak Mińsk Mazowiecki czy Otwock.

Hasło obchodów „Życie i śmierć. ‘Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście’” wybrano w kontekście obecnie przeżywanej pandemii – podkreślił bp Markowski. Wyraził też nadzieję, że wydarzenie posłuży pogłębionej refleksji nad istotą życia, jego kruchością oraz nad upływającym czasem.

Polska Rada Chrześcijan i Żydów

Powstała w 1990 r. i jest najbardziej znaną inicjatywą społeczną organizowaną przez zaangażowanych chrześcijan i Żydów. Według statutu, Rada ma dwóch współprzewodniczących: ze strony żydowskiej i chrześcijańskiej. Od samego początku ze strony żydowskiej funkcję tę pełni Stanisław Krajewski, filozof z UW, czołowa postać odrodzenia żydowskiego życia religijnego w Polsce. Współprzewodniczącym ze strony chrześcijańskiej jest Zbigniew Nosowski, redaktor naczelny „Więzi”, a członkami zarządu są: ks. Grzegorz Michalczyk, rabin Stanisław Wojciechowicz, Marta Titaniec, Paweł Sawicki, Ewa Klinger, Marek Nowak OP i Łukasz Małecki-Tepicht.

Celem Rady jest działalność zmierzająca do wzajemnego zrozumienia chrześcijan i Żydów, przezwyciężanie stereotypów, szerzenie tolerancji i pogłębianie kontaktów międzyreligijnych. Rada ma tworzyć forum dla dialogu chrześcijańsko-żydowskiego oraz inicjować działalność informacyjną na temat związków chrześcijaństwa i judaizmu, a także stosunków chrześcijańsko-żydowskich w Polsce i na świecie. Specyfiką Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów jest skupienie na kwestiach religijnych.

Członków Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów łączy – według Krajewskiego i Nosowskiego – przekonanie, że Polska powinna odegrać ważną rolę w rozwoju ogólnoświatowego dialogu chrześcijańsko-żydowskiego, jako kraj bardzo ważny dla Kościoła katolickiego, a jednocześnie jedno z najważniejszych miejsc w historii Żydów.

Wyjątkową w skali światowej inicjatywą Rady jest “Wspólna Radość Tory”: doroczne jesienne spotkanie modlitewne, wkrótce po żydowskim święcie Simchat Tora. Ponieważ słowa Tory, wspólne dla Żydów i chrześcijan, są przez nich różnie interpretowane, wygłaszane są dwa komentarze – żydowski i chrześcijański. Spotkania odbywają się od roku 1992, najpierw w kościele Dzieciątka Jezus, gdzie proboszczem był ks. Roman Indrzejczyk, a po jego przejściu na emeryturę – w jezuickiej parafii św. Andrzeja Boboli, a obecnie w warszawskim kościele środowisk twórczych. Od 2007 modlitwie towarzyszy żydowsko-chrześcijańskie sympozjum teologiczne, z udziałem wybitnych myślicieli żydowskich, jak rabini: Irving Greenberg z Nowego Jorku czy Norman Solomon z Oksfordu.

Rada organizuje też marsz modlitwy szlakiem pomników getta warszawskiego – od pomnika Bohaterów Getta, przez Drzewo Sprawiedliwych, kamień pamięci Szmula Zygielbojma, bunkier przy Miłej 18 i kamień pamięci Janusza Korczaka, do Umschlagplatzu. Odbywa się on w kwietniową niedzielę, po rocznicy wybuchu powstania w getcie. W czasie marszu nie są wygłaszane żadne przemówienia, padają jedynie słowa modlitw żydowskich i chrześcijańskich, psalmy odmawiane są wspólnie.

polska O. Żak: w sprawie pedofilii Kościół w Polsce długo nie uczył się na cudzych błędach

30 lipca 2015 r. Polska Rada Chrześcijan i Żydów wraz z kilkoma znanymi rabinami z Polski i zagranicy wystąpiła zdecydowanie przeciw antychrześcijańskiemu terroryzmowi, który ujawnił się w postaci podpalenia miesiąc wcześniej katolickiego kościoła Rozmnożenia Chleba i Ryb w izraelskim mieście Tabgha nad Jeziorem Galilejskim.

Co roku Rada przyznaje honorowy tytuł „Człowieka Pojednania” osobom spoza Polski zasłużonym na rzecz pojednania chrześcijańsko-żydowskiego w naszym kraju. Na liście laureatów figurują: Stephan Schreiner (Niemcy), rabin Byron Sherwin (USA), sir Sigmund Sternberg (Anglia), ks. John T. Pawlikowski OSM (USA), s. Dominika Zaleska NDS (Szwajcaria), rabin James Rudin (USA), s. Marie-Therese Huguet OV (Francja), rabin Michael Schudrich (USA i Polska), Tova Ben Tzwi (Izrael), ks. Manfred Deselaers (Niemcy i Polska), Halina Birenbaum (Izrael), Jan Nowak-Jeziorański (USA i Polska), Jerzy Kluger (Włochy), rabin Michael Signer (USA), ks. Hanspeter Heinz (Niemcy), s. Anne-Denise Rinckwald NDS (Francja), rabin Irving Greenberg (USA), rabin Alon Goshen-Gottstein (Izrael), ks. Tomáš Halík (Czechy), Joseph Weiler (USA/Wielka Brytania), ks. Friedrich Magirius (Niemcy), rabin Boaz Pash (Izrael/Polska), prof. Andrea Riccardi (Włochy), rabin Abraham Skórka (Argentyna), S. Ma S. Mary O’Sullivan RSM [USA i Irlandia], Yossi Klein Halevi (Izrael).

„Wspólne źródło” – film o życiu społeczności żydowskiej w Warszawie i Otwocku

ndz., 17/01/2021 - 04:00
17 stycznia w Kościele katolickim w Polsce obchodzony jest Dzień Judaizmu. Ma on przybliżyć katolikom wspólne źródła, z których wyrastają obie religie. Z tej okazji Stacja7 przygotowała wyjątkowy film „Wspólne źródło”, który pokazuje miejsca i przedstawia historie związane z życiem Żydów w Warszawie i okolicach przed II wojną światową.

– Dokument został przygotowany z okazji Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce. Tym dokumentem chcieliśmy pokazać wspólną historię Polaków i Żydów, przez pryzmat losów społeczności żydowskiej na Pradze i w Otwocku. W czasie coraz większej polaryzacji, potrzebne jest nam szukanie wspólnego źródła i tego, co nas łączy – mówi redaktor naczelna Stacji7.pl Aneta Liberacka.

W filmie ukazano historie Żydów, którzy osiedlali się na warszawskiej Pradze. “Pierwsze wzmianki o ich obecności w tym miejscu datowane są na XVIII wiek. W lewobrzeżnej Warszawie zaczęły powstawać ograniczenia, Żydom nie wolno było mieszkać na niektórych ulicach, a na Pradze żadnych ograniczeń nigdy dla Żydów nie było” – mówi w filmie prof. Eleonora Bergman, historyk architektury, była dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie. Z biegiem lat Praga stała się wielokulturowym tyglem, gdzie razem na tych samych ulicach mieszkali Polacy i Żydzi.

Widzowie filmu zobaczą też Otwock, gdzie przed II wojną światową 60 procent społeczności stanowili Żydzi. Zbigniew Nosowski, redaktor naczelny „Więzi”, przytacza historię otwockiej parafii, która w czasie wojny stała się miejscem, gdzie Żydzi mogli otrzymać wsparcie rzeczowe, czy niezbędną do przeżycia metrykę chrztu. Niektórzy z nich nawet nocowali w kościele.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Zacytowany został też fragment listu, który pisała Hanna Kamińska, otwocka Żydówka, która dowiedziała się o tym, że dzięki pomocy miejscowego księdza, przed śmiercią została uratowana jej kuzynka: „Kiedy trwała likwidacja getta, ksiądz nie zawahał się z narażeniem życia ratować nieznane dziecko żydowskie. Na tle rozwydrzonych band niemieckich i hitlerowskich (…) jaskrawie odbiła się postawa księdza kanonika, który wraz z panią inżynier Szpakowską i z panem Marchlewiczem, ówczesnym komendantem policji nie ulękli się niczego, by ratować to bezbronne dziecko żydowskie”.

W filmie zostały przytoczone też słowa Jana Pawła II, który w czasie swojego pontyfikatu mówił, że „każdy kto spotyka w swoim życiu Jezusa Chrystusa, spotyka też judaizm”. Wspólny rdzeń i wspólne źródło pokazuje, że bez rozumienia żydowskich korzeni, nie da się właściwie rozumieć chrześcijaństwa.

Autorem filmu jest Marcin Jończyk. Dokument można zobaczyć na kanale Youtube Stacji7

Prof. Krajewski: Rozwinąć poczucie związku judaizmu i chrześcijaństwa

ndz., 17/01/2021 - 03:00
Najważniejsza jest umiejętność rozwinięcia poczucia związku między żydowską a chrześcijańską religią, wzajemnego szacunku – powiedział Stanisław Krajewski. W rozmowie z KAI profesor w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, współprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów ocenił dzisiejszy dialog chrześcijańsko-żydowski. Przybliżył też istotę Dnia Judaizmu w Kościele Katolickim, który odbywa się 17 stycznia br. pod hasłem „Życie i śmierć. ‘Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście’” (Pwt 30, 15)”.

Anna Rasińska (KAI): Jak Pan Profesor ocenia dzisiejszy dialog chrześcijańsko-żydowski Polsce?

Stanisław Krajewski (profesor w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, współprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów): – Dialog chrześcijańsko-żydowski w Polsce trwa od dłuższego czasu. Myślę, że wszystkie najważniejsze kwestie zostały już powiedziane. Chodzi zarówno o zmianę oficjalnego nauczania Kościoła, dokonaną w wyniku Soboru Watykańskiego II, jak i np. o żydowską deklarację „Dabru emet” z 2000 roku, wedle której chrześcijaństwo jest sojusznikiem Żydów.

Niestety, są to sprawy znane wyłącznie ludziom zajmującym się tym tematem. Stałym problem jest dotarcie z tymi informacjami do szerszych kręgów. I to dzieje się bardzo powoli. Nie jest to może dziwne, ale dla ludzi, którzy zajmują się tym zagadnieniem w sposób poważny, tempo zmian może być rozczarowujące. Jednak pozytywna przemiana nastawień niewątpliwie istnieje.

W Polsce oprócz spraw ogólnych, które na całym świecie są takie same, pozostaje jeszcze inny aspekt: historia XX wieku. W Polsce było bardzo wielu Żydów, a teraz jest bardzo mało i to właśnie tu dokonała się ich zagłada. Oczywiście nie polskimi rękami, ale w Polsce. Wydarzenia te rzutują na całą sytuację. Ta wielka tragedia spowodowała, że cokolwiek się robi na polu relacji chrześcijańsko-żydowskich w Polsce, siłą rzeczy wraca temat tragedii Zagłady. W trakcie spotkań organizowanych przez Polską Radę Chrześcijan i Żydów ten temat zawsze się wyłania. Oczywiście nie można o tym nie pamiętać, ale uważam, że nie to powinno być najważniejsze, ponieważ chodzi o sprawy, które przekraczają nawet tę wielką tragedię. O sprawy, które się toczą się poprzez tysiące lat.

KAI: Co jest w tej kwestii najważniejsze?

– Najważniejsza jest umiejętność rozwinięcia poczucia związku między żydowską a chrześcijańską religią, wzajemnego szacunku. Prawdziwego szacunku, który polega na zaakceptowaniu różnic. Jeśli taki szacunek i otwarcie będzie możliwe z obu stron, wzajemne relacje mogą być na zupełnie innym poziomie. Nie tylko pewnej bliskości, ale i partnerstwa, czyli poczucia, że ta druga strona jest potrzebna i bez niej nie uda nam się uzyskać tego co uda się uzyskać wspólnie.

kościół Czy szczepionki przeciw COVID-19 są „moralnie akceptowalne”? Znamy stanowisko Watykanu

KAI: W jaki sposób kształtować takie postawy?

– Najważniejszym elementem kształtowania ludzkich postaw jest przykład, to, co ludzie widzą wokół siebie, w swoich własnych rodzinach i instytucjach religijnych – kościołach, synagogach… Dlatego zmiany zachodzą powoli.

Choć zdarzają się wybitne jednostki albo niezwykłe wydarzenia, które zmieniają optykę w sposób poważniejszy i wpływają na wiele osób. Niewątpliwie, w tej kwestii Jan Paweł II by taką osobą.

KAI: Czego dziś możemy się nauczyć z postawy Jana Pawła II w tej kwestii?

– Jan Paweł II ma niewątpliwe zasługi w kwestii dialogu Kościoła katolickiego z innymi religiami. To on zainicjował spotkania międzyreligijne w Asyżu, podczas których przedstawiciele różnych religii modlili się obok siebie. Nie wspólnie, ale obok siebie, w poczuciu, że ci „inni” są obecni i modlą się po swojemu.

Jego zasługi na gruncie relacji z Żydami są naprawdę wielkie. Jan Paweł II konsekwentnie rozwijał nauczanie Soboru Watykańskiego II. Odbył ważną wizytę w Izraelu, spotykał się z Żydami wszędzie tam, gdzie było to możliwe. Nauczał, że antysemityzm jest grzechem. Te działania spowodowały głęboką zmianę, która wciąż jest widoczna, choć istnieją osoby i tendencje, które próbują się temu przeciwstawić. Obecny pontyfikat jest w tej kwestii kontynuacją nauczania Jana Pawła II.

KAI: Może takiego podejścia brakuje obecnie na gruncie polskim?

– Na gruncie polskim z pewnością jest szereg osób dobrej woli. Natomiast ogólna tendencja jest inna. W Polsce, jak i wszędzie, mamy do czynienia z pewnego rodzaju polaryzacją poglądów – jedni próbują stawić czoła wyzwaniom teraźniejszości, a inni próbują te wyzwania zignorować i przywrócić sytuację jaka panowała kilkadziesiąt lat temu. Nie jest to oczywiście kwestia tylko relacji chrześcijańsko-żydowskich.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

KAI: Jaka jest istota Dnia Judaizmu?

– Istotę wydarzenia kościelnego jakim jest Dzień Judaizmu, stanowi przypomnienie o relacji między chrześcijaństwem a religią żydowską. Nauczanie szacunku dla żydowskiej religii i żydowskiego trwania, które jest szczególne, również z perspektywy chrześcijańskiej powinno być docenione jako szczególne.

Związane z nim wydarzenia, z udziałem żydowskich gości, co jest bardzo pożądane, uczą szacunku. Jest to możliwe w każdej sytuacji, nawet gdy ta druga strona jest tylko gdzieś w tle.

KAI: Jakie są osiągnięcia w dialogu katolicko–judaistycznym w ostatnich latach?

– Nie widzę żadnych spektakularnych wydarzeń w ostatnich latach, ponieważ najważniejsze wątki właściwie zostały już poruszone i funkcjonują w naszej rzeczywistości. Natomiast przed wszystkimi stoi zadanie na lata: rozwijać zgodną z podejściem dialogicznym teologię, w której jest miejsce dla tej drugiej religii.
Dodam, że Polska Rada Chrześcijan i Żydów co roku przyznaje tytuł Człowieka Pojednania. Ostatnim laureatem jest Yossi Klein Halevi, pisarz z Jerozolimy, którego książka „Listy do mojego palestyńskiego sąsiada” właśnie ukazała się po polsku.

Dziękuję za rozmowę.

Pogrzeb byłego jałmużnika papieży Jana Pawła II i Benedykta XVI

sob., 16/01/2021 - 19:02
W Arsego koło Padwy odbył się pogrzeb abp. Oscara Rizzato, który przez 17 lat, do 2007 r. pełnił urząd papieskiego jałmużnika. To właśnie jego podpis widnieje na niezliczonych papieskich błogosławieństwach, które w tym okresie wydał Urząd Dobroczynności Apostolskiej. Abp Rizzato zmarł 11 stycznia w wieku 91 lat. Służbę w Stolicy Apostol-skiej rozpoczął w 1961 r., jeszcze za pontyfikatu Jana XXIII. Po osiągnięciu wieku emerytalnego posługiwał w watykańskiej parafii św. Anny. Wystosowany na pogrzeb papieski telegram kondolencyjny wspomina go jako skromnego sługę Kościoła, który pielęgnował w sobie życie duchowe i troskę o najsłabszych.

Papież modli się za ofiary trzęsienia ziemi w Indonezji

sob., 16/01/2021 - 19:00
W wyniku kataklizmu zginęły co najmniej 42 osoby, a ponad 600 zostało rannych. Wstrząsy o sile 6.2 stopnia miały miejsce w nocy z czwartku na piątek na wyspie Celebes. Wiele osób nadal znajduje się pod gruzami. Akcja ratunkowa jest utrudniona ze wzglę-du na brak odpowiedniego wyposażenia.

O swej solidarności z poszkodowanymi Franciszek pisze w telegramie do nuncjusza apostolskiego w Indonezji. Papież zapewnia o modlitwie za zmarłych, rannych i pogrążonych w żałobie. Swoją myślą obejmuje też wszystkich, którzy w tym trudnych warunkach są zaangażowani w akcję ratowniczą.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Wczorajsze trzęsienie ziemi to nie pierwszy kataklizm, który dotknął mieszkańców wyspy Celebes. W 2018 r. silne trzęsienie ziemi i tsunami spowodowały śmierć ponad 4 tys. ludzi. Indonezja to rozległy archipelag, na którym żyje 260 mln ludzi. Jest to jednak jeden z najbardziej aktywnych sejsmicznie regionów świata. Dlatego często dochodzi tam trzęsień ziemi, tsunami i erupcji wulkanów.

Paulini – z Maryją w każdy czas i w każde miejsce

sob., 16/01/2021 - 18:53
W obchodzone dziś we wszystkich wspólnotach paulińskich na świecie Święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Pustelników Opiekunki i Matki Zakonu, także na Jasnej Górze mnisi ponowili swoje przymierze z Matką Najświętszą. Od początku, oprócz kultu Krzyża Świętego, Zakon wyróżniał się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej i to właśnie z szerzenia kultu maryjnego paulini są najbardziej znani.

– Niech dzień, w którym czcimy Królową Pustelników umocni nas w przyjmowaniu postawy uwielbienia Boga na kolanach – na wzór Maryi – mówił w homilii przeor jasnogórskiego konwentu. O. Samuel Pacholski wskazał na Matkę Bożą, jako niezawodną przewodniczkę w wierze w trudnych i niestabilnych czasach, jakich doświadczamy. Zachęcał, by patrzeć na życie, także w chwilach cierpienia i zamętu, w perspektywie przyszłego zbawienia, bo tylko taka perspektywa nie zawęża spojrzenia – Żeby w tym wszystkim zobaczyć działającego Boga i wyjść z tych doświadczeń zwycięsko, potrzebujemy przewodników wiary – podkreślił przeor.

Jak mówią sami mnisi serce każdego paulina biegnie dziś na Jasną Górę. Częstochowskie sanktuarium jest najważniejszym miejscem w życiu każdego zakonnika. To tu składają śluby wieczyste, w jasnogórskiej Kaplicy Matki Bożej nowo wyświęceni paulińscy kapłani odprawiają prymicyjne Msze św.

Zdaniem referenta powołaniowego o. Savio Folcholza to właśnie Matka Najświętsza i Jasna Góra wciąż przyciągają młodych do Zakonu.

Zakon Paulinów powstał w XIII w., na Węgrzech, gdzie był bardzo żywy kult Najświętszej Maryi Panny, którą już daleko wcześniej nazywano i zarazem czczono jako „Wielką Panią Węgier”. Węgierskie Márianosztra, skąd w 1382 r. przybyło szesnastu węgierskich paulinów, którzy założyli klasztor na Jasnej Górze, od początku istnienia było miejscem poświęconym Maryi, Ona jest tu główną Patronką i odbiera cześć jako „Maria nostra” czyli „nasza Maryja”. W czasach świetności tego węgierskiego klasztoru liczba zakonników dochodziła do trzystu.

Dosyć wcześnie, bo już w XIII w. eremici objęli opiekę nad słynnym sanktuarium maryjnym w Remete koło Zagrzebia, które stało się wkrótce ośrodkiem kultu maryjnego w Chorwacji. W XIII w. w okolicach Zagrzebia zaczęli gromadzić się pustelnicy mieszkający w jaskiniach i w małych drewnianych chatach. W połowie XIII wieku do pustelników przyjechał brat Isquirinus, pochodzący z Węgier, być może, iż był to jeden z tych pustelników, którzy byli wtedy gromadzeni przez biskupa Euzebiusza. Przywiózł ze sobą drewnianą figurkę Matki Bożej. W późniejszych czasach Maryja z Remete będzie nazywana „Advocata Croatiae” czyli „Orędowniczka Chorwacji”, a miejscowość dzisiaj oddalona zaledwie kilka kilometrów od stolicy, stanie się najpopularniejszym chorwackim miejscem pielgrzymkowym.

W kontemplacyjnym życiu Paulinów kult maryjny na przestrzeni wieków się pogłębiał i rozwijał.

W wieku XIV wymienia się już około 30 klasztorów poświęconych w szczególny sposób Bogarodzicy, wśród nich wyróżnia się sanktuarium maryjne na Jasnej Górze w Polsce, „Mariankę” koło Bratysławy w Słowacji. Sanktuarium maryjne w Mariance osiągnęło wyjątkowe znaczenie zwłaszcza w XVII i XVIII w. Podobnie jak na Jasną Górę przybywali tam w pielgrzymkach dostojnicy kościelni, królowie i przedstawiciele arystokracji.

Szczyt swego rozwoju Zakon Paulinów osiągnął w XVI w., kiedy to w krajach Europy, a nawet w Palestynie i Egipcie w 8 prowincjach istniało 300 klasztorów. Klęska wojska węgierskiego w bitwie z Turkami pod Mohaczem w 1526 r. przyniosła wielkie spustoszenie Zakonu. Turcy zburzyli dziesiątki klasztorów, spłonęły archiwa i biblioteki, zakonnicy ponieśli męczeńską śmierć. Po klęskach na Węgrzech centrum życia zakonnego zaczęło powoli przesuwać się w stronę Jasnej Góry. Dziś to Jasna Góra wyznacza właśnie charyzmat całego Zakonu.

„Posługa jasnogórska Paulinów – jak zaznaczył Ojciec Święty Jan Paweł II w swoim przemówieniu przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej – 19 czerwca 1983 r. – najpełniej wyraża charyzmat Zakonu Paulinów nie tylko w Kościele na ziemi polskiej, ale także w Kościele Powszechnym. Jasną Górę nazwał papież „najbardziej newralgicznym punktem duszpasterstwa na całej ziemi polskiej” a maryjność paulińską określił mianem „charyzmatu jasnogórskiego”; w którym mieści się to głoszenie Słowa i sprawowanie sakramentów, oddanie Matce Najświętszej.

Związek Zakonu Paulinów z Matką Bożą szczególnie uwidocznił się w XVII wieku, kiedy Stolica Apostolska powierzała im liczne maryjne sanktuaria, obecnie już na czterech kontynentach.

Wśród polskich sanktuariów maryjnych oprócz Jasnej Góry – która ma charakter międzynarodowy – paulini opiekują się: sanktuarium Patronki Podlasia – Matki Wiary i Jedności w Leśnej Podlaskiej; sanktuarium Patronki Rodzin w Leśniowie-Żarkach; sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Biechowie k. Wrześni i sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej w Brdowie k. Koła. Do zagranicznych zaś należy zaliczyć sanktuaria min.: „Amerykańska Częstochowa” w Doylestown w USA, Todtmoos w RFN, Berrima Penrose Park, Marian Valley w Australii, Kamensko w Chorwacji, „Afrykańska Częstochowa” Centocow Mission w RPA. I tak np. placówka w Centocow ma wyjątkowy charakter. Centocow to uproszczona nazwa polskiej Częstochowy, stąd miejsce to nazywane jest Afrykańską Częstochową. Nazwa misji została nadana najprawdopodobniej dlatego, że pieniądze na zakup terenu pochodziły od polskiej księżnej i najprawdopodobniej była to bł. Maria Teresa Ledóchowska, która pomagała misjom w Afryce.

Gdy bp Gerard Ndlovu objął tę diecezję w 1987 r., dzięki polskim księżom dowiedział się o związku między misją Centocow a jasnogórskim sanktuarium. Gdy w 1990 r. przyjechał do Polski szukać księży misjonarzy, odwiedził też Jasną Górę i poprosił wtedy paulinów o przybycie do afrykańskiej Częstochowy, by szerzyć kult Matki Bożej Jasnogórskiej i pracować dla tutejszych mieszkańców, Zulusów. Np. na uroczystość 26 sierpnia paulini przeszczepili tutaj tradycję pieszych pielgrzymek. Mocno zakorzeniła się także w tej misji tradycja działania w Sodalicji Mariańskiej.

Jeden z paulinów posługujących przed laty w Kamerunie o. Włodzimierz Ogorzałek zwrócił m.in. uwagę, że afrykańskim kobietom bardzo bliski jest Wizerunek Czarnej Madonny, chętnie odkrywają bogatą treść tej Ikony „widząc, że jest to kobieta – jedna z nich”.

W 2017r. Zakon Paulinów przyjął opiekę nad narodowym sanktuarium Matki Bożej Siedmiobolesnej w miejscowości Šastín-Stráže na Słowacji. W 2019r. pauliński kościół pw. św. Ducha w Warszawie został ogłoszony diecezjalnym Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia. A wczoraj, 15 stycznia 2021, we wspomnienie św. Pawła z Teb Pustelnika, pauliński kościół w Mochowie ustanowiony został Sanktuarium Matki Bożej Jasnogórskiej. Po Jasnej Górze mochowski klasztor był drugą fundacją księcia Opolczyka. Podczas potopu szwedzkiego tam “znalazła schronienie” przed profanacją Ikona Matki Bożej.

Święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Pustelników Opiekunki i Matki Zakonu zostało zatwierdzone przez Stolice Apostolską jeszcze przed Soborem Watykańskim II, 29 stycznia 1963 r. Rodzina paulińska wyraża przez ten obchód swą wielką wdzięczność dla Najświętszej Maryi Panny za Jej opiekę zgodnie z artykułem 20. zakonnych konstytucji. Czytamy w nich m.in.: „w posługiwaniu naszego zakonu od początku jego istnienia Maryja spełniała wyjątkową rolę. Była obecna w życiu i działalności paulińskiej. Zakon nasz czcił Ją zawsze jako Matkę, Panią i Królową oraz gorliwie szerzył to nabożeństwo. Jesteśmy przekonani, że w ciągu burz dziejowych, których nie brakowało w historii zakonu, Jej opieka stanowiła ostoję świętości i skuteczność posłannictwa wśród narodów, do których Opatrzność Boża nas posyłała”.

Obchodzone teraz paulińskie święta: 15 stycznia ku czci Pawła z Teb i 16 stycznia Maryi Królowej Pustelników, mają wymiar tzw. wewnętrzny. Świętowanie z udziałem wiernych, choć w tym roku w dużo mniejszym zakresie i z zachowaniem obostrzeń sanitarnych, odbędzie się w niedzielę, 17 stycznia. O 11.00 odprawiona zostanie Msza św. a 16.15 celebrowane będzie ostatnie w tym roku nabożeństwo Pawełkowe.

Bp Milewski: chrześcijanie i żydzi potrzebują wspólnej przyszłości

sob., 16/01/2021 - 18:50
Mirosław Milewski, biskup pomocniczy diecezji płockiej z okazji 24. Dnia Judaizmu. Jego wypowiedź została umieszczona na facebooku Muzeum Żydów Mazowieckich w Płocku. Dzień Judaizmu skomentował także Michael Schudrich, naczelny rabin Polski.

Każdego roku Dzień Judaizmu w Płocku organizuje Muzeum Żydów Mazowieckich – oddział Muzeum Mazowieckiego. Współuczestniczy w nim także Kościół płocki. W tym roku tradycyjne obchody nie mogły zostać zorganizowane, ale dr Rafał Kowalski, zastępca kierownika Muzeum Żydów Mazowieckich poprosił o komentarz bp. Mirosława Milewskiego, biskupa pomocniczego diecezji płockiej i Michaela Schudricha, naczelnego rabina Polski.

Zdaniem bp. Milewskiego Dzień Judaizmu, każdego roku poprzedzający Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan w Kościele katolickim, wskazuje na wspólne dziedzictwo wiary chrześcijan i wyznawców judaizmu, jakim jest Stare Przymierze. Katolicy, razem ze „starszymi braćmi w wierze”, żydami wyznającymi judaizm, starają się przy tej okazji podjąć refleksję nad korzeniami chrześcijaństwa.

„Należąc do dwóch wielkich religii monoteistycznych mamy świadomość, że łączą nas wspólni patriarchowie: Abrahama, Izaak, Jakub. Wspólnie wierzymy, że Bóg jest jeden, że jest osobowy, i że objawia się w czasie, czyli w historii. Wierzymy jak oni, że Bóg daje człowiekowi życie i powołuje go do konkretnych zadań, a człowiek powinien starać się odpowiadać na te Boże wezwania, bo jest odpowiedzialny za powierzone mu stworzenie, wciąż niejako współtworzy świat. Jeżeli więc ktoś odrzuca źródło, z którego wywodzi się Kościół katolicki, nie tylko nie zrozumie siebie, ale też własnej tożsamości religijnej czy istoty chrześcijaństwa” – stwierdził płocki hierarcha.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Zaznaczył, że o wspólnej historii żydowsko-chrześcijańskiej przekonani byli zwierzchnicy Kościoła katolickiego, na przykład papież Pius XI powiedział kiedyś, że „wszyscy jesteśmy duchowo Semitami”, a św. Jan Paweł II stwierdził, że relacja do judaizmu jest dla chrześcijaństwa „sprawą wewnętrzną” tak bardzo, że „więzi z tą religią są bardzo bliskie, rodzinne”.

Bp Milewski odniósł się też do tytułu tegorocznego Dnia Judaizmu: „Patrz! Kładę przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście” (Pwt 30,15). Powiedział, że w trudnych czasach pandemii żydzi i chrześcijanie dzielą tę samą, pełną niepokojów rzeczywistość. Powinni więc wspólnie rozmawiać o swoich doświadczeniach, poddać refleksji stan egzystencji ludzkiej w dobie licznych kryzysów, w czasie, gdy nie można jak dotychczas spotykać i modlić się we wspólnocie.

„Trzeba nam razem poszukiwać sensu takiej sytuacji, ale też znajdować motywację do nieustannego nawracania się, do próby odpowiedzi na pytanie, co Pan Bóg chce nam przez tę pandemię powiedzieć, bo przecież wiemy, że nas nie opuścił” – podkreślił biskup.

Jego zdaniem konieczny jest dialog międzyreligijny na poziomie życia moralnego, kulturowego i wspólnotowego. Trzeba pogłębiać wzajemne poznanie, braterstwo i świadectwa wiary w Boga w zsekularyzowanym świecie. Trzeba spotykać się na wspólnej modlitwie, ale też po to, aby się wzajemnie coraz więcej o sobie wzajemnie dowiadywać: wtedy ludźmi nie będą rządzić niepotrzebne resentymenty.

„My wszyscy – żydzi i chrześcijanie, mamy wspólną przeszłość i dzielimy wiele wspólnych wartości. Powinniśmy więc starać się o wspólną przyszłość, i to jest jeden z ważnych i pięknych celów dorocznego Dnia Judaizmu w Kościele” – podkreślił bp Milewski.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

Natomiast Michael Schudrich, naczelny rabin Polski, w wypowiedzi dla Muzeum Żydów Mazowieckich zaznaczył, że Dzień Judaizmu to wyjątkowy dzień w kalendarzu, który służy lepszemu poznaniu się.

„Katolicy mogą poznać religię, z której wyrosło chrześcijaństwo, czyli judaizm. To wyjątkowa okazja, aby doświadczyć religii Maryi i Jezusa. Taka była misja i cel Papieża Jana Pawła II, który ponad 20 lat temu ustanowił Dzień Judaizmu. Dla Żydów jest to również bardzo szczególny dzień, święty dzień. To dzień, w którym chcecie poznać naszą wiarę i tradycję. To dla nas ogromny zaszczyt, iż chcecie dowiedzieć się więcej o naszej 4000. letniej tradycji.

Żyjemy obok siebie od 1000 lat. Niech Bóg pobłogosławi nas na następne 1000 lat życia i wzajemnej pomocy” – życzył naczelny rabin Polski.

Kościół w Brazylii domaga się szybkiego rozpoczęcia szczepień

sob., 16/01/2021 - 18:49
Arcybiskup Walmor Oliveira de Azevedo przewodniczący episkopatu brazylijskiego stanowczo domaga się jak najszybszego rozpoczęcia szczepień przeciw Covid-19. Hierarcha podkreślił, że pandemia jest pustynią, przez którą my wszyscy przechodzimy. Przypomniał, że w Brazylii zarejestrowano ponad 200 tys. przypadków zgonów. „Każdy z nas spotkał się lub znał kogoś, kto utracił bliskiego z powodu koronawirusa” – powiedział abp Azevedo.

W celu przezwyciężenia tej pandemii trzeba iść razem – i w tym sensie przewodniczący episkopatu wskazał – że nauka ofiaruje różne szczepionki, będące owocem wielu badań. Równocześnie hierarcha podkreślił, że już wiele krajów rozpoczęło kampanię immunizacji i postępuje w walce z tym wirusem, który jest niewidoczny, ale śmiertelny. Jeśli chodzi o Brazylię, to nie możemy pozostać z tyłu. Dlatego też podkreślił hierarcha, „należy pilnie zażądać od naszego rządu szybkiego rozpoczęcia kampanii szczepień”. W związku z fałszywymi informacjami na temat szczepionek arcybiskup Azevedo podkreślił, że ryzyko zaszczepienia jest nieskończenie mniejsze niż zagrożenie chorobą, która każdego dnia zabija coraz więcej ludzi.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Przewodniczący episkopatu zaapelował do społeczeństwa, aby wszyscy czuli się odpowiedzialni jedni za drugich. To jest obowiązek obywatelski i szczególne zobowiązanie tych, którzy wyznają wiarę chrześcijańską.

Bp Piotrowski prosi o solidarność z dotkniętą trzęsieniem ziemi Chorwacją

sob., 16/01/2021 - 17:46
W związku z trzęsieniem ziemi, które na przełomie roku nawiedzało Chorwację bp Jan Piotrowski ogłasza niedzielę 24 stycznia „Dniem solidarności z Chorwacją”, prosi o modlitwę za poszkodowany kraj oraz o zorganizowanie zbiórek pieniędzy, które zostaną przekazane Chorwatom.

Biskup w wystosowanym komunikacie przypomina, iż 29 grudnia 2020 r. Chorwację nawiedziło najsilniejsze od 140 lat trzęsienie ziemi, którego epicentrum znajdowało się w pobliżu stolicy kraju – Zagrzebia.

„Zginęło siedem osób, setki zostało rannych, a tysiące pozbawionych dachu nad głową. Straty materialne opiewają na miliony dolarów. Kilka dni później 6 stycznia 2021 r. doszło w tym regionie do kolejnych wstrząsów” – pisze bp Piotrowski.

Komunikat biskupa jest odpowiedzią na prośbę o pomoc „wszystkich ludzi dobrej woli”, o którą zwróciła się Caritas Chorwacji, a którą poparł specjalnym apelem Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, abp Stanisław Gądecki.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

„Ewangeliczna zasada „jeden drugiego brzemiona noście” (Ga 6,2), mimo naszych niedostatków, zachęca nas, aby podjąć wyzwanie solidarności z poszkodowanymi poprzez trzęsienie ziemi” – pisze bp Piotrowski zachęcając do modlitwy i zorganizowania przed kościołami zbiórki datków pomoc dla poszkodowanych.

Zebrane środki zostaną wpłacone na konto Caritas Diecezji Kieleckiej: 21 1050 1416 1000 0005 0011 5811, z dopiskiem CHORWACJA, albo do kasy w Caritas diecezjalnej.

„Ufam, że dzięki wspólnemu wysiłkowi – kolejny już raz – zdołamy wesprzeć naszych braci i siostry, którzy znaleźli się w potrzebie” – podsumowuje biskup kielecki.

“Tęsknimy za Tobą”. Szczecin żegna ks. Piotra Leśniaka

sob., 16/01/2021 - 16:03
“Tęsknimy za Tobą” można przeczytać na banerze przy wejściu do kościoła św. Ottona w Szczecinie. A przy napisie, są zdjęcia zmarłego 8 stycznia ks. Piotra Leśniaka. Lubiany w Szczecinie m.in. duszpasterz młodzieży i opiekun wspólnot neokatechumenalnych spocznie w sobotę w grobowcu kapłańskim na Cmenatarzu Centralnym. Miał 54 lata, z czego 29 posługiwał jako kapłan.

Zdanie “Tęsknimy za Tobą” nawiązuje do baneru “Tęsknimy za Wami”, który zgodnie z pomysłem zmarłego w marcu ubiegłego roku zawisł na wieży kościelnej w czasie epidemii i lockdownu. To była tęsknota za wiernymi, którzy nie mogli wtedy przychodzić do kościoła ze względu na obostrzenia epidemiczne.

W sobotę w południe rozpocznie się msza św. pogrzebowa, której ma przewodniczyć biskup Henryk Wejman. Dwie godziny później kondukt żałobny przejdzie od Bramy Głównej największej w Polsce nekropolii do grobowca kapłanów Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej.

Jednak już w piątek wierni żegnali swojego kapłana w parafii św. Ottona. Mszy św. przewodniczył abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński.

– Gdy byłeś pośrodku ludzi, otoczony ludźmi, to wydawało się, że czerpiesz całym sercem ze wszystkich ziemskich spraw, aby pokazywać, że jest Bóg i że warto po Bożemu przeżywać każdą sytuację, a gdy się nie uda po Bożemu, to warto iść dalej, z głębszą mądrością, z pokutą, z nadzieją – mówił na początku Eucharystii.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

W homilii swojego kolegę z roku wspominał ks. Andrzej Buczma. Przypomniał świadectwo innego kapłana, który patrząc na ks. Leśniaka w dniu jego 25-lecia święceń mówił, że “On tak odprawia mszę świętą, jakby rozmawiał z Bogiem Ojcem”.

Ks. Piotr, obok talentów muzycznych (zdobył tytuł magisterski na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Muzyki Kościelnej Akademii Muzycznej w Poznaniu), miał talenty plastyczne, wokalne. Malował, komponował, śpiewał. Był też kilka lat misjonarzem w neokatechumenalnej wspólnocie misyjnej w Irlandii.

Imam Rafał Berger: lubię chłonąć atmosferę kościołów

sob., 16/01/2021 - 16:00
Jako muzułmanin lubię zwiedzać kościoły ale też usiąść w nich, aby wchłonąć atmosferę omodlonych ścian – przyznaje imam Rafał Berger. W komentarzu dla KAI przed tegorocznym Dniem Islamu w współprzewodniczący Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów nawiązuje do hasła tegorocznych obchodów: „Chrześcijanie i muzułmanie: wspólnie chroniąc miejsca kultu”. Jego zdaniem za atakami na miejca kultu stoją osoby, które w sposób chory pojmują własną wiarę , jednoznacznie wykluczając inny system wierzeń niż ten, który oni, w tak niegodny sposób, reprezentują.

XXI Dzień Islamu w Kościele katolickim w Polsce będzie obchodzony 26 stycznia. Podczas centralnych obchodów, które w tym roku odbędą się wyłącznie w formie online, przedstawiciele obydwu religii czytać będą Biblię i Koran, modlić się i dyskutować. Inicjatywa polskiego Episkopatu o ustanowieniu Dnia Islamu jest pionierską w skali światowej.

Publikujemy komentarz imama Rafała Bergera, współprzewodniczącego Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów:

W tym roku przesłaniem obchodów XXI Dnia islamu w Kościele katolickim jest: „Chrześcijanie i muzułmanie: wspólnie chroniąc miejsca kultu.”

Niestety, we współczesnym świecie bardzo często spotkamy się z atakami na kościoły, synagogi i meczety. Takie akty przemocy, jak zresztą każda przemoc wobec ludzi, wobec ich przekonań i wartości, które wyznają, powinny spotykać się nie tylko z potępieniem przez samych poszkodowanych, ale powinno wzbudzać solidarność wszystkich ludzi, którym bliskie są takie wartości jak miłość do bliźniego, szacunek dla drugiego człowieka.

Szczególną rolę do spełnienia mają tutaj ludzie wierzący. Przecież bardzo często za takimi atakami stoją osoby, które w sposób chory pojmują własną wiarę, jednoznacznie wykluczając inny system wierzeń niż ten, który oni, w tak niegodny sposób, reprezentują. Oczywiście każdy z nas jest przekonany o tym, że jego system wierzeń jest słuszny, ale to w żaden sposób nie może prowadzić do wykluczania innych, a tym bardziej stosowania wobec nich aktów przemocy. Wręcz przeciwnie, ludzie wierzący w Boga, bez względu na to jak wierzą, powinni okazywać sobie wzajemny szacunek, właśnie dlatego, że są wierzący, a ich świątynie, są miejscem, gdzie oddaje się cześć Najwyższemu. Takie miejsca powinny podlegać wspólnej ochronie. Akty przemocy wobec miejsc kultu, powinny być jednoznacznie potępiane przez wszystkich, bez względu na przekonania.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii? Koran w 22 surze w wersecie 40 mówi: “Gdyby nie to, że Bóg powstrzymuje jednych ludzi przy pomocy innych, to klasztory, kościoły, synagogi i meczety, gdzie często wymienia się imiona Boga byłyby już zniszczone. Bóg pomaga tym, którzy Go wspierają, bo jest Wielki i Silny”.

Ochrona miejsc kultu jest zatem nie tylko okazywaniem ludzkiej solidarności, aktem przyzwoitości, czy odwagi, a wręcz czymś, czego Bóg od nas oczekuje.

W ostatnim przesłaniu Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego – z którego zaczerpnęliśmy temat tegorocznych obchodów Dnia Islamu w Kościele katolickim – skierowanego do wyznawców islamu na zakończenie muzułmańskiego miesiąca postu, możemy przeczytać: “To miejsca, gdzie można wejść głębiej w siebie, w ciszy doświadczając Boga. Miejsce kultu każdej religii jest zatem “domem modlitwy.” Miejsca kultu są również przestrzenią duchowej gościnności. Wyznawcy innych religii pojawiają się tu przy różnych specjalnych okazjach […]”.

Jako muzułmanin sam wielokrotnie z tego korzystam. Bardzo lubię, będąc poza miejscem zamieszkania, nie tylko zwiedzać kościoły, ale również usiąść w nich, aby odpocząć i wchłonąć atmosferę omodlonych, przez wiernych Kościoła, ścian.

Życzmy sobie, aby miejsca kultu znów, wszędzie, mogły być zawsze bezpiecznie otwarte nie tylko dla swoich wiernych, ale również dla wędrowców i wszystkich potrzebujących, bez względu na wiarę jaką wyznają, jak i dla tych, którym religia jest obca.

***

Rafał Berger (ur. 1963) jest imamem szyickim, publicystą, działaczem społecznym, współprzewodniczącym Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Autor publikacji książkowych m.in. „Islam w Polsce” (2011), „Arabowie. Islam. Świat” (2007), „Teologia Bliźniego. Obraz bliźniego a obraz Boga w religiach monoteistycznych” (2011). Jest sekretarzem redakcji „Rocznika Muzułmańskiego”, członkiem m.in.: Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Akcja „W 2021 r. modlę się o powołania”

sob., 16/01/2021 - 15:50
„W 2021 r. modlę się o powołania” – to hasło akcji zainicjowanej przez Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku. Jej celem jest zachęcenie wiernych, aby każdego dnia modlili się o powołania kapłańskie: „W 2007 roku było nas 94, w 2021 roku jest 19” – przekazali klerycy płockiego WSD, którzy ufają, że akcja modlitewna może przynieść oczekiwane owoce.

Inicjatywa pod nazwą „W 2021 r. modlę się o powołania” została podjęta przez kleryków i moderatorów płockiego Wyższego Seminarium Duchownego Aby wziąć w niej udział, należy wejść na stronę internetową WSD, znaleźć zakładkę „W 2021 r. modlę się o powołania”, wypełnić znajdujący się tam formularz, w którym wpisuje się dzień i formę modlitwy, a potem wypełnić podjęte zobowiązanie.

„Do chwili obecnej chęć modlitwy zgłosiło kilkaset osób. Na stronie internetowej seminarium znajduje się także modlitwa o powołania kapłańskie za wstawiennictwem błogosławionych biskupów płockich: bł. abp. Antoniego J. Nowowiejskiego i bł. bp. Leona Wetmańskiego, męczenników II wojny światowej. Ufamy, że ich wstawiennictwo pomoże seminarium” – powiedzieli klerycy.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

Poza akcją „W 2021 r. modlę się o powołania” w płockim seminarium trwa już Duchowa Adopcja Kleryka, czyli modlitwa za konkretnego alumna płockiego seminarium; CZ.A.S, czyli Czwartkowa Adoracja Seminaryjna – modlitwa przed Najświętszym Sakramentem, medytacja Słowa Bożego i modlitwa o nowe powołania w każdy pierwszy czwartek miesiąca oraz cykl „Spotkamy się przy stole” dla młodzieży męskiej 15+, który odbywa się za pośrednictwem Platformy Zoom. Akcje te inicjują Diecezjalne Centrum Powołaniowe i Klerycka Grupa Powołaniowa.

W Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku jest obecnie 23 kleryków, w tym 4 przebywa na urlopach.

Ekumeniczny Maraton Biblijny – w tym roku online

sob., 16/01/2021 - 15:42
Tegoroczny Ekumeniczny Maraton Biblijny odbędzie się w przestrzeni wirtualnej. 13. edycja inicjatywy Książnicy Beskidzkiej w Bielsku-Białej i diecezjalnego Radia „Anioł Beskidów” zaplanowano na niemal koniec Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan, 24 stycznia.

W tym roku zaproszeni goście odczytywać będą tekst Księgi Wyjścia opisujący pobyt Izraelitów na pustyni, któremu towarzyszyła proklamacja Dekalogu.

„Niektórzy czas pandemicznego zamknięcia porównywali do doświadczenia pustyni, w którym człowiek przechodzi próbę. Wydaje się, że właśnie w dobie Covid-19 przypomnienie pobytu Izraelitów na pustyni, opisanego w rozdziałach od 15-24, może być owocne dla słuchaczy i czytających” – zauważył ks. Piotr Bączek, dyrektor „Anioła Besidów”.

Wydarzenie transmitowane będzie na platformach społecznościowych Książnicy Beskidzkiej 24 stycznia o godz. 15.00. Zapis ekumenicznego czytania zostanie także wyemitowany na antenie diecezjalnej rozgłośni „Anioł Beskidów”.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

Maraton Biblijny to projekt realizowany od wielu lat w stolicy Podbeskidzia. Dotychczas w tym dorocznym ekumenicznym wydarzeniu czytano m.in.: Ewangelię według św. Marka i Łukasza, Dzieje Apostolskie, Listy św. Pawła, Księgę Wyjścia czy 3. Księgę Machabejską. Do odczytywania wersetów Pisma Świętego zapraszani są duchowni różnych wyznań, przedstawiciele samorządu oraz reprezentanci organizacji z terenu Podbeskidzia.

W tym roku wydarzenie zbiega się z Niedzielą Słowa Bożego obchodzoną w III niedzielę zwykłą z inicjatywy papieża Franciszka.

1 proc. podatku dla hospicjum i samotnych matek – akcja Caritas koszalińsko-kołobrzeskiej

sob., 16/01/2021 - 15:09
Na potrzeby samotnych matek i ludzi chorych terminalnie zwraca uwagę podatników tegoroczna kampania Caritas diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, realizowana pod hasłem pod nazwą “Pomagam bliźniemu”. To kolejna edycja kampanii “Pomagam bliźniemu”. Wpływy mają wesprzeć Dom Samotnej Matki w Koszalinie oraz Hospicjum w Darłowie.

– W tegorocznej kampanii skupiamy się na wsparciu tych placówek Caritas, ponieważ zależy nam, by to, co od lat jest dobrem naszej diecezji, mogło się nadal rozwijać i służyć wszystkim potrzebującym takiej pomocy – mówi dyrektor CDKK ks. Tomasz Roda.

Jak wyjaśnia, Dom Samotnej Matki, który w ostatnich latach przeszedł gruntowaną modernizację, dzięki czemu stał się jedną z najnowocześniejszych takich placówek w Polsce, wymaga ciągłego dofinansowania. – To nie tylko ogromne koszty utrzymania ośrodka, ale także potrzeba realizacji celów, które wraz z restrukturyzacją sobie stawialiśmy – wyjaśnia.

Wśród nowych potrzeb wymienia takie działania jak zapewnienie pomocy psychologicznej i psychiatrycznej, opieki terapeutów, prawników. – Liczymy, że ludzie, którzy z takim sercem wspierali remont tego domu, zechcą kontynuować tę pomoc, przekazując 1 proc. podatku na rzecz samotnych matek.

Ks. Roda zwraca uwagę na kontekst społeczny tegorocznej kampanii “Pomagam bliźniemu”, gdy w przestrzeni publicznej wciąż brzmią hasła podnoszone przeciwko prawu do życia dziecka poczętego. – Tym bardziej zależy nam, by zwrócić uwagę społeczeństwa na dobro jakie niosą ze sobą domy samotnej matki czy okna życia, będące wyrazem solidarności z tymi, którzy najpilniej potrzebują pomocy.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Również opieka paliatywna, którą realizuje od lat hospicjum im. Bp Czesława Domina w Darłowie jest podjęciem dobrego wyboru – troski o życie terminalnie chorych. Caritas podejmując to zadanie daje świadectwo, że wyborem chrześcijanina jest troska o ludzkie życie aż do naturalnej śmierci.

– To miejsce, w którym czekamy na ludzi chorych, będących na progu swojego życia, przyjmujemy ich i to bez względu na wyznanie, czy inne uwarunkowania. Po prostu służymy im do końca. Warto takie działania wspierać – podsumowuje ks. Roda. Dziękując darczyńcom, którzy w ramach rozliczenia podatku do tej pory zasilali konto Caritas, wyraził prośbę, by zechcieli to uczynić także w tym roku.

Więcej informacji na stronie Caritas diecezjalnej w zakładce “Pomagam bliźniemu”.

Obecnie w DSM mieszka 5 kobiet, wszystkie spodziewają się dziecka. Dom może przyjąć 16 kobiet i 19 dzieci. Opiekują się nimi trzy siostry ze Wspólnoty Dzieci Łaski Bożej. Przez 27 lat funkcjonowania DSM pomoc otrzymało tu 600 matek i 640 dzieci, w tym 300 urodziło się w czasie pobytu matki w tej placówce Caritas.

Dom Hospicyjno-Opiekuńczy w Darłowie jest jedynym tego typu ośrodkiem Caritas w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Znajduje się w nim 21 miejsc dla chorych, z czego połowa przeznaczona jest dla pacjentów w terminalnych stanach choroby nowotworowej. Dom nosi imię Bp. Czesława Domina, ordynariusza diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej w latach 1992-96, który umarł w 1996 roku po walce z chorobą nowotworową.

Rusza proces beatyfikacyjny indyjskich męczenników – ofiar pogromów z 2008 roku

sob., 16/01/2021 - 14:54
Metropolita Cuttack-Bhubaneswar abp John Barwa wyraził zgodę na rozpoczęcie w jego archidiecezji procesu beatyfikacyjnego ofiar pogromów antychrześcijańskich w sierpniu 2008 w stanie Orisa (od 2011 nosi on nazwę Odisza). Powołał również odpowiedzialnego za zbieranie świadectw o zamordowanych wówczas męczennikach i okolicznościach ich śmierci, którym został ks. Purushottam Nayak. Jest on proboszczem parafii Matki Bożej Miłosierdzia w mieście Raikia w dystrykcie Kandhamal, gdzie ponad 12 lat temu zginęło wielu chrześcijan.

Kapłan powiedział włoskiej agencji misyjnej Asia News, że dotychczas opracowano spis 105 męczenników, w tym 7 katolików; poza tym na liście tej znaleźli się chrześcijanie innych wyznań, a także wyznawcy hinduizmu, islamu i inne osoby. Wszyscy oni zginęli dlatego, że pomagali, gościli, bronili swych braci i sióstr chrześcijańskich. “Archidiecezja pragnie uczcić także niekatolików a nawet niechrześcijan, ponieważ uznaje i ceni ofiarę ich życia z miłości” – wyjaśnił ks. Nayak.

Jego zespół liczy wraz z nim 7 osób, który działa – jak zaznaczył – “zgodnie ze standardową procedurą gromadzenia wiadomości”. Wyjaśnił, że chodzi przede wszystkim o sporządzenie krytycznego życiorysu danej osoby, następnie o relację nt. jej cnót: wiary, nadziei, miłości, wielkoduszności, potem zbiera się dane o świętości kandydata, o łaskach otrzymanych za jego wstawiennictwem, należy też sporządzić wykaz ewentualnych przeszkód na drodze do świętości. Członkowie zespołu gromadzą też informacje publiczne o kandydatach i ich męczeństwie, przytaczając listę świadków zarówno na rzecz, jak i przeciw ich sprawie.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Kapłan przyznał, że jedną z największych trudności w tej pracy jest fakt, że ci, którzy przeżyli tamte zdarzenia, boją się składać swe świadectwa, gdyż ich rany są ciągle jeszcze otwarte, poza tym nadal muszą żyć z innymi, którzy nie cenią męczeństwa chrześcijan. Co więcej, wielu z tych, którzy przeżyli pogromy w Kandhamalu, rozproszyło się, a uciekinierzy nie wrócili do swych domostw. Mimo wszystko jednak “podejmujemy każdy wysiłek, aby spotkać tych ludzi, czy żyją oni samotnie, czy ze swymi rodzinami, zbierając jak najwięcej danych na temat męczeństwa w Kandhamalu” – dodał postulator.

Do najważniejszych “źródeł” dla procesu diecezjalnego zaliczył wdowy po zamordowanych. Ks. Nayak spotkał się z grupą takich osób w Boże Narodzenie i w niedzielę 10 bm. w wiosce Tiangia. Po Eucharystii wszyscy zebrali się wokół pomnika męczenników – grupa ubranych na żółto osób, poprzedzana przez krzyż z wypisanymi na nim imionami i nazwiskami siedmiorga zabitych w 2008 roku.

Jedną z zaproszonych na to spotkanie osób była 36-letnia Anita Pradhan, wdowa po Sibino Pradhanie, z parafii Matki Bożej Miłosierdzia w Raikia. “Sibino Pradhan został zamordowany w 2008, w czasie przemocy antychrześcijańskiej. Anita jest silna w wierze, mimo że jej życie jest pełne trudności” – scharakteryzował kobietę proboszcz. Zaznaczył przy tym, że “rząd nie wypłacił dotychczas żadnego odszkodowania, które obiecał, a jej kłopoty ekonomiczne jeszcze bardziej powiększyły się wskutek Covid-19”.

Inna wdowa to 35-letnia Asmita Digal, której mąż – Rajesh Digal z wioski Bakingia (ok. 7 km od Raikia) został 26 sierpnia 2008 wyciągnięty z autobusu, którym jechał i zabity w miasteczku Paburia. Uczestniczył on w spotkaniu z pastorami protestanckimi w Hajderabadzie i wracał do swej wioski. Radykałowie hinduscy zorientowali się, że jest on chrześcijaninem, gdyż znaleźli w jego plecaku Biblię. Dotkliwie go pobili, a następnie wrzucili do studni, grożąc mu śmiercią. Żądali od niego wyrzeczenia się swojej wiary, ale on odmówił, woląc umrzeć. Zginął w wieku 26 lat. Asmita dowiedziała się o jego śmierci dopiero po dwóch dniach.

zakony Jak zakony żeńskie włączają się w ochronę dzieci przed nadużyciami seksualnymi?

“One wszystkie mówią ze łzami w oczach o swych przeżyciach i prześladowaniach. Naprawdę bardzo mnie porusza, gdy widzę ich wiarę i ich siłę w Panu. Odczuwam wielki smutek i uczestniczę w ich bólu, ale pociesza mnie również widok ich nadziei i ich świadectwo” – powiedział ks. P. Nayak.

Masowe akty przemocy wobec chrześcijan we wschodnioindyjskim stanie Orisa rozpoczęły się 23 sierpnia 2008 r. i z mniejszym lub większym nasileniem trwały ponad 9 miesięcy. Bezpośrednim pretekstem było zamordowanie kilka godzin wcześniej przywódcy hinduistycznych ekstremistów – Swamiego Laxmanananda Saraswatiego. Chociaż szybko okazało się, że było to dziełem miejscowych maoistów, radykałowie hinduistyczni przypisali tę zbrodnię chrześcijanom. Rozpoczęły się prześladowania – z dystryktu Kandhamal w stanie Orissa wysiedlono ok. 50 tys. ludzi, splądrowano prawie 5 tys. domów, zniszczono ok. 30 budynków użyteczności publicznej, w tym szkół i schronisk. Zginęło ok. 100 osób, w tym 75 zidentyfikowanych z imienia i nazwiska.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan w archidiecezji częstochowskiej

sob., 16/01/2021 - 13:33
Msza św. o jedność chrześcijan i ekumeniczne nabożeństwo słowa Bożego złożą się na program Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w archidiecezji częstochowskiej. W tym roku towarzyszy mu hasło: „Trwajcie w mojej miłości, a przyniesiecie obfity owoc (por. J 15,5-9)”. Materiały do ekumenicznych modlitw zostały przygotowane we wspólnocie Grandchamp w Szwajcarii.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan w archidiecezji częstochowskiej rozpocznie się 20 stycznia ekumenicznym nabożeństwem słowa Bożego o godz. 17.30 w kościele ewangelicko-augsburskim Wniebowstąpienia Pańskiego w Częstochowie.

Centralnym punktem obchodów tygodnia ekumenicznego będzie Msza św. o jedność chrześcijan w sanktuarium św. Józefa w Częstochowie 22 stycznia o godz. 17.00. Eucharystii będzie przewodniczył metropolita częstochowski abp Wacław Depo.

Nabożeństwa ekumeniczne będą transmitowane na żywo przez Niedzielę TV.

Działalność ekumeniczna w archidiecezji częstochowskiej skierowana jest głównie do Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej, która jest częścią międzynarodowego ruchu ekumenicznego.

W Częstochowie znajduje się parafia prawosławna ze świątynią pw. Cudotwórczej Częstochowskiej Ikony Matki Boskiej, której przewodzi ks. mitrat Mirosław Drabiuk. Jest również parafia ewangelicko-augsburska, której proboszczem jest ks. Adam Glajcar, krajowy ewangelicki kapelan strażaków, a także parafia polskokatolicka
Matki Bożej Królowej Apostołów, z duszpasterzem ks. Szczepanem Rycharskim

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

W Gniazdowie k. Koziegłów znajduje się starokatolicka parafia mariawitów, istniejąca od 1906 r., a w Kleszczowie parafia ewangelicko-reformowana, której administratorem jest ks. radca Krzysztof Michałek-Góral.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan odbywa się każdego roku w dniach 18 – 25 stycznia. Termin ten został zaproponowany w 1908 r. przez pioniera ruchu ekumenicznego, Paula Wattsona z USA, aby obejmował czas między dniem wspominającym św. Piotra, a dniem upamiętniającym nawrócenie św. Pawła.

Referat ds. Ekumenizmu (obecnie Referat Dialogu Ekumenicznego, międzyreligijnego, z niewierzącymi) w archidiecezji częstochowskiej został powołany w 1968 r. Była to odpowiedź na apel Dyrektorium do realizacji uchwał Soboru Watykańskiego II w sprawie ekumenizmu, wydanego w 1967 r. przez ówczesny Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan (obecnie Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan).

Jednym z pierwszych referentów był ks. inf. Ireneusz Skubiś, późniejszy redaktor naczelny „Niedzieli” i moderator Ruchu Europa Christi. W kolejnych latach referentem ds ekumenizmu był ks. dr. Sławomir Zieliński. Aktualnie kierownikiem Referatu Dialogu Ekumenicznego, międzyreligijnego, z niewierzącymi Kurii Metropolitalnej w Częstochowie jest ks. dr Jarosław Grabowski, redaktor naczelny „Niedzieli”.

Od samego początku zadaniem Referatu było i jest popieranie i organizowanie w archidiecezji spotkań modlitewnych na rzecz jedności chrześcijan, czuwanie nad tym, aby postawy ekumeniczne wpływały na działania diecezji.

W poniedziałek rozpoczyna się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

sob., 16/01/2021 - 13:13
Pod hasłem „Trwajcie w mojej miłości,a przyniesiecie obfity owoc“ zaczerpniętym z Ewangelii św. Jana, od poniedziałku 18 stycznia obchodzony będzie Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Choć w wymiarze ograniczonym z powodu pandemii, także w tym roku wierni różnych wyznań spotkają się na ekumenicznych nabożeństwach i wysłuchają homilii przedstawicieli innych Kościołów.

Ze względów sanitarnych odbędzie się mniej nabożeństw ale będą one organizowane w większych kościołach, tak, żeby mogło w nich uczestniczyć więcej osób – powiedział KAI Sławomir Pawłowski SAC, sekretarz Rady ds. Ekumenizmu KEP. „Niektóre wydarzenia będą transmitowane online, a poza tym każdy z nas może też modlić się indywidualnie” – zachęca duchowny.

Bp Krzysztof Nitkiewicz, przewodniczący Rady KEP ds. Ekumenizmu uważa, że w w Kościele katolickim w Polsce wciąż panuje zbyt małe zainteresowanie Tygodniem Modlitw o Jedność Chrześcijan. “Słyszę czasami, jak niektórzy mówią: przecież u nas są sami katolicy i czują się zwolnieni z choćby najmniejszego akcentu ekumenicznego – zaznaczył w komentarzu dla KAI. – Tymczasem Ojciec św. Franciszek nie pozostawia wątpliwości, powtarzając stale, że trzeba podążać w kierunku jedności chrześcijan, jeszcze bardziej zdecydowanym krokiem, zaczynając właśnie od modlitwy. Stąd mój apel do duszpasterzy, aby zachęcali do niej w kazaniach i na katechezie, dając sami przykład zaangażowania ekumenicznego” – podkreśla bp Nitkiewicz.

Nabożeństwo centralne odbędzie się w sobotę 23 stycznia o godz. 18.00 w bazylice archikatedralnej św. Stanisława Kostki (ul. Piotrkowska 265). Nabożeństwu liturgii słowa będzie przewodniczył abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki. Kazanie wygłosi bp Jerzy Samiec, Prezes Polskiej Rady Ekumenicznej, a jednocześnie Biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.

Trzy nabożeństwa ekumeniczne odbędą się w Warszawie: w czwartek 21 stycznia o godz. 18:00 w prawosławnej katedrze metropolitalnej p.w. św. Marii Magdaleny, al. Solidarności 52; w piątek 22 stycznia o godz. 18:00 w kościele ewangelicko-augsburskim Świętej Trójcy na pl. Małachowskiego 1 oraz w niedzielę 24 stycznia o godz. 16:00 w katedrze warszawsko-praskiej św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika.

liturgia Zmiany w prawie kanonicznym. Kobiety będą mogły przyjąć posługę lektoratu i akolitatu

Zgodnie z ustaleniami podjętymi przez Polską Radę Ekumeniczną (PRE) i Kościół rzymskokatolicki, na nabożeństwa należy zapraszać nie tylko duchownych i wiernych bratnich Kościołów, lecz również zachęcać wiernych własnego Kościoła do udziału w nabożeństwach w świątyniach i kaplicach Kościołów innej tradycji.

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan trwa od 18 do 25 stycznia. Termin ten został zaproponowany w 1908 r. przez pioniera ruchu ekumenicznego, Paula Wattsona z USA, aby obejmował czas między dniem wspominającym św. Piotra, a dniem upamiętniającym nawrócenie św. Pawła.

Na półkuli południowej, gdzie w styczniu zwykle trwają wakacje, Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan jest zazwyczaj obchodzony w innym terminie, np. w okresie obejmującym święto Pięćdziesiątnicy co również zyskuje rangę symbolu.

W Polsce w przygotowywaniu i obchodach Tygodnia uczestniczy Polska Rada Ekumeniczna i Kościół rzymskokatolicki. W skład PRE, która formalnie zarejestrowana została w 1946 r., wchodzą: Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, Kościół Ewangelicko-Augsburski, Kościół Ewangelicko-Reformowany, Kościół Ewangelicko-Metodystyczny, Kościół Polskokatolicki, Kościół Starokokatolicki Mariawitów i Kościół Chrześcijan Baptystów.

Od 1975 r. co roku materiały na kolejne obchody Tygodnia Ekumenicznego przygotowywane są przez grupy chrześcijan z poszczególnych krajów i kontynentów. Tegoroczne opracowała Wspólnota Monastyczna z Grandchamp w Szwajcarii. Temat, który został wybrany, „Trwajcie w mojej miłości a przyniesiecie obfity owoc” zaczerpnięty jest z Ewangelii św. Jana 15,1-17 i wiąże się z powołaniem tej ekumenicznej wspólnoty.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

Misją wspólnoty, liczącej dziś 50 sióstr, przedstawicielek różnych generacji, tradycji kościelnych, różnych krajów i kontynentów, jest życie modlitwą, gościnność, praca nad pojednaniem między ludźmi i nad jednością chrześcijan. Swoim darem życia zakonnego siostry dzielą się z odwiedzającymi i wolontariuszami, którzy przybywają do Grandchamp, by tam przeżyć rekolekcje, doświadczyć ciszy, uzdrowienia, czy odnaleźć sens życia.

Trzy filary, na których opiera się codzienne życie sióstr – modlitwa, pielęgnowanie życia wspólnotowego i gościnność – stały się podstawą opracowania materiałów na tegoroczny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan poprzedza Dzień Judaizmu obchodzony w Polsce 17 stycznia. Wydarzenie przygotowuje Komitet KEP ds. Dialogu Międzyreligijnego. W tym roku odbędzie się po raz 24. a centralne obchody będą miały miejsce w Warszawie (w diecezji warszawsko-praskiej). Będą im towarzyszyć słowa “Życie i śmierć. ‘Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście'” (Pwt 30,15).

Z kolei bezpośrednio po Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan, 26 stycznia, Kościół katolicki w Polsce obchodzić będzie 21. Dzień Islamu. Jego tegoroczne hasło brzmi: „Chrześcijanie i muzułmanie: wspólnie chroniąc miejsca kultu”.

Biskupi Portugalii zawiesili możliwość organizacji chrztów, ślubów i bierzmowania

sob., 16/01/2021 - 12:15
Konferencja Episkopatu Portugalii zawiesiła w związku z wprowadzonym w tym kraju nowym lockdownem możliwość organizacji chrztów, ślubów oraz bierzmowania. W komunikacie biskupi wyjaśnili, że wraz z nasilającą się liczbą zakażeń i zgonów wskutek COVID-19 występuje pilna potrzeba ograniczenia spotkań, w tym dużych uroczystości o charakterze religijnym.

– W związku z niezwykle groźną sytuacją epidemiczną w kraju wymagamy od wszystkich większej odpowiedzialności i solidarności w walce z COVID-19 – napisali do wiernych portugalscy biskupi. Przypomnieli jednocześnie, że Kościół podczas trwającego przez najbliższy miesiąc lockdownu będzie miał prawo organizować w świątyniach nabożeństwa, co nie miało miejsca podczas poprzedniego lockdownu, obowiązującego w marcu i kwietniu.

analiza Jak działa kościelny system przeciwdziałania pedofilii?

W Portugalii obowiązują już przepisy o nowym lockdownie, w trakcie którego obywatele mogą opuszczać swoje domy tylko w uzasadnionych przypadkach, takich jak wyjście do pracy, szkoły, lekarza oraz zrobienie zakupów. Brak maski ochronnej w miejscu publicznym jest karane mandatem w wysokości co najmniej 240 euro.

Izolacja społeczna wprowadzana jest po prawie 10 miesiącach od ogłoszenia pierwszej przymusowej kwarantanny. Tym razem jednak rząd nie zamknął szkół, uczelni wyższych, a także nie zabronił organizowania nabożeństw w kościołach.